عزیزی:
تحقیقات سلامت معنوی باید بر اساس مفهوم این نوع سلامت در اسلام صورت گیرد
گروه اجتماعی: معاون فرهنگستان علوم پزشکی کشور گفت: تحقیقات در زمینه سلامت معنوی در ایران باید بر اساس تعریف و مفهوم سلامت معنوی در اسلام و مذهب شیعه و بر اساس پرسشنامهها و ابزار پژوهشی باشد تا بر این اساس تدوین شود.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، فریدون عزیزی، معاون فرهنگستان علوم پزشکی کشور در کارگاه سلامت معنوی که با حضور اساتید و پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی جهرم برگزار شد، با بیان اینکه مطالعه و تحقیق در سلامت معنوی کشورهای مختلف جهان و ادیان الهی مفید است، گفت: تحقیقات در زمینه سلامت معنوی در ایران باید بر اساس تعریف و مفهوم سلامت معنوی در اسلام و مذهب شیعه و بر اساس پرسشنامهها و ابزار پژوهشی باشد تا بر این اساس تدوین شود.
عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران گفت: باورهای دینی از دیرباز به عنوان قدیمیترین تجربه پزشکی برای حفظ سلامت انسانها به کار رفته به گونهای که عقیده به این امر که خداوند (یهود، اهورامزدا و غیره) شفا می دهد، همیشه میان پیروان ادیان وجود داشته است.
وی افزود: شروع پزشکی علمی از زمان بقراط به بعد به تدریج این باور را ایجاد کرد که خداوند شفادهنده و منشأ علم زشکان است و اطبا وسیله تشخیص و درمان رساندن شفا به بیماران هستند.
عزیزی با بیان اینکه این باور از از یهودیان به مسیحیان نیز منتقل شد، ادامه داد: در دین مبین اسلام این باور به صورت کاملتری وجود دارد؛ مسلمانان باور دارند که اسم خداوند دوا و ذکر او شفا است و طبیب مشمول عنایت پرودگار قرار گرفته که در تأمین، حفظ و ارتقا سلامت انسان ها کوشا باشد.
معاون فرهنگستان علوم پزشکی با اشاره به جدایی علم از معنویت بیان کرد: با افزایش کمی و ارتقا کیفی علوم و دانشهای علمی در قرن های 18 تا 20 میلادی در کشورهای اروپایی و آمریکایی، صاحبان فلسفه علم به تدریح پدیدههای جسمی را از روحی-اعتقادی جدا کردند؛ ارتقا سلامت بدن و دنیای جسم برای تحقیقات علمی و پدیدههای روحی- اعتقادی برای کلیساها و مراکز مذهبی در نظر گرفته شد و به تدریح که باورهای سکولاریسم قدرت گرفت و فرهنگ آکادمیک غربی را تحت الشعاع قرار داد، جدایی میان پدیده های جسمی و حالات روحی-اعتقادی بیشتر شد.
وی با اشاره به گرایش جهانی به سوی دین و معنویت، افزایش جنبشهای معنوی، بالا رفتن حجم مطالعات و پژوهشها در حوزه دین و دینداری، توجه به مطالعات میان رشتهای روان شناسی دین، جامعهشناسی دینی، دین شناسی تطبیقی وغیره، اهمیت بیشتر جایگاه دین در نهادهای اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی و توجه به نقش دین و معنویت در سلامت را از دلایل این امر دانست.
عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران گفت: باورهای دینی از دیرباز به عنوان قدیمیترین تجربه پزشکی برای حفظ سلامت انسانها به کار رفته به گونهای که عقیده به این امر که خداوند (یهود، اهورامزدا و غیره) شفا می دهد، همیشه میان پیروان ادیان وجود داشته است.
وی افزود: شروع پزشکی علمی از زمان بقراط به بعد به تدریج این باور را ایجاد کرد که خداوند شفادهنده و منشأ علم زشکان است و اطبا وسیله تشخیص و درمان رساندن شفا به بیماران هستند.
عزیزی با بیان اینکه این باور از از یهودیان به مسیحیان نیز منتقل شد، ادامه داد: در دین مبین اسلام این باور به صورت کاملتری وجود دارد؛ مسلمانان باور دارند که اسم خداوند دوا و ذکر او شفا است و طبیب مشمول عنایت پرودگار قرار گرفته که در تأمین، حفظ و ارتقا سلامت انسان ها کوشا باشد.
معاون فرهنگستان علوم پزشکی با اشاره به جدایی علم از معنویت بیان کرد: با افزایش کمی و ارتقا کیفی علوم و دانشهای علمی در قرن های 18 تا 20 میلادی در کشورهای اروپایی و آمریکایی، صاحبان فلسفه علم به تدریح پدیدههای جسمی را از روحی-اعتقادی جدا کردند؛ ارتقا سلامت بدن و دنیای جسم برای تحقیقات علمی و پدیدههای روحی- اعتقادی برای کلیساها و مراکز مذهبی در نظر گرفته شد و به تدریح که باورهای سکولاریسم قدرت گرفت و فرهنگ آکادمیک غربی را تحت الشعاع قرار داد، جدایی میان پدیده های جسمی و حالات روحی-اعتقادی بیشتر شد.
وی با اشاره به گرایش جهانی به سوی دین و معنویت، افزایش جنبشهای معنوی، بالا رفتن حجم مطالعات و پژوهشها در حوزه دین و دینداری، توجه به مطالعات میان رشتهای روان شناسی دین، جامعهشناسی دینی، دین شناسی تطبیقی وغیره، اهمیت بیشتر جایگاه دین در نهادهای اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی و توجه به نقش دین و معنویت در سلامت را از دلایل این امر دانست.
