استقامت در رای صواب مهمترین درس آخوند خراسانی برای فرهیختگان است

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) حجت‌الاسلام والمسلمین سیدحسن خمینی، امروز 3 دیماه در کنگره آخوند خراسانی گفت: مهمترین بخش زندگی آخوند حضور در دوره مشروطه است و اگرچه ما امروز در خوبی مشروطه تردیدی نداریم اما برای همه مردم در آن دوره این طور نبوده است.
وی با بیان اینکه بر ما واجب است که تاریخ را بخوانیم تا از آن عبرت بگیریم تا برای ما تکرار نشود تصریح کرد: در میان مراجع شیعه برخی در بالاترین سطح و برخی در مرتبه کمتر از این خصلت برخوردار بودند و آن استقامت بر رای در مقابل موچ های مخالف درونی بود زیرا آخوند مورد بدترین اتهامات قرار گرفت.
وی ادامه داد: آخوند با دشنام هایی مانند بهایی، بابی و بی دین روبرو بود ولی دست از استقامت در عقیده برنداشت زیرا در آن دوره کافی بود کسی را به بابی و بهایی بودن متهم کنند که برای بدنامی خود و جد و آبائش کفایت می کرد.
سیدحسن خمینی گفت: درسی که از زندگی مرحوم آخوند می توان گرفت این است که سخن درست و راه درست رفتن بدون هزینه نیست؛ امام خمینی مگر در مبارزات کم مشکلی داشت به نحوی که آنقدر این تیغ در جگر امام مانده بود که در پایان عمر از آن  شکوه کرد و آن آب کشیدن ظرف غذای آقا مصطفی بود.
وی افزود: ایشان وقتی می خواست مبارزات را شروع کند او را متهم کردند که خون عا می خواهد بریزد و مرحوم آخوند نیز مگر در حوزه نجف کم نزاعی داشت و در پایان نیز اگر او را نکشته باشند دق کرد.
این مدرس حوزه در باب رفتار کریمانه آخوند اظهار کرد: یکی از شاگردان فاضل ایشان از وی جدا می شود و برای خود این ماموریت را قایل می شود که دائما آخوند را لعن و نفرین کند تا سال ها بعد که مردم دیار این شاگرد برای پرداخت وجوهات به نزد آخوند می روند و آخوند با رفتاری کریمانه می گوید تا فلانی هست(شاگردش که از او جدا شده) چرا به من مراجعه می کنید و دست او دست من است و با این رفتار این فرد می آید و از اخوند حلالیت بطلبد که به او می گوید اگر این لعن و نفرین را برای خدا می کردی چرا ادامه نمی دهی؟.
وی افزود: درس اخلاق همیشه در حوزه بوده و هست ولی این مسایل نیز کمابش وجود دارد و اینها را باید از آخوند فرا بگیریم و اگر می خواهیم مردانه زندگی کنیم باید هزینه بدهیم و با شش متر چلوار روی سر چیزی حل نمی شود و روز پلو دارد و روزی هم فحش خوردن.
سیدحسن خمینی گفت: آخوند نه تنها ایران را از استبداد نجات  داد در نجف هم کار بزرگی کرد و در مقابل منیت درونی خویش ایستاد و تنها راه هم برای این کار، توجه و توکل به خدا و بی توجهی به غیر خداست که امام خمینی نیز نمونه بزرگی در این زمینه است.