گناه در خفا و تظاهر به دین، صفت منافقان است

به گزارش خبرگزاری بین‎المللی قرآن(ایکنا) ازقم، آیت‎الله‎العظمی سبحانی بعد از ظهر امروز 13 خرداد در درس تفسیر سوره ملک در مدرسه علمیه حجیته گفت: همه انسان‌ها درجه‎ای از عصمت را به واسطه علم دارند زیرا علم به خطرناک بودن یک امر باعث می‎شود که انسان به هیچ عنوان آن کار بد را انجام ندهد؛ پیامبران نیز پیامدهای گناه را می‎دیدند و به همین مرحله به این مرحله از عصمت رسیدند.

وی افزود: داستان حضرت یوسف نمونه کاملی از این امر است؛ حضرت یوسف(ع) در داستان مواجهه با زلیخا به دلیل اینکه در چشم خود اثر این گناه را مشاهده کرده بود حاضر به انجام گناه نشد و به همین دلیل به این مرتبه رسید.

این مرجع تقلید بیان کرد: حضرت سلمان و ابوذر به این مرتبه از عصمت رسیده بودند؛ خلیفه 200 دینار را به غلام داد و گفت که اگر ابوذر این پول را قبول کند تو را آزاد می‎کنم؛ غلام نیز شرط خلیفه را به ابوذر گفت و ابوذر گفت که درست است که تو در ازای این پول آزاد می‎شوی ولی من گرفتار در معیصت و نافرمانی خدا می‎شوم.

وی اظهارکرد: بسیاری از انسان‎ها در غیب و پنهان از چشم دیگران از گناه دوری می‎کنند ولی برخی از افراد در خفا حاضر به گناه هستند ولی در آشکار حاضر به این کار نیستند؛ ولی انسانی که در خفا گناه نمی‎کند، گناهش بخشیده می‎شود و پاداش نیز دریافت می‎کند.

مرجع تقلید و مفسر قرآن تصریح کرد: هر زمانی که در قرآن سخنی از کافران بیان می‎شود از مومنان نیز سخن به میان می‎آید و هر زمانی که بحثی از مومنان به سخن می‎آید از کافران نیز در ادامه سخن به میان می‎‌آید.

وی گفت: منافقان کسانی که بودند که در مقابل پیامبر اکرم اظهار ایمان می‎کردند ولی اعتقادی به ایشان نداشتند؛ البته پیامبر آنها را می‎شناختند ولی بسیاری بودند که در ظاهر خود دین دار و در باطن اعتقادی به دین نداشتند؛ به همین دلیل است که خداوند به اعتقاد و عمل پنهانی این همه اهمیت می‎دهد.

آیت‎الله سبحانی یادآورشد: ظهور هر حس هیجانی انسان در صدر و سینه و قلب است و به همین دلیل صدر اولین قوای انسان است که در مقابل خبرهای خوش و بد عکس العمل نشان می‎دهد به همین دلیل است که خداوند به این مفهوم در قرآن توجه داشته است و تعابیری چون علیم بذات الصدور را بیان کرده است.

وی گفت: خداوند از عدم، موجودات را ساخته است و به همین خاطر در سوره ملک بیان می‎کند که این خدایی که همه چیز را از عدم خلق کرده است قطعا به آنچه که خلق کرده است علیم و آگاه است؛ در ادامه خداوند خود را لطیف و خبیر می‎نامد؛ گاهی لطیف صفت خود خداست و نه فعل خدا؛ چیزی که لطیف باشد قابل رویت نیست.

وی یادآورشد: خداوند در ادامه صفت خبیر را نیز بیان می‎‏کند ولی در اینجا خبیر و لطیف صفت هم نیستند؛ لطیف در اینجا دو معنی دارد یعنی هم خودش لطیف است و موجودات ریز را ایجاد کرده و عالم به این موجودات ریز است؛ پس یا لطیف را صفت ذات به کار می بریم و یا به عنوان آگاه به موجودات ریز.

وی در پایان نیز با اشاره به سالروز رحلت امام خمینی(ره) گفت: یکی از نصایح قرآنی که امام راحل به همه داشتند این بود که جهان محضر خداست و در محضر خدا گناه نکنید.