تدبر در قرآن بهعنوان یک علم در حوزه و دانشگاه مطرح نیست
گروه معارف: یک کارشناس مسائل دینی گفت: تدبر هنوز بهعنوان یک علم در حوزههای علمیه و مراکز دانشگاهی مطرح نیست و اگر هر مسلمان یا انسان علاقهمندی به قرآن در موضوعات یا غایت آیات الهی تفکر کند، تدبر نام دارد.
حجتالاسلام رسول ملکیان اصفهانی، کارشناس مسائل دینی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان در رابطه با معنای تدبر در قرآن، اظهار کرد: تدبر از نظر معنا به کلماتی مانند تفکر و اندیشه نزدیک بوده، ولی در اصل به معنای تفکر در عاقبت و سرانجام یک موضوع است.
وی افزود: تدبر دو نوع دارد؛ تدبر در موضوع که به معنای تدبر در عاقبت یک موضوع میباشد و تدبر در عمل که به معنای به سرانجام رساندن کاری با عاقبت درست است.
وی ادامه داد: اگر این معنا را برای کل قرآن در نظر بگیریم و از بعد عملی و بعد نظری روی سورهها،آیات و داستانهای قرآن تفکر و اندیشه کنیم، این کار تدبر در قرآن نام دارد.
ملکیان در توضیح تفاوت تفسیر قرآن و تدبر در قرآن گفت: تفسیر علمی است که چندین قرن پیش مسلمانان در رابطه با این علم در حال فعالیت هستند و خود کلمه تفسیر به معنای پرده برداری از معانی قرآن است که روش و ساز و کار و قواعد خاصی دارد. اما تدبر هنوز به عنوان یک علم در حوزههای علمیه و مراکز دانشگاهی مطرح نیست و اگر هر مسلمان یا انسان علاقهمندی به قرآن در موضوعات یا غایت آیات الهی تفکر کند،تدبر نام دارد.
این کارشناس دینی حوزه علمیه اصفهان اضافه کرد: یک مفسر برای تفسیر قرآن نیاز به آشنایی با ادبیات عربی، روشهای تفسیر قرآن و علم لغت دارد. البته متدبر در قرآن نیز به همینها نیاز دارد، فقط مقدار آن ممکن است متفاوت باشد.
ملکیان گفت: شخصی مثل علامه طباطبایی صاحب تفسیر المیزان، میتواند متدبر در قرآن باشد و همینطور یک فرد عادی هم اگر در قرآن تفکر و اندیشه کند و در آیات آن به تامل بپردازد، میتواند متدبر در قرآن باشد.
