محمد قهرمانی:
«معمای شاه» و «کیمیا» پتانسیل اکران سینمایی دارند
گروه هنر: یک تهیهکننده سینما و تلویزیون گفت: دو سریال «معمای شاه» و «کیمیا» توانایی آن را داشتند که پیش از نمایش عمومی در قالب یک نسخه سینمایی اکران عمومی شوند.
محمد قهرمانی، تهیهکننده سینما در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) با بیان اینکه سریال «کیمیا» و «معمای شاه» قادر هستند نسخه سینمایی نیز داشته باشند، اظهار کرد: من اگر جای مسئولان سیما بودم قبل از پخش این دو کار از تلویزیون، حتما نسخهای سینمایی از آن تهیه میکردم و آن را در سینماهای کشور به نمایش در میآوردم. اتفاقی که پیشتر برای سریال «مریم مقدس(س)» رخ داد و فیلم قبل از پخش تلویزیونی در سینما اکران شد. برای انجام این کار نیز دو دلیل دارم. ابتدا اینکه شاید همه نتوانند زمان خود را برای دیدن سریال تنظیم کنند. دوم اینکه ظرفیتها و داشتههای این دو کار بهتر در پرده سینما دیده میشود، البته شرایط نمایش برای «کیمیا» بهتر از «معمای شاه» فراهم است، چون کارهایی که عموما هر شب روی آنتن میرود، بهتر دیده میشود.
تهیهکننده فیلم «فرشتگاه قصاب» درباره ویژگی تحقیقاتی سریال «معمای شاه» این گونه اظهار نظر کرد: از نگاه من این سریال بر مبنای تحقیقات کافی فیلمساز و گروه همراش ساخته شده، البته مشخص است که محور سریال بر پایه کتاب «ظهور و سقوط خاندان پهلوی» حسین فردوست نوشته شده است. درباره این کار باید بگویم که ویژگیهای تحقیقی در این کار به اندازهای بالا و غنی است که از آن میتوان به عنوان یک اثر مستند داستانی نام برد. در کلامی در این کار ما آنچه که در تاریخ روی داده را به طور واقعی مشاهده نیکنیم، برای همین دیدن این کار نوعی خواندن کتاب تاریخ خاندان پهلوی است.
چهرهپردازی تحسین برانگیز در «معمای شاه»
وی به توضیح فوق اضافه کرد: وقتی درباره «معمای شاه» سخن میگوییم بیانصافی است که از گریم تحسین برانگیز این سریال نام نبرم. در این بخش به اندازه اردشیر پیرو (چهرهپرداز سریال) خوب کار کرده که این تصور به وجود میآید که شخصیتها واقعی، خود در حال ایفای نقششان هستند. این اتفاق نیز به نظرم در بین تولیدات تلویزیونی بیسابقه است، البته طراحی صحنه در این کار هم بسیار خوب از آب درآمده، ولی با توجه به لوکیشنهای موجود اهمیت آن به چهرهپردازی فوق العاده نیست.
مدیرعامل اسبق موسسه فرهنگی هنری شهید آوینی درباره قصهپردازی «کیمیا» نیز این گونه توضیح داد: به نظرم پردازش این تعداد شخصیت در یک کار تلویزیونی بسیار سخت و دشوار است. برای همین اهمیت کار کارگردان در این مجموعه، بیشتر نمود پیدا میکند. در این حیطه ورود داستانکهای مختلف در این مجموعه به جذابیت این کار کمک کرده و باعث شده که اثر برای بیننده خسته کننده نشود. این جذابیت در قسمتهای جدید که مربوط به خرمشهر میشود، نمود بهتری پیدا میکند، چون انصافا آنچه که ما از مقاومت مردم خرمشهر میبینیم بسیار واقعپذیر از کار درآمده است، به ویژه اینکه ما لوکیشنهایی نداریم که بتوان آن واقعه را (مقاومت مردم خرمشهر) در آنجا بازسازی کرد. برای همین است که کار کردن اهمیت بیشتری پیدا میکند.
این کارگردان در پایان درباره نقدهای مطرح شده نسبت به این سریال نیز اینگونه اظهار نظر کرد: من منتقدان این دو کار به ویژه «معمای شاه» را ارجاع میدهم به تاریخ تا خود قضاوت کنند این کار تا چه حد بر پایه واقعیت تصویر شده است، البته منظور تنها کتاب حسین فردوست نیست، بلکه کتب دیگری همچون خاطرات اسدالله علم و احمد احمد را بخوانیم متوجه میشویم فساد تا چه اندازه در این سریال فاجعهبار بوده، حتی میتوان گفت در این سریال کمی از شدت آن کاسته شده است. با این توضیح من به هیچ وجه تحریف در تاریخ را برای سریال «معمای شاه» صادق نمیدانم، بلکه معتقدم کسی که این مسئله را عنوان میکند نسبت به آنچه در تاریخ روی داده آگاهی لازم را ندارد.
تهیهکننده فیلم «فرشتگاه قصاب» درباره ویژگی تحقیقاتی سریال «معمای شاه» این گونه اظهار نظر کرد: از نگاه من این سریال بر مبنای تحقیقات کافی فیلمساز و گروه همراش ساخته شده، البته مشخص است که محور سریال بر پایه کتاب «ظهور و سقوط خاندان پهلوی» حسین فردوست نوشته شده است. درباره این کار باید بگویم که ویژگیهای تحقیقی در این کار به اندازهای بالا و غنی است که از آن میتوان به عنوان یک اثر مستند داستانی نام برد. در کلامی در این کار ما آنچه که در تاریخ روی داده را به طور واقعی مشاهده نیکنیم، برای همین دیدن این کار نوعی خواندن کتاب تاریخ خاندان پهلوی است.
چهرهپردازی تحسین برانگیز در «معمای شاه»
وی به توضیح فوق اضافه کرد: وقتی درباره «معمای شاه» سخن میگوییم بیانصافی است که از گریم تحسین برانگیز این سریال نام نبرم. در این بخش به اندازه اردشیر پیرو (چهرهپرداز سریال) خوب کار کرده که این تصور به وجود میآید که شخصیتها واقعی، خود در حال ایفای نقششان هستند. این اتفاق نیز به نظرم در بین تولیدات تلویزیونی بیسابقه است، البته طراحی صحنه در این کار هم بسیار خوب از آب درآمده، ولی با توجه به لوکیشنهای موجود اهمیت آن به چهرهپردازی فوق العاده نیست.
مدیرعامل اسبق موسسه فرهنگی هنری شهید آوینی درباره قصهپردازی «کیمیا» نیز این گونه توضیح داد: به نظرم پردازش این تعداد شخصیت در یک کار تلویزیونی بسیار سخت و دشوار است. برای همین اهمیت کار کارگردان در این مجموعه، بیشتر نمود پیدا میکند. در این حیطه ورود داستانکهای مختلف در این مجموعه به جذابیت این کار کمک کرده و باعث شده که اثر برای بیننده خسته کننده نشود. این جذابیت در قسمتهای جدید که مربوط به خرمشهر میشود، نمود بهتری پیدا میکند، چون انصافا آنچه که ما از مقاومت مردم خرمشهر میبینیم بسیار واقعپذیر از کار درآمده است، به ویژه اینکه ما لوکیشنهایی نداریم که بتوان آن واقعه را (مقاومت مردم خرمشهر) در آنجا بازسازی کرد. برای همین است که کار کردن اهمیت بیشتری پیدا میکند.
این کارگردان در پایان درباره نقدهای مطرح شده نسبت به این سریال نیز اینگونه اظهار نظر کرد: من منتقدان این دو کار به ویژه «معمای شاه» را ارجاع میدهم به تاریخ تا خود قضاوت کنند این کار تا چه حد بر پایه واقعیت تصویر شده است، البته منظور تنها کتاب حسین فردوست نیست، بلکه کتب دیگری همچون خاطرات اسدالله علم و احمد احمد را بخوانیم متوجه میشویم فساد تا چه اندازه در این سریال فاجعهبار بوده، حتی میتوان گفت در این سریال کمی از شدت آن کاسته شده است. با این توضیح من به هیچ وجه تحریف در تاریخ را برای سریال «معمای شاه» صادق نمیدانم، بلکه معتقدم کسی که این مسئله را عنوان میکند نسبت به آنچه در تاریخ روی داده آگاهی لازم را ندارد.
