گروه اجتماعي: ماه رجب؛ دعوتي به همنشيني و انس با حضرت حق است؛ دعوتي نوراني از جانب خداوند سبحان براي مجالست با انساني كه به مصداق آيه شريفه «يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ» (انشقاق، 6) در تلاش براي ملاقات خداوند است.
رجب، همان نسيم و نفحه الهي است كه به فرموده پيامبرمان بايد روح و جانمان را در معرض آن قرار داده و از نور و رحمتش بهرهمند شويم. خداوند منان در اين ماه، خوان كريمانهاي از رحمت و مغفرت و اجابت را پيش روي بندگان خود گشوده و خود گسترده شدن اين خوان را از طريق پيامبرش به ما بشارت داده است.
پيامبر اكرم(ص) در روايتي فرمودند: هر گاه رجب فرا برسد، فرشتهاي از فرشتگان الهي در طول اين ماه از سر شب تا صبح چنين ندا مىكند:
«طوبی للذاكرین، طوبی للطائعین و یقول الله تعالی: أنا جلیس من جالسنی و مطیع من أطاعنی و غافر من استغفرنی، الشهر شهری و العبد عبدی و الرحمه رحمتی. فمن دعانی فی هذا الشهر اجبته و من سألنی اعطیته و من استهدانی هدیته و جعلت هذا الشهر حبلاً بینی و بین عبادی فمن اعتصم به وصل الی»:
خوشا به حال اطاعت كنندگان! خوشا به حال اهل ذكر! خداوند میفرماید: من همنشین كسی هستم كه با من همنشین باشد و مطیع كسی هستم كه مرا اطاعت كند و آمرزنده كسی هستم كه از من آمرزش بخواهد. ماه، ماه من و بنده، بنده من و رحمت، رحمت من است؛ پس هركس در این ماه مرا بخواند اجابتش میكنم و هركس از من بخواهد به او عطا میكنم و هر كس از من هدایت بخواهد هدایتش میكنم و این ماه را ریسمانی بین خود و بندگانم قرار دادهام كه هر كس به آن چنگ زند به من میرسد.
اين روايت زيبا و اميد بخش، بشارتي براي اهل طاعت و ذكر است؛ كساني كه به گفته بزرگان، حلال و حرام الهي را به دقت رعايت ميكنند و ذكر و ياد خدا نه تنها بر زبان كه در قلبشان جاري و در عملشان مشهود است.
كساني كه ياد دوست را از سر نمينهند؛ همان كساني كه قرآن كريم درباره آنها چنين ميگويد: «الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ»: همانان كه خدا را [در همه احوال] ايستاده و نشسته و به پهلو آرميده ياد مىكنند و در آفرينش آسمانها و زمين مىانديشند [كه] پروردگارا اينها را بيهوده نيافريدهاى منزهى تو پس ما را از عذاب آتش دوزخ در امان بدار(آل عمران، 191).
به گفته برخي از علما علاقه و كششي كه انسان به ذكر و عبادت در اين ماه روشن پيدا ميكند نور و نداي همان فرشته است كه به جانمان مينشيند و ما را به همنشيني با حضرت حق سوق ميدهد.
ماه رجب دعوتي از سوي حقتعالي براي همنشيني و انس با او است. وعدههاي زيبايي در اين ماه براي اهل ايمان ثبت شده است؛ خداي سبحان فرمود: « و مطیع كسی هستم كه مرا اطاعت كند و آمرزنده كسی هستم كه از من آمرزش بخواهد».
بزرگان اين ماه را با اين وعدههاي بزرگ الهي بهترين فرصت براي رهايي از مشكلات و فسادهايي اخلاقي و عادتهاي بد رفتاري دانستهاند؛ چرا كه خداوند در ماه رجب حاضر است خواستههاي ما را برآورده و ما را به قرب به درگاه خود مفتخر سازد.
خداوند اين ماه روشن را همچون يك رشتهاي ميان خود و ما قرار داد؛ رشتهاي كه ميتوان با اعمال و آداب مبارك اين ماه از آن بالا رفت و به وعده الهي « فمن اعتصم به وصل الی» به قرب و همنشيني با او نائل شد.