دم آخر را غنیمت شمریم
گروه فرهنگی: لحظات پایانی سال و زمان باقی مانده تا حلول سال نو، فرصت مغتنمی است تا به تأمل و تفکر در خصوص معنای حقیقی عید و تحویل سال و فلسفه وجودی و پیامهای مندرج در آنها بپردازیم.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، واژگانی چون عید، تحویل سال، نوروز، بهار طبیعت و ... چه میخواهند بگویند و حامل چه پیامهایی هستند؟ به عبارت دیگر، آیا همان گونه که سال کهنه به تاریخ پیوسته و سالی نو و روزی از نو آغاز میشود، ما نیز افکار و عادات کهنه و غلط خود را دور ریخته و افکار و ایدههایی نو جایگزین آنها میکنیم؟ آیا همانطور که طبیعت حیات خود را بازیافته و رخت نو بر تن میکند، ما نیز به روح و قلب و ذهن خود لباس نو میپوشانیم؟
خداوند در آیه ۱۹ سوره روم میفرمایند: «زنده را از مرده بیرون میآورد و مرده را از زنده خارج میکند و زمین را پس از مردگیاش زنده مینماید و اینگونه شما را [از گورها] بیرون میآورند». در حدیثی از پیامبر اکرم نیز آمده است:«هر گاه بهار را دیدید، قیامت را فراوان یاد کنید» . به عنوان یک مسلمان، چقدر در معنای این آیات و احادیث تأمل و تدبر کردهایم؟ برای کدام یک از ما، تجدید حیات طبیعت آیت و نشانهای بوده است از سرنوشت محتومی که پیشرو داریم؟
در لحظه تحویل سال که دعای یا مقلب القلوب را با خود زمزمه کرده و از خدا میخواهیم تا حال ما را به احسن الحال تغییر دهد، این احسن الحال را برای خود چگونه معنا کرده و چقدر برای تحقق آن تلاش میکنیم؟ در فرهنگ اسلامی، آن زمان که انسان در اثر عبادت و تهذیب نفس، زنگار از دل برگرفته و به فطرت توحیدی و پاک خویش بازگردد، آن روز عید است. علی(ع) نیز میفرماید:«هر روزی که در آن معصیت خدا نشود، آن روز عید است». به این معنا، حلول سال جدید برای چه کسی عید محسوب میشود؟ اصلا در این هیاهو و تکاپوی آخر سال، طرح این پرسشها و یافتن پاسخ آنها چقدر برای ما اهمیت و موضوعیت دارد؟
بیاییم در این ساعات پایانی که مشتاقانه در انتظار تحویل سال نو هستیم، قدری با خود خلوت کرده و لحظاتی را به تأمل و تفکر در باب معنای حقیقی واژگانی چون عید، تحویل سال و نوروز، فلسفه وجودی آنها و پیامی که میتوانند برای ما داشته باشند، اختصاص دهیم.
یادداشت از محبوبه فرهنگ/ خبرنگار ایکنا منطقه اصفهان
