نگاه فصلی به امر به معروف راه به جایی نمیبرد
گروه اندیشه: معاون فرهنگی و پژوهشی ادارهکل تبلیغات اسلامی استان مرکزی تصریح کرد: امر به معروف و نهی از منکر باید دائمی باشد، موسمی بودن این فریضه راه به جایی نخواهد برد، تدوین و برنامهریزی در این حوزه با یک دهه و هفته انجام نمیشود، دلیل نامگذاریها نیز صرفاً از باب نماد است نه اینکه همه برنامهها را معطوف به همان یک هفته و یک روز کنیم.
حجتالاسلام داوود چمانی، معاون فرهنگی، پژوهشی و اجتماعی ادارهکل تبلیغات اسلامی استان مرکزی، در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، با تأکید بر امر به معروف از سه منظر قرآن، روایات و عقل گفت: افراد یک جامعه نسبت به یکدیگر مسئولیت دارند، این احساس مسئولیت باید جامعه احیا و در فریضه امر به معروف بروز داده شود، از سوی دیگر اجرای این فریضه نشانه رستگاری است و زمینه پیشرفت و اصلاح را در انسان و اجتماع فراهم میآورد.
حجتالاسلام چمانی ادامه داد: تحقق امر به معروف و نهی از منکر از نشانههای امت برتر است، از منظر قرآن چنین امتی در زمره بهترین افراد قرار دارند، آمران به معرف باید به مردم آموزش دهند و دایره وسیع منکرات را به آنها بشناسانند، مردم نیز نباید نسبت به سرنوشت یکدیگر بیتفاوت باشند.
بهگفته حجتالاسلام چمانی امر به معروف و نهی از منکر همچون نماز یکی از ضروریات دین اسلام است و مسئولیت ترویج واجبات نیز برعهده همه مردم است.
این مقام مسئول گفت: امر و نهی باید آگاهانه، دلسوزانه و عاقلانه همراه با اخلاق، مداومت و پایداری و بدون اعمال سلیقه باشد، همچنین باید ولایت محور باشد، اگر سلیقهمداری وارد این فریضه شود نتیجه عکس خواهیم گرفت و به ترویج معروفات باید شاهد افزایش منکرات باشیم.
وی تصریح کرد: امر به معروف و نهی از منکر باید دائمی باشد، موسمی بودن این فریضه راه به جایی نخواهد برد، تدوین و برنامهریزی در این حوزه با یک دهه و هفته انجام نمیشود و دلیل نامگذاریها نیز صرفاً از باب نماد است و به ما تأکید میکند که باید از همه فرصتها در تبلیغ دین استفاده کنیم نه اینکه همه برنامهها را معطوف به همان یک هفته و یک روز کنیم.
حجتالاسلام چمانی با اشاره به اینکه دعوت کننده به خیر و معروف باید مردمشناس، اسلامشناس و شیوهشناس باشد، اظهار کرد: جامعهای تحت عنایت خداوند است که ارزش محور باشد، انجام این فریضه نشانه علاقه انسان به سلامت جامعه و مایه تشویق نیکوکاران و مایه تذکر و آگاهی دادن به جاهلان است و زمینه دلگرمی و تقویت افراد کم اراده را فراهم میکند.
معاون فرهنگی، پژوهشی و اجتماعی ادارهکل تبلیغات اسلامی استان مرکزی در پایان انجام فریضه امر به معروف و نهی از منکر را جبران کننده ضعف تقوای برخی کاهلان دانست و گفت: این فریضه اگرچه جنبه دینی دارد اما بر وظیفه اخلاقی و انسانی مبتنی است و ریشه در عقلانیت دارد، چراکه عقل اقتضاء میکند انسان نسبت به سرنوشت جامعهای که در آن زندگی میکند احساس مسئولیت کند.
حجتالاسلام چمانی ادامه داد: تحقق امر به معروف و نهی از منکر از نشانههای امت برتر است، از منظر قرآن چنین امتی در زمره بهترین افراد قرار دارند، آمران به معرف باید به مردم آموزش دهند و دایره وسیع منکرات را به آنها بشناسانند، مردم نیز نباید نسبت به سرنوشت یکدیگر بیتفاوت باشند.
بهگفته حجتالاسلام چمانی امر به معروف و نهی از منکر همچون نماز یکی از ضروریات دین اسلام است و مسئولیت ترویج واجبات نیز برعهده همه مردم است.
این مقام مسئول گفت: امر و نهی باید آگاهانه، دلسوزانه و عاقلانه همراه با اخلاق، مداومت و پایداری و بدون اعمال سلیقه باشد، همچنین باید ولایت محور باشد، اگر سلیقهمداری وارد این فریضه شود نتیجه عکس خواهیم گرفت و به ترویج معروفات باید شاهد افزایش منکرات باشیم.
وی تصریح کرد: امر به معروف و نهی از منکر باید دائمی باشد، موسمی بودن این فریضه راه به جایی نخواهد برد، تدوین و برنامهریزی در این حوزه با یک دهه و هفته انجام نمیشود و دلیل نامگذاریها نیز صرفاً از باب نماد است و به ما تأکید میکند که باید از همه فرصتها در تبلیغ دین استفاده کنیم نه اینکه همه برنامهها را معطوف به همان یک هفته و یک روز کنیم.
حجتالاسلام چمانی با اشاره به اینکه دعوت کننده به خیر و معروف باید مردمشناس، اسلامشناس و شیوهشناس باشد، اظهار کرد: جامعهای تحت عنایت خداوند است که ارزش محور باشد، انجام این فریضه نشانه علاقه انسان به سلامت جامعه و مایه تشویق نیکوکاران و مایه تذکر و آگاهی دادن به جاهلان است و زمینه دلگرمی و تقویت افراد کم اراده را فراهم میکند.
معاون فرهنگی، پژوهشی و اجتماعی ادارهکل تبلیغات اسلامی استان مرکزی در پایان انجام فریضه امر به معروف و نهی از منکر را جبران کننده ضعف تقوای برخی کاهلان دانست و گفت: این فریضه اگرچه جنبه دینی دارد اما بر وظیفه اخلاقی و انسانی مبتنی است و ریشه در عقلانیت دارد، چراکه عقل اقتضاء میکند انسان نسبت به سرنوشت جامعهای که در آن زندگی میکند احساس مسئولیت کند.
