حجت الاسلام والمسلمین علی سرلک، محقق و کارشناس دینی، در گفتوگو با
خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا)، به جایگاه لباس شهرت در اسلام و مصادیق آن اشاره و عنوان کرد: لباسی که به واسطه نوع و کیفیت انسان را مورد توجه دیگران قرار دهد و منطقی نیز پشتیبان آن نباشد لباس شهرت نامیده میشود.
وی با بیان اینکه لباس یک روحانی با وجود اینکه ممتاز و متمایز از لباس عموم مردم است در دسته لباس شهرت قرار نمی گیرد گفت: رسالت و مفهومی که از نوع این لباس حمایت میکند سبب میشود نتوان عنوان شهرت به آن داد. همچنین پلیس، خادمان شهری و.. گرچه لباسی متفاوت از سایرین دارند اما معطوف و منبعث از یک رسالت است.
وی با تاکید بر اینکه لباس شهرت علاوه بر متمایز بودن با لباس دیگران معطوف به خودنمایی و جلوه گری است گفت: پوشیدن لباس شهرت با کیفیتی که ذکر شد در تعالیم اسلامی جایز شمرده نشده است، چرا که به بهداشت روانی افکار عمومی جامعه آسیب زده و تلاطم ایجاد میکند.
حجت الاسلام سرلک پوشیدن لباس شهرت را گاهی با عریان نمایی و تبرج در زنان و مردان همراه دانست و گفت: گاهی نیز افراد محجبه و معتقد به تعالیم دینی نیز در انتخاب دچار اشتباه شده و حجاب خود را به لباس شهرت تبدیل میکنند.
وی افزود: افراد محجبه نیز باید مراقب باشند که ادای حجاب به هر قیمتی نباید رخ دهد، بلکه وسیله حفظ حجاب ایشان را از سایرین متمایز نکند تا مصداق بیحجابی محسوب نشود.
این محقق دینی با تأکید بر اینکه فرهنگ ایرانی به لحاظ لباس از رنگ و تنوع بسیاری برخوردار است گفت: اقوام گوناگون در ایران از پوششهای مختلف و رنگارنگی برخوردار هستند که مسلما مصداق لباس شهرت محسوب نمیشود اما باید دید افراد از لباسهای مختلف در چه زمان و مکانی بهره میگیرند.
وی در ادامه سخنان خود با اشاره به برخی لباسهایی که امروزه در سطح شهر مشاهده میشود که از حجاب کافی برخوردار نیست و منقش به متون انگلیسی است گفت: حتی این لباسها نیز مصداق شهرت محسوب نمیشوند، بلکه مصداق بیهویتی و تشبه به سایرین است که از این باب دارای مشکل است.