به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، آیتالله سیدشرفالدین ملک حسینی، نماینده ولی فقیه در استان کهگیلویه و بویراحمد امروز، 16 مرداد در مراسم کلنگزنی احداث موقوفه ایتام مرحوم محرر شیراز به فرا رسیدن ایام دهه کرامت اشاره کرد و گفت: این دهه به دلیل مبدأ و مختم که مصادف با میلاد حضرت معصومه(س) و امام رضا(ع) است به نام دهه کرامت نامیده شده است.
وی، کرامت را نعمتی از نعمات خداوند برشمرد که به انسانها بخشیده و از آن انتظار شکوفایی میرود و ادامه داد: خدا به ظرفیتهای انسانها کرامت بخشید اما این ظرفیتها باید شکوفا شوند و خداوند به انسان مالی داد تا انسان بتواند با جهان طبیعت ارتباط برقرار کند بر او تأثیر بگذارد و واکاوی کرده و طبیعت را شکوفا کند اما این مال هم ظرفیتی بود که خداوند به انسان داد.
آموزش کرامت به انسانها تنها مربوط به مکتب اسلام است آیتالله ملک حسینی با بیان اینکه آموزش کرامت به انسان مربوط به مکتب اسلام است و بس، گفت: آموزش کرامت به انسان چیزی فراتر از حیثیت انسانی و درک انسان نیست و این است که اگر ثروتمند و سرمایه دار است میفهمد که هم نوعان سهیم و شریک او هستند.
ثروتداری غیر از ثروتمندی استمنتخب مردم کهگیلویه و بویراحمد با تصریح اینکه خداوند در قرآن کریم کرامت را نه تنها به انسانهای دارا بلکه به انسانهای کم دار و ندار هم آموزش میدهد، گفت: ثروتداری غیر از ثروتمندی است؛ ثروتداران بی شخصیت ثروت دارند اما ثروتمندان با شخصیت ثروتمند هستند اما دسته دوم انسانهایی هستند که کم دارند اما شخصیت دارند و خداوند به آنها میگوید کم داران هم باید انفاق کنند لذا این حکم انفاق تنها برای انسانهایی که دارا هستند نیست چرا که روح کرامت باید در انسان متبلور شود و رشد کند و آن کسی که تنگ روزی است او هم انفاق کند.
وی با یادآوری اینکه خداوند هیچکس را بیش از آنچه داده مکلف نمیکند، گفت: خداوند به کسی کم و به کسی بیش داده است اما کرامت یک تکلیف برای انسان است که تمامی ظرفیتهای وجودش و پیرامونش را شکوفا کند و این آموزش قرآن به انسان است که اگر افراد ندار بخواهند به جرگه انسان های دارا بپیوندند باید انفاق کنند و در این صورت طولی نخواهد کشید که رهاورد این انفاق، دارایی میشود.
هدفگذاری برای کرامت انفاق مطلوبتر است آیتالله ملک حسینی با بیان اینکه نفس عمل انفاق و کرامت در مکتب اسلام مطلوب است اما هدفگذاری برای این کرامت مطلوبتر است، گفت: هدف گذاری برای کرامت جهتدار و شکوفایی به سوی خداوند باید باشد و این کار در حقیقت سرمایهگذاری است و پایان و از دست دادن نیست بلکه درآمدزایی است.
رئیس مدرسه علمیه خان شیراز در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به کلنگ زنی دارالایتامی که میرزا لطف الله محرر بنیان آن را نهاد، گفت: وقف، موقوفه، اوقاف، واقف، متولی و ناظر مفهومهایی است که در حول و حوش یک اتفاق وقفی باید آن را لحاظ کنیم که هر کدام از اینها برای خود الزاماتی دارد.
واقف باید خدا را هدف وقف قرار دهد تا به اوج شکوفایی برسدوی با تأکید بر اینکه واقف باید خدا را هدف وقف قرار دهد تا به اوج شکوفایی برسد، گفت: کسی که مفهوم روایات را فهمید می داند که پیامبر(ص) فرمود من و کسی که یتیم را سرپرستی می کنند مانند دو انگشت در کنار هم در بهشت هستیم بنابراین پیامبر(ص) برای انسان هدف گذاری کرد تا آنها را به بهشت رهنمون کند.
آیتالله ملک حسینی همچنین خواستار استفاده از موقوفات بر اساس آنچه که وقف شده اند، شد و گفت: مکتب ما شرایطی را برای تغییر در این مسئله برمی شمارد اما در هر صورت استفاده از موقوفه باید بر اساس اهداف واقف باشد.
نماینده ولی فقیه در استان کهگیلویه و بویراحمد اظهار کرد: بی شک درایت متولیان تدبیر است اما اوقاف باید الزام موقوفات را مدیریت کند. ضمن اینکه تحقیر واقفان و وقف و متولیان در راستای رسالت اوقاف نیست بلکه تکریم این مفاهیم در راستای رسالتش است.
وقف های استان فارس در خاورمیانه و آسیا بینظیرند وی با تصریح اینکه شهر شیراز و استان فارس در کشور و شاید در منطقه خاورمیانه و آسیا در بحث موقوفات بینظیرند، گفت: باید در این راه موقوفات را حفظ کنیم و باید تکریم واقفان و نیات آنها صورت گیرد.
آیتالله ملک حسینی، تحقیر انسان های بزرگ را به معنای اجازه ندادن به بزرگ شدن انسانهای دیگر برشمرد و گفت: نظارت عمیق بر موقوفات به مثابه رسالت میتواند آینده بهتری را برای وقف رقم بزند.
عضو مجلس خبرگان رهبری با یادآوری اینکه نیت موقوفه مرحوم محرر اظهار کرد: نکته ای که درباره این موقوفه مطرح است این است که ایتام سواد بیاموزند و این مسئله نشان دهنده روح بلند مرحوم محرر است که به آموزش سواد به ایتام نیز توجه داشته است لذا یک وقف فرهنگی به شمار میرود.
وی در پایان بر لزوم اجرای دقیق نیات موقوفات تأکید کرد و گفت: شکستن حریم نیات موقوفات باعث میشود که ثروت داران نوکیسهای در جامعه شکل بگیرند که نه به فکر ایتام هستند نه فقرا بلکه تنها ثروت جمع می کنند تا آن را برای خرید ابزارهای خارجی استفاده کنند.