به ياد سربازان پركشيده وطن؛
لباس خدمتی كه رنگ خون گرفت/ مرگ سرخ شیوه مردان خداست
گروه اجتماعی: همین كه ماه با تمام چهره خویش نورش را بر سفرههای روزهخواه میگسترد و نسیم نزدیك شدن هنگامه اذان را در گوش بیداران رمضان ندا میدهد، انگار مثل خورشید كه طلوع میكند در جوشش و حرارتی غریب بیدار میشود؛ دلشورهای از جنس عروج، ارتحال، خدمت پاك و صادقانه پولاد مردانی كه لباس خدمتشان رنگ خون گرفت.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایكنا) از فارس، سحر است، ستارهها از مناجات سحرگاه پر میشوند و برای روزهای دیگر رو به سوی قبله نیت میكنند. همین كه ماه با تمام چهره خویش نورش را بر سفرههای روزهخواه میگسترد، همین كه نسیم نزدیك شدن هنگامه اذان را در گوش بیداران رمضان ندا میدهد، انگار مثل خورشید كه طلوع میكند در جوشش و حرارتی غریب بیدار میشود؛ دلشورهای از جنس عروج، ارتحال، خدمت پاك و صادقانه پولاد مردانی كه لباس خدمتشان رنگ خون گرفت.
حیات خاك وطن مدیون حمیت جوانان است
دیربازی است كه خاك وطن زنده است به همت جوانان جوانمردی كه در كسوت سربازی از آن دفاع میكنند و با طلوع خورشید انقلاب اسلامی كه حوادث و توطئههای دشمنان شدت گرفت، سربازی نیز رنگ خدایی و جهادی گرفت و به خدمت مقدس تبدیل شد زیرا كه سربازان اعتقاد دارند فالجنود بإذنالله حصون الرعیه و احادیث و آیات فراوانی كه جهادگران امروز به آن معنی عینی بخشیدند.
تجلی عمل به آیات وحی در میان مجاهدان راه خدا
آنها معنی واقعی «... فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِینَ...؛ ... مجاهدان را بر قاعدان برتری و پاداش عظیمی بخشیده است...» (آیه 95 سوره نساء) و ارجحیت آنها بر نشستگان بیخاصیت را با خدمت صادقانه و دور از هیاهو در سر حدات كشور را به اثبات رساندند. در قرآن كریم آیات و روایات فراوانی از ارزش جهاد و دفاع آمده است كه با همان آموزههاست كه « وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ ...؛ و هر چه در توان دارید از نیرو و اسبهاى آماده بسیج كنید...» (آیه 60 سوره انفال) رنگ میگیرد و «وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ...؛ و با آنها پیكار كنید! تا فتنه (و بت پرستی، و سلب آزادی از مردم،) باقی نماند...» (آیه 193 سوره بقره) عاملی میشود كه چشم طمعكاران از آب و خاكمان در هراس افتد و چه زیبا راهی كه بهترین جوانان به آن میپیوندند، آموزش میبینند و كمر همت میبندند تا از میراث گرانبهای اسلام عزیز و آب و خاك نظام دفاع كنند و پرچم سه رنگ جمهوری اسلامی همیشه در دریا و صحرا و كوهها در اهتزاز باشد و آیندگان بدانند این گنج معنوی را چگونه باید حفظ كرد.
حیف است جایگاه رفیع انتخاب جوانان این مرز و بوم را ندانیم
حیف است كه ندانیم چه جایگاه رفیعی را جوانان این مرز و بوم انتخاب كردهاند و چقدر مستحق تجلیل و تكریم است. گاهی در اتفاقی یا حادثهای همه چیز را فراموش میكنیم و با یاوهگوئیهایی كه بیشتر آنها پایه و اساس ندارد این عظمت پولادین را زیر سئوال میبریم.
پر واضح است كه قدر این جوانان كه در كسوت سربازی و پاسداری و جهاد علیه دشمنان لباس خدمت میپوشند در ردیف اولیای خاص است و برای یك شب نگهبانی در راه خدا چقدر اجر و ثواب نوشتهاند. هر چند باید هرگونه قصور و كوتاهی را مو به مو پیگیری و برخورد كرد اما مواظب باشیم نباید از یك طرف بهانه به دست دشمن داد كه همیشه با بزرگنمایی و اهداف دیگری دعوت به اشك و شمع و غیره میكند و در سوی دیگر دلهای داغدار پدران و مادران و همسرانی است كه چشم انتظار فرزندانشان بودهاند و امروز با تنهای چاك چاك و قطعه قطعه عزیزانشان روبهرو میشوند.
چگونه میتوان مرهم دل مادران و پدران چشمانتظار بود
چگونه میتوان مرهم دل مادر چشم انتظاری بود كه برای لیالی قدر آماده میشد تا سرباز عزیزش مثل هر سال او را به احیا ببرد. پدری كه وسایل سفره افطار را به امید روز مرخصی فرزندش آماده كرده بود تا با حضور او فامیل را جمع كرده و دور هم باشند. دختران و همسران جوانی كه در مرحله نامزدی بوده و انتظار مرخصی عزیزانشان را میكشیدند و حالا باید شاخههای گل را كه برای پیشواز تهیه كرده بودند به پیكرهای بیجانی كه در تن پوشی از پرچم سه رنگ پیچیده شدهاند اهدا كنند و چه دلخراش است كه بعضی از آنها والدینی ندارند.
دیگر قلم بر كاغذ نمیگنجد چرا كه حتی مولا و مقتدایمان حسینبن علی(ع) نیز بر بالین فرزند شكست و او را به سینه چسباند دلش آرام نگرفت. صورت به صورت دلبندش گذاشت و لحظاتی همه گفتند او جان داده و شاعری كه فرمود «جوانان بنی هاشم بیایید/ علی را بر در خیمه رسانید/ خدا داند كه من طاقت ندارم/ علی را بر در خیمه رسانم».
مبادا اجازه دهیم از مصیبت ما، برای ناامید كردن مردم سوءاستفاده شود
بیایید به هوش باشیم و گذشته از هر قید و بندی به یاری آسیبدیدگان بشتابیم و با خاطیان برخورد كنیم و مصدومان را دریابیم و برای همدردی با خانوادههای داغدار آنگونه كه اگر بر خودمان این مصیبت رسیده بود، یاری رسانیم و از اینكه عدهای از هر موردی برای ناامید كردن مردم وقت میگذرانند، بر حذر باشیم و بر آن باشیم كه با كار و تلاش و برنامه جلو این اتفاقات را بگیریم. اینها روز مرگشان این روز بوده چرا كه روز عاشورا نیز روز حسین(ع) و اصحاب باوفایش بود اما چگونه رفتن را یادآوری كنیم.
مرگ در چه راهی بهتر است از خدمت برای امنیت و آسایش و اهتزاز پرچم پر افتخار جمهوری اسلامی و مرگ سرخ شیوه مردان خدا و جوانانی است كه علی رغم همه آرزوها دست شسته و كمر خدمت مقدس سربازی را برگزیدهاند و بدانیم كه فرشته مرگ هر روز بر شانه كسی است و باید دیر یا زود زمزمه كنیم، خداحافظ دنیا...
مجتبی میناییفرد
حیات خاك وطن مدیون حمیت جوانان است
دیربازی است كه خاك وطن زنده است به همت جوانان جوانمردی كه در كسوت سربازی از آن دفاع میكنند و با طلوع خورشید انقلاب اسلامی كه حوادث و توطئههای دشمنان شدت گرفت، سربازی نیز رنگ خدایی و جهادی گرفت و به خدمت مقدس تبدیل شد زیرا كه سربازان اعتقاد دارند فالجنود بإذنالله حصون الرعیه و احادیث و آیات فراوانی كه جهادگران امروز به آن معنی عینی بخشیدند.
تجلی عمل به آیات وحی در میان مجاهدان راه خدا
آنها معنی واقعی «... فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِینَ...؛ ... مجاهدان را بر قاعدان برتری و پاداش عظیمی بخشیده است...» (آیه 95 سوره نساء) و ارجحیت آنها بر نشستگان بیخاصیت را با خدمت صادقانه و دور از هیاهو در سر حدات كشور را به اثبات رساندند. در قرآن كریم آیات و روایات فراوانی از ارزش جهاد و دفاع آمده است كه با همان آموزههاست كه « وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ ...؛ و هر چه در توان دارید از نیرو و اسبهاى آماده بسیج كنید...» (آیه 60 سوره انفال) رنگ میگیرد و «وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ...؛ و با آنها پیكار كنید! تا فتنه (و بت پرستی، و سلب آزادی از مردم،) باقی نماند...» (آیه 193 سوره بقره) عاملی میشود كه چشم طمعكاران از آب و خاكمان در هراس افتد و چه زیبا راهی كه بهترین جوانان به آن میپیوندند، آموزش میبینند و كمر همت میبندند تا از میراث گرانبهای اسلام عزیز و آب و خاك نظام دفاع كنند و پرچم سه رنگ جمهوری اسلامی همیشه در دریا و صحرا و كوهها در اهتزاز باشد و آیندگان بدانند این گنج معنوی را چگونه باید حفظ كرد.
حیف است جایگاه رفیع انتخاب جوانان این مرز و بوم را ندانیم
حیف است كه ندانیم چه جایگاه رفیعی را جوانان این مرز و بوم انتخاب كردهاند و چقدر مستحق تجلیل و تكریم است. گاهی در اتفاقی یا حادثهای همه چیز را فراموش میكنیم و با یاوهگوئیهایی كه بیشتر آنها پایه و اساس ندارد این عظمت پولادین را زیر سئوال میبریم.
پر واضح است كه قدر این جوانان كه در كسوت سربازی و پاسداری و جهاد علیه دشمنان لباس خدمت میپوشند در ردیف اولیای خاص است و برای یك شب نگهبانی در راه خدا چقدر اجر و ثواب نوشتهاند. هر چند باید هرگونه قصور و كوتاهی را مو به مو پیگیری و برخورد كرد اما مواظب باشیم نباید از یك طرف بهانه به دست دشمن داد كه همیشه با بزرگنمایی و اهداف دیگری دعوت به اشك و شمع و غیره میكند و در سوی دیگر دلهای داغدار پدران و مادران و همسرانی است كه چشم انتظار فرزندانشان بودهاند و امروز با تنهای چاك چاك و قطعه قطعه عزیزانشان روبهرو میشوند.
چگونه میتوان مرهم دل مادران و پدران چشمانتظار بود
چگونه میتوان مرهم دل مادر چشم انتظاری بود كه برای لیالی قدر آماده میشد تا سرباز عزیزش مثل هر سال او را به احیا ببرد. پدری كه وسایل سفره افطار را به امید روز مرخصی فرزندش آماده كرده بود تا با حضور او فامیل را جمع كرده و دور هم باشند. دختران و همسران جوانی كه در مرحله نامزدی بوده و انتظار مرخصی عزیزانشان را میكشیدند و حالا باید شاخههای گل را كه برای پیشواز تهیه كرده بودند به پیكرهای بیجانی كه در تن پوشی از پرچم سه رنگ پیچیده شدهاند اهدا كنند و چه دلخراش است كه بعضی از آنها والدینی ندارند.
دیگر قلم بر كاغذ نمیگنجد چرا كه حتی مولا و مقتدایمان حسینبن علی(ع) نیز بر بالین فرزند شكست و او را به سینه چسباند دلش آرام نگرفت. صورت به صورت دلبندش گذاشت و لحظاتی همه گفتند او جان داده و شاعری كه فرمود «جوانان بنی هاشم بیایید/ علی را بر در خیمه رسانید/ خدا داند كه من طاقت ندارم/ علی را بر در خیمه رسانم».
مبادا اجازه دهیم از مصیبت ما، برای ناامید كردن مردم سوءاستفاده شود
بیایید به هوش باشیم و گذشته از هر قید و بندی به یاری آسیبدیدگان بشتابیم و با خاطیان برخورد كنیم و مصدومان را دریابیم و برای همدردی با خانوادههای داغدار آنگونه كه اگر بر خودمان این مصیبت رسیده بود، یاری رسانیم و از اینكه عدهای از هر موردی برای ناامید كردن مردم وقت میگذرانند، بر حذر باشیم و بر آن باشیم كه با كار و تلاش و برنامه جلو این اتفاقات را بگیریم. اینها روز مرگشان این روز بوده چرا كه روز عاشورا نیز روز حسین(ع) و اصحاب باوفایش بود اما چگونه رفتن را یادآوری كنیم.
مرگ در چه راهی بهتر است از خدمت برای امنیت و آسایش و اهتزاز پرچم پر افتخار جمهوری اسلامی و مرگ سرخ شیوه مردان خدا و جوانانی است كه علی رغم همه آرزوها دست شسته و كمر خدمت مقدس سربازی را برگزیدهاند و بدانیم كه فرشته مرگ هر روز بر شانه كسی است و باید دیر یا زود زمزمه كنیم، خداحافظ دنیا...
مجتبی میناییفرد
