وی افزود: البته ظاهر جدی و خشن وی ممکن بود این تصور را بهوجود بیاورد که وی انسانی بداخلاق است اما کافی بود تنها برای لحظاتی با وی مصاحبت کنید تا متوجه دل دریایی وی شوید. از نگاه من و بسیاری از فیلمسازان رسول ملاقلیپور در عرصه سینمای دفاع مقدس پیشتاز بود. این هنرمند در فیلمهایش لحظاتی از جنگ را به تصویر میکشید که فردی دیگر قادر به خلق آن نبود.
کارگردان فیلم «رستاخیز» ادامه داد: مهمترین دغدغه رسول ملاقلیپور تصویرگری ارزشهایی بود که شهدای هشت سال دفاع مقدس بابت آن خون دادند اما این به آن معنا نبود که نسبت به دیگر حوزهها دغدغه نداشته باشد؛ برای همین هرگاه مولفههایش مورد خدشه قرار میگرفت با صدای بلند فریاد اعتراض سر میداد. درباره مولفههایش نیز باید بگویم که اسلام و انقلاب مهمترین دغدغه و دلبستگی رسول بود.
درویش با بیان اینکه اعتراض ملاقلیپور تنها نشئتگرفته از دلسوزیهای وی بود، تصریح کرد: برخی مواقع عدهای اعتراض میکنند تا به منافعی دست پیدا کنند اما رسول ملاقلیپور اعتراضش تنها برای نورانیتر کردن انقلاب اسلامی بود. برای همین من از اعتراضات وی به عنوان چراغ یاد میکنم.
وی در انتهای سخنانش تصریح کرد: امیدوارم سینمای ایران همیشه نگاهش به الگوهای اصیلی باشد که باورشان از انقلاب سرچشمه گیرد والا تکیه کردن به روی الگوهای پوشالی چشمانداز روشنی برای ما رقم نخواهند زد.
در ادامه این مراسم، منوچهر محمدی دیگری دوست و یار رسول ملاقلیپور اظهار کرد: افتخار داشتم در آخرین کار رسول با وی همکاری داشته باشم؛ اثری که هنوز بعد از گذشت ده سال میتوان با لذت آن را تماشا کرد، چون هر آنچه در آن دیده میشود عشق و علاقه است. اما افسوس که فرصت نشد در «عصر روز دهم» با وی همکاری مجدد داشته باشیم چون اگر این اتفاق رخ میداد معتقدم اثری تحسینبرانگیز در حوزه فیلمهای عاشورای خلق میشد.
وی ادامه داد: حدود دو هفته با وی در سفری به کربلا همسفر بودم؛ در این مدت بسیاری از نکات را فهمیدم که سالها دوستی من با رسول آن را برای من مشخص نکرد؛ آن هم اینکه وی عاشقانه اباعبدالله(ع) و عاشورا را دوست داشت اما این عشق خود را به صورت شعار فریاد نمیزد بلکه در کارش آن را نشان میداد؛ به همین دلیل میگویم اگر «عصر روز دهم» تولید میشد کاری خیرهکننده در حوزه عاشورا ساخته شده بود.
این تهیهکننده سینما با بیان اینکه در دوران حیات ملاقلیپور سختیهای بسیاری بر وی رفت گفت: رسول حداقل میبایست 4 یا 5 فیلم بیشتر از آن چیزی که هماکنون ساخته، کارگردانی میکرد اما همیشه وی درگیر کاغذبازیها بود که سرعت فیلمسازی وی را کند میکرد. برای همین هماکنون از مسئولان وزارت ارشاد تقاضا دارم که کم کاریهای خود در زمان حیات رسول را جبران کرده و با حمایت از پسرش که فیلمساز خبرهای است از راه و آرمانهای ملاقلیپور حمایت کنند.
تهیه کننده فیلم «میم مثل مادر» در بخش دیگری از سخنانش گفت: هرگاه یاد لحظاتی که در ساخت این فیلم با رسول ملاقلیپور تجربه کردم، میافتم، اشک در چشمانم حلقه میزند، چون میدیدم چگونه وی عاشقانه با کودکان معلول رفتار میکند، وی با خنده بچهها میخندید و با گریههایشان اشک میریخت.
محمدی با تاکید بر اینکه ای کاش حمایتها از رسول ملاقلیپور به بعد از فوت وی مختص نمیشد، گفت: چرا ما باید در سینما به گونهای عمل کنیم که تنها بعد از مرگ هنرمندان به یاد آنها بیفتیم؛ آن هم سینماگرانی نظیر رسول ملاقلیپور که با عشق به انقلاب و اسلام وارد هنر شدند، پس از رفتار گذشته خود درس بگیریم و در ادامه هنرمندانی که دغدغه انقلاب دارند جدی گرفته و از فعالیتهایشان حمایت کنیم.
در ادامه این مراسم، مستندی به کارگردانی پوریا آذربایجانی در مورد ملاقلیپور پخش شد و سپس فرزند وی، علی ملاقلیپور پشت تریبون قرار گرفت و درباره پدرش سخنانی ایراد کرد و در انتها نیز از سوی سازمان هنری رسانهای اوج از خانواده رسول ملاقلیپور تجلیل به عمل آمد.
در این مراسم جمعی از هنرمندان ارزشی سینما حضور داشتند که در این میان میتوان علی شاه حاتمی، جمال شورجه، جواد طوسی و ... نام برد.