اعتدال در دوستیها و دشمنیها/ حُب و بغض افراطی سبب نابودی انسان است
گروه اجتماعی: باید در امر دوستی و دشمنی رعایت اعتدال و انصاف را کرد چراکه حُب و بغض افراطی سبب نابودی انسان است کمااینکه امام علی(ع) میفرماید: «مؤمن نسبت به کسیکه دشمن دارد، ظلم نمیکند و بهخاطر دوستی با کسی مرتکب گناه نمیشود».
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، بعضی از افراد این خصلت را دارند که وقتی با یکی دشمن میشوند آنقدر در دشمنی پیش میروند که تصمیم بر نابودی آن میگیرند؛ در مقابل اگر با کسی دوست شدند، آنقدر به یکدیگر احساس خودیت و صمیمیت مینمایند که تمام اسرار زندگی و مسائل محرمانه زندگی را در اختیار آنان قرار میدهند که هیچکدام از این روشها پسندیده نیست؛ بلکه باید در امر دوستی و دشمنی رعایت اعتدال و انصاف را کرد.
امام علی(ع) در وصف انسان مؤمن میفرماید: «مؤمن نسبت به کسیکه دشمن دارد، ظلم نمیکند و بهخاطر دوستی با کسی مرتکب گناه نمیشود».
همچنین امام علی(ع) در بیان چگونگی معاشرت با دوستان و میزان دوستی و دشمنی میفرماید: «دوستت را در حد اعتدال دوست بدار، چراکه ممکن است یک روزی دشمنت گردد و دشمنت را در همین حد دشمن بدار؛ زیرا ممکن است روزی دوست تو گردد» بنابراین رعایت اعتدال و عدالت و انصاف در دوستیها و دشمنیها ضروری است.
اعتدال در دین مقدس اسلام، قلمرو وسیعی را در بردارد. ولی علما ٍ و دانشمندان از جمله اعتدال در امور شخصی را به عرصههای مختلفی از جمله اعتدال در عبادت، اعتدال در سخن گفتن، اعتدال در راه رفتن، اعتدال در خوردن و آشامیدن، اعتدال در دنیاطلبی، اعتدال در قهر و غضب، اعتدال در ارضای غریزه جنسی واعتدال در دوستی و دشمنی ذکر کردهاند.
در مورد اعتدال در دوستی ودشمنی باید گفت که دین مقدس اسلام در ایجاد روابط دوستانه و برادرانه با افراد مسلمان نه تنها تــأکید نموده بلکه از تأسیس این روابط دفاع و جانبداری هم نموده است و این دوستی را سرمایههای ارزنده و گرانبهای میشمارد، ولی با افراط در رفاقت و دوستی مخالف است و خواهان اعتدال در روابط دوستانه است.
در دین مقدس اسلام در حفظ رعایت کردن اعتدال در روابط اجتماعی، از بغض افراطی و حُب افراطی نهی بهعمل آمده است وبالعكس در تمام روابط اجتماعی و در دوستی ودشمنی ها اعتدال و میانهروی توصیه شده است.
نتیجه محبت افراطی پیشیمانی، و دشمنی افراطی شرمندگی است. بهطوریکه که گفته شده، انسان عاقل در رفاقت بیاندازه اعتماد نمیکند و در شکایت از دوست دیروز خود تندروی هم نمیکند.حُب و بغض افراطی سبب نابودی انسان است.
افراط در امور اجتماعی موجب واکنش در جهت تفریط می شودو بالعکس وروند نا سالم جامعه دچار تزلزل کرده وتا زمانی که راه نیکوی اعتدال میان افراط و تفریط نباشد حرکت به سوی کمال ناممکن خواهد بود.
امام علی(ع) در وصف انسان مؤمن میفرماید: «مؤمن نسبت به کسیکه دشمن دارد، ظلم نمیکند و بهخاطر دوستی با کسی مرتکب گناه نمیشود».
همچنین امام علی(ع) در بیان چگونگی معاشرت با دوستان و میزان دوستی و دشمنی میفرماید: «دوستت را در حد اعتدال دوست بدار، چراکه ممکن است یک روزی دشمنت گردد و دشمنت را در همین حد دشمن بدار؛ زیرا ممکن است روزی دوست تو گردد» بنابراین رعایت اعتدال و عدالت و انصاف در دوستیها و دشمنیها ضروری است.
اعتدال در دین مقدس اسلام، قلمرو وسیعی را در بردارد. ولی علما ٍ و دانشمندان از جمله اعتدال در امور شخصی را به عرصههای مختلفی از جمله اعتدال در عبادت، اعتدال در سخن گفتن، اعتدال در راه رفتن، اعتدال در خوردن و آشامیدن، اعتدال در دنیاطلبی، اعتدال در قهر و غضب، اعتدال در ارضای غریزه جنسی واعتدال در دوستی و دشمنی ذکر کردهاند.
در مورد اعتدال در دوستی ودشمنی باید گفت که دین مقدس اسلام در ایجاد روابط دوستانه و برادرانه با افراد مسلمان نه تنها تــأکید نموده بلکه از تأسیس این روابط دفاع و جانبداری هم نموده است و این دوستی را سرمایههای ارزنده و گرانبهای میشمارد، ولی با افراط در رفاقت و دوستی مخالف است و خواهان اعتدال در روابط دوستانه است.
در دین مقدس اسلام در حفظ رعایت کردن اعتدال در روابط اجتماعی، از بغض افراطی و حُب افراطی نهی بهعمل آمده است وبالعكس در تمام روابط اجتماعی و در دوستی ودشمنی ها اعتدال و میانهروی توصیه شده است.
نتیجه محبت افراطی پیشیمانی، و دشمنی افراطی شرمندگی است. بهطوریکه که گفته شده، انسان عاقل در رفاقت بیاندازه اعتماد نمیکند و در شکایت از دوست دیروز خود تندروی هم نمیکند.حُب و بغض افراطی سبب نابودی انسان است.
افراط در امور اجتماعی موجب واکنش در جهت تفریط می شودو بالعکس وروند نا سالم جامعه دچار تزلزل کرده وتا زمانی که راه نیکوی اعتدال میان افراط و تفریط نباشد حرکت به سوی کمال ناممکن خواهد بود.
