علیرضا لکزایی، استاد و داور تفسیر سی و چهارمین دوره مسابقات قرآن، عترت و نماز دانش آموزان کشور در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، در مورد مقایسه میان مکتبخانههای قرآن و کلاسهای آکادمیک آموزش قرآن گفت: این دو منافاتی با یکدیگر ندارند.
وی
با بیان اینکه مکتبخانههای قرآن و کلاسهای آکادمیک آموزش قرآن هر کدام
ویژگیهای خاص خود را دارند، توضیح داد: به عنوان نمونه مکتبخانهها
پشتوانه مردمی داشتند و کلاسهای آکادمیک از ابزارهای نوین بهره میبرند.
وی
با اشاره به اینکه نمیتوان گفت مکتبخانهها به تنهایی در تربیت و ترویج
قرآن مؤثر بودند، بلکه عوامل بسیاری در این امر دخیل بوده است، ادامه داد:
از جمله این عوامل میتوان به مردمی بودن آن اشاره کرد؛ مکتبخانهها
پشتوانه مردمی داشتند و مردم علاقه خاصی به آنها نشان میدادند.
وی در
ادامه بیان کرد: از طرفی امروز نیز عوامل مخلّی وجود دارند که دانشآموزان
را به سمت خودشان جذب میکنند و در قدیم وجود نداشتند؛ تهاجم فرهنگی دشمن و
اقداماتی که در این راستا انجام میشود، بستری برای دوری جوانان و
نوجوانان از فضاهای قرآنی است.
این استاد تفسیر قرآن کریم با اشاره به برخی امکانات صوتی و تصویری فعلی در آموزش قرآن کریم، آنها را در آموزش قرآن و ایجاد انگیزه برای دانشآموزان مؤثر دانست و افزود: فایلهای صوتی تلاوت اساتید، قلم قرآنی و نرمافزارهای جدیدی که تولید شده است به آموزش قرآن و ایجاد انگیزه برای روآوردن و علاقهمندشدن دانشآموزان به قرآن کمک میکند.
ضرورت استفاده از ابزارهای روز برای آموزش قرآن وی در همین راستا تهاجم فرهنگی و لزوم استفاده صحیح از ابزاری مانند تبلت که در اختیار دانشآموزان است را مورد اشاره قرار داد و گفت: در کشور ما نرمافزارهای قرآنی خوبی که از هنر استفاده کردهاند، تولید شده است، اما در مقابل، برنامهها و نرم افزارهایی که با گرافیک بالا دانشآموزان را جذب خود میکنند نیز وجود دارد؛ بنابراین اگر از امکانات استفاده مناسب صورت گیرد، خانوادهها فرزندانشان را به استفاده صحیح از این امکانات ترغیب کنند، حتی خود خانواده هم قرآنی باشد، میتوان گفت که تربیت قرآنی مؤثر واقع میشود.
لکزایی در ادامه با اظهار این مطلب که دشمنان امروز بیش از مبلغان قرآنی، وقت و هزینه صرف میکنند تا فرزندانمان را از فرهنگ علوی و قرآنی جدا کنند، ادامه داد: در مقابل هر چند اقدامات شایستهای صورت گرفته و نهادها تلاش میکنند، اما باز هم اقدامات دشمن در تهاجم فرهنگی بیشتر بوده و تعداد کسانی که با فرهنگ قرآنی آشنا نیستند، بسیارند.
روی آوردن به قرآن؛ راه تربیت فرزندان وی اضافه کرد: از طرفی خانوادههای بسیاری هم هستند که تنها راه نجات و تربیت فرزندانشان را روی آوردن به قرآن میدانند و البته اینها کسانی هستند که خود تحت تربیت قرآنی قرار گرفتند.
این استاد قرآن کریم در رابطه با ارزیابی موفقیت آموزش و پرورش در توسعه و ترویج مباحث قرآنی، ابراز کرد: به جرأت میتوانم بگویم که آموزش و پرورش در میان همه نهادهای قرآنی فعال در کشور به لحاظ گستردگی کار و عمومیت برای همه افراد، یکی از موفقترین ارگانهاست.
وی اضافه کرد: همچنین در بخش آموزش و کتابهای درسی اقدامات شایستهای انجام شده که خود من نیز شاهد زحمات متولیان امر در مرکز تألیف کتب درسی بودهام؛ کتابهای جدید با رویکرد آموزش مفاهیم و ترجمه قرآن و همچنین انس با قرآن تهیه شده است.
لکزایی به فعالیتهای قرآنی معاونت پرورشی وزارت آموزش و پرورش در راستای توسعه و ترویج مباحث قرآنی اشاره کرد و افزود: یکی از مزایای کارهای آموزش و پرورش در این زمینه این است که آموزش، مقطعی نیست و دانشآموز از ابتدای مهرماه هر سال تحصیلی تحت تأثیر محتوای کتابهای درسی با عناوین آموزش قرآن، هدیههای آسمانی، پیامهای آسمانی، دین و زندگی و ... قرار میگیرد.
وی ابراز کرد: البته این اقدامات، کافی نیست و با توجه به ظرفیتهای بسیار زیادی که وجود دارد، باید کارهای بیشتری صورت بگیرد و سرمایهگذاری و هزینه بیشتری شود.
آموزش قرآن از دوران پیش از تولد آغاز شوداین استاد قرآن کریم در بخش دیگری از سخنانش با بیان این مطلب که آموزش قرآن کریم به دو بخش رسمی و غیر رسمی تقسیم شده و آموزش غیررسمی از دوران جنینی فرد آغاز میشود، توضیح داد: آموزش غیررسمی از طریق ناخودآگاه بر عهده پدر و مادر بوده و از دوران جنینی با لقمه حلالی که پدر میآورد و صوتهای قرآن و مطالب مرتبط با اهل بیت(ع) که در منزل در اختیار کودک قرار میگیرد، آغاز میشود.
وی در همین راستا اضافه کرد: پس از آنکه فرزند چشم باز کرد، اگر تلاوت قرآن پدر و مادر را دید، خودش بدون اینکه از سوی آنان اقدامی صورت بگیرد، علاقهمند خواهد شد، چراکه احساس میکند این کاری که پدر و مادرش انجام میدهند، باارزش است؛ به همین دلیل از آنان تقلید خواهد کرد؛ پس از رسیدن فرزند به سن بلوغ عقلی، میتوان آموزشهای رسمی را آغاز کرد.