امام جواد(ع)؛ الگوی حریت/ گشادهرویی ویژگی بارز این امام است
گروه اجتماعی: امام جواد(ع) در برخورد با دوست و دشمن گشادهرو بود و همین عامل باعث جذب مخالفان و دشمنان امام بهسوی ایشان میشد؛ کمااینکه سازش و نرمخویی با دوستان و شیعیان از دیگر صفات امام جواد(ع) بود، حضرت هیچگاه تسلیم ظلم و ستم نشدند و حاضر بودند در این راه سختیهای زیادی را تحمل کنند و همین سیره ایشان الگوی ما شیعیان است که با حریت اعتقادات و مبانی خود را مطرح و از آنها دفاع کنیم.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، سیام ذیالقعده مصادف با سالروز شهادت حضرت امام محمدتقی(ع) «جوادلائمه» است این امام همام در روز دهم رجب سال 195هجری در مدینه متولد شد.
امام جواد(ع) در تحکیم و تبیین جایگاه امامت و ولایت نقشی کلیدی داشته است. این امام همام از همان سنین کودکی در مناظرههای متعدد که با حضور دانشمندان برگزار میشد شرکت کرده علم و معرفت خود را به اثبات میرساند.
دوران امامت جواد(ع) از دورانهای تاریخی محسوب میشود که این بزرگوار در دوران امامت خود به بیش از سه هزار سؤال دانشمندان سراسر جهان پاسخ داده است.کمی سن امام جواد(ع) برای برخی از شیعیان موجب شده بود که آنان در موضوع امامت تردیدهایی داشته باشند و به همین سبب برای اطمینان خاطر همواره امام جواد(ع) مورد پرسشهای فراوان و مناظرات و بحث و گفتوگو قرار میگرفت.
امام جواد(ع) به اهمیت علم و دانش و فراگیری آن بسیار تاکید می کردند بهطوریکه از علم بهعنوان تحفه مناسب برای مجالس و دوست همراه انسان در سفر و مونس غربت و تنهایی نام میبرد.این امام همام همانند جد بزرگوارشان پیامبراکرم(ص) به اخلاق نیکو و حسنه آراسته بودند.
امام جواد(ع) همانند سایر ائمه(ع) الگوی کامل تقوا و نمونه بارز عبادت و بندگی بودند، حضرت در برخورد با دوست و دشمن گشادهرو بود و همین عامل باعث جذب مخالفان و دشمنان امام بهسوی ایشان میشد کمااینکه سازش و نرمخویی با دوستان و شیعیان از دیگر صفات امام جواد(ع) بود، حضرت هیچگاه تسلیم ظلم و ستم نشدند و حاضر بودند در این راه سختیهای زیادی را تحمل کنند و همین سیره ایشان الگوی ما شیعیان است که با حریت اعتقادات و مبانی خود را مطرح و از آنها دفاع کنیم.
همچنین شکیبایی و بردباری از دیگر ویژگیهای پیشوای نهم شیعیان بود ایشان در مقابل سختیها و گرفتاریهای روزگار بردبار بودند و در چنین شرایطی هرگز آشفته و مضطرب نمیشدند و با توکل به خدا چاره مشکلات را مییافتند کمااینکه امام جواد(ع) در دفاع از اصول و مبانی دینی موضع گیریهای اساسی و شجاعانه داشتند،حضرت با دلایل علمی و متقن، جواب سؤالات و شبهات مخالفان را میدادند.
خدمت به مردم و نیکوکاری از دیگر خصایص اخلاقی امام جواد(ع) ذکر شده است اگرچه در دوره امامت حضرت، جامعه اسلامی گرفتار چالشهای عقیدتی بود، اما امام(ع) در میدان رقابت علمی و سیاسی شکستناپذیر بود و در مقابل فرقههای گوناگون و شبهاتی که آنها ترویج میدادند، با استدلال میایستاد.
نگاهی به زندگی و شهادت امام جواد(ع)
امام جواد(ع) در هفت سالگی به مقام امامت رسید و هیجده سال مقام امامت را به عهده داشت و شهادتش در 25 سالگی در سیام ذیالقعده سال 220 در سامرا بوده و مرقد شریفش در کاظمین است.
نام مادرش خیزران و بهقولی سبیکه یا ریحانه و پدرش امام رضا(ع) بوده است. در هفت سالگی به مقام امامت رسید و هیجده سال مقام امامت را به عهده داشت و شهادتش در 25 سالگی در سیام ذیالقعده سال 220 در سامرا بوده و مرقد شریفش در کاظمین است.
نام مبارکش محمد و القابش جواد، تقی، آیةالعظمی و ... بوده و به او ابنالرضا هم میگفتهاند کنیهاش نیز «اباجعفر» بوده است.وقتی امام جواد(ع) متولد شد امام رضا(ع) فرمودند: مانند این کودک در مبارکی، تاکنون متولد نشده است شاید بهخاطر اینکه اولین امامی است که در کودکی به امامت رسید و در مدت چند روز به سی هزار سؤال علما و دانشمندان جواب کافی داد.
از ویژگیهای والای امام جواد(ع) میتوان به جوان بودن ایشان و به امامت رسیدن زود هنگام، به شهادت رسیدن از سوی خانواده و بذل و بخشش اشاره کرد.
علی بن اسباط میگوید: وقتی خدمت امام جواد(ع) رفتم و اندام کم سن و سال او را برانداز کردم، ناگاه حضرت فرمود: همانطور که خداوند، بعضی از پیامبران را در سنین کم، حجت خود قرار داد، امام را هم همینطور قرار میدهد.قرآن کریم میفرماید: «وآتیناه الحکم صبیا» به عیسی در کودکی حکمت دادیم و باز میفرماید: «لما بلغ اشدّه و بلغ اربعین سنة» یعنی زمانیکه او بزرگ شد و به چهل سالگی رسید... که نشان میدهد جایز است در کودکی حکیم باشد و جایز است در چهل سالگی باشد.علم، دانش، فضیلت و تسلط امام جواد(ع) بر معارف اسلام ناب با این سن کم موجب تعجب همگان شده بود.
پاسخ علمی، مستدل امام جواد(ع) به شبهات و سؤالهای آن دوران موجب اطمینان خاطر شیعیان و حیرت دشمنان شده بود که از آن امام همام بیش از 250 حدیث توسط راویان و اصحاب بزرگوارش نقل شده است.
امام جواد(ع) بیشاز 110 راوی داشته است که از جمله آنها میتوان از علی بن مهزیار، احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی، زکریا بن آدم، محمد بن اسماعیل بن بزیع، حسین بن سعید اهوازی، احمد بن محمد بن خالد برقی بهعنوان راویان و اصحاب برجسته آن امام بزرگوار یاد کرد.
امام جواد(ع) همانند پدر و اجداد پاکش، قبل از هر چیز بنده خدا بود و آثار بندگی در تمام رفتار و کردارش دیده میشد، عبادت خدا و راز و نیاز به درگاه الهی، برنامه همیشگیاش بود، اخلاص در عبادت و اعمال را بهطور کامل رعایت میکرد و از هر چیزی که بوی شرک میداد، پرهیز مینمود.
امام جواد(ع)، در اخلاق کریمه، صفات پسندیده، علم، معرفت، زهد و تقوا، وارث اجداد بزرگوار خویش و در عظمت و جلالت، زبانزد خاصّ و عام بودند و شخصیّتهای بزرگ علمی و دینی در برابر آن حضرت خاضع و فروتن بودند.
حضرت جواد(ع) با عمر کوتاه خود و در دورهای که فرقههای مختلف اسلامی و غیر اسلامی در میدان رشد و نمو یافته بودند و دانشمندان بزرگی در این دوران، زندگی میکردند و علوم و فنون سایر ملتها پیشرفت کرده و کتابهای زیادی به زبان عربی ترجمه و در دسترس قرار گرفته بود با کم سن وارد بحثهای علمی شد و با سرمایه خدایی امامت که از سرچشمه ولایت مطلقه و الهام ربانی مایه گرفته بود، احکام اسلامی را مانند پدران و اجداد بزرگوارش گسترش داد و به تعلیم و ارشاد پرداخت و به مسائل بسیاری پاسخ گفت.
دوران عمر آن امام بزرگوار 25 سال و دوره امامتش 17 سال بوده است و سرانجام این همام در 29 ذیالقعده سال 220 هجری به شهادت رسید. قبر مطهرش در کاظمیه یا کاظمین عقب قبر منور جدش حضرت موسی بن جعفر(ع) زیارتگاه شیعیان و دوستداران است.
فرزندان آن حضرت را 4 پسر و 4 دختر به نامهای حضرت ابوالحسن امام علی النقی(ع)، ابواحمد موسی مبرقع، ابواحمد حسین، ابوموسی عمران، فاطمه، خدیجه، ام کلثوم و حکیمه بودهاند.
حجتالاسلام مهدوی، مدیرکل تبلیغات اسلامی لرستان در گفتوگو با خبرگزاری ایکنا با تسلیت شهادت حضرت جواد الائمه(ع)، گفت: امام جواد(ع) بهدلیل قابلیت و لیاقت و بهرهمندی از موهبت الهی از جایگاهی رفیع در پیشگاه خداوند، پیامبر اکرم(ص)، پدر بزرگوارش و تمام کسانیکه بهرهای از شناخت امام دارند برخوردار است.
وی افزود: اگرچه دشمنان دین و حاکمان معاصر امامان معصوم(ع) همواره در مقام توطئه و سرکوب و تحقیر آنان بودهاند، اما حقانیت و صداقت و نورانیت امامان شیعه پیوسته نقشههای دشمنان را خنثی و بیتأثیر میساخته
است و در برخی موارد، حتی دشمنان تحتتاثیر وجود پُربرکت آنان قرار میگرفتهاند.
مهدوی اظهارکرد: سخنان به یادگار مانده از حضرت جواد(ع) در موضوعات مختلف هر یک بهصورت مشعلی فروزان تا ابدیت فراسوی راه انسانها میدرخشد و در بزرگراه کمال و سعادت، حق را روشنی میبخشد.
امام جواد(ع) در تحکیم و تبیین جایگاه امامت و ولایت نقشی کلیدی داشته است. این امام همام از همان سنین کودکی در مناظرههای متعدد که با حضور دانشمندان برگزار میشد شرکت کرده علم و معرفت خود را به اثبات میرساند.
دوران امامت جواد(ع) از دورانهای تاریخی محسوب میشود که این بزرگوار در دوران امامت خود به بیش از سه هزار سؤال دانشمندان سراسر جهان پاسخ داده است.کمی سن امام جواد(ع) برای برخی از شیعیان موجب شده بود که آنان در موضوع امامت تردیدهایی داشته باشند و به همین سبب برای اطمینان خاطر همواره امام جواد(ع) مورد پرسشهای فراوان و مناظرات و بحث و گفتوگو قرار میگرفت.
امام جواد(ع) به اهمیت علم و دانش و فراگیری آن بسیار تاکید می کردند بهطوریکه از علم بهعنوان تحفه مناسب برای مجالس و دوست همراه انسان در سفر و مونس غربت و تنهایی نام میبرد.این امام همام همانند جد بزرگوارشان پیامبراکرم(ص) به اخلاق نیکو و حسنه آراسته بودند.
امام جواد(ع) همانند سایر ائمه(ع) الگوی کامل تقوا و نمونه بارز عبادت و بندگی بودند، حضرت در برخورد با دوست و دشمن گشادهرو بود و همین عامل باعث جذب مخالفان و دشمنان امام بهسوی ایشان میشد کمااینکه سازش و نرمخویی با دوستان و شیعیان از دیگر صفات امام جواد(ع) بود، حضرت هیچگاه تسلیم ظلم و ستم نشدند و حاضر بودند در این راه سختیهای زیادی را تحمل کنند و همین سیره ایشان الگوی ما شیعیان است که با حریت اعتقادات و مبانی خود را مطرح و از آنها دفاع کنیم.
همچنین شکیبایی و بردباری از دیگر ویژگیهای پیشوای نهم شیعیان بود ایشان در مقابل سختیها و گرفتاریهای روزگار بردبار بودند و در چنین شرایطی هرگز آشفته و مضطرب نمیشدند و با توکل به خدا چاره مشکلات را مییافتند کمااینکه امام جواد(ع) در دفاع از اصول و مبانی دینی موضع گیریهای اساسی و شجاعانه داشتند،حضرت با دلایل علمی و متقن، جواب سؤالات و شبهات مخالفان را میدادند.
خدمت به مردم و نیکوکاری از دیگر خصایص اخلاقی امام جواد(ع) ذکر شده است اگرچه در دوره امامت حضرت، جامعه اسلامی گرفتار چالشهای عقیدتی بود، اما امام(ع) در میدان رقابت علمی و سیاسی شکستناپذیر بود و در مقابل فرقههای گوناگون و شبهاتی که آنها ترویج میدادند، با استدلال میایستاد.
نگاهی به زندگی و شهادت امام جواد(ع)
امام جواد(ع) در هفت سالگی به مقام امامت رسید و هیجده سال مقام امامت را به عهده داشت و شهادتش در 25 سالگی در سیام ذیالقعده سال 220 در سامرا بوده و مرقد شریفش در کاظمین است.
نام مادرش خیزران و بهقولی سبیکه یا ریحانه و پدرش امام رضا(ع) بوده است. در هفت سالگی به مقام امامت رسید و هیجده سال مقام امامت را به عهده داشت و شهادتش در 25 سالگی در سیام ذیالقعده سال 220 در سامرا بوده و مرقد شریفش در کاظمین است.
نام مبارکش محمد و القابش جواد، تقی، آیةالعظمی و ... بوده و به او ابنالرضا هم میگفتهاند کنیهاش نیز «اباجعفر» بوده است.وقتی امام جواد(ع) متولد شد امام رضا(ع) فرمودند: مانند این کودک در مبارکی، تاکنون متولد نشده است شاید بهخاطر اینکه اولین امامی است که در کودکی به امامت رسید و در مدت چند روز به سی هزار سؤال علما و دانشمندان جواب کافی داد.
از ویژگیهای والای امام جواد(ع) میتوان به جوان بودن ایشان و به امامت رسیدن زود هنگام، به شهادت رسیدن از سوی خانواده و بذل و بخشش اشاره کرد.
علی بن اسباط میگوید: وقتی خدمت امام جواد(ع) رفتم و اندام کم سن و سال او را برانداز کردم، ناگاه حضرت فرمود: همانطور که خداوند، بعضی از پیامبران را در سنین کم، حجت خود قرار داد، امام را هم همینطور قرار میدهد.قرآن کریم میفرماید: «وآتیناه الحکم صبیا» به عیسی در کودکی حکمت دادیم و باز میفرماید: «لما بلغ اشدّه و بلغ اربعین سنة» یعنی زمانیکه او بزرگ شد و به چهل سالگی رسید... که نشان میدهد جایز است در کودکی حکیم باشد و جایز است در چهل سالگی باشد.علم، دانش، فضیلت و تسلط امام جواد(ع) بر معارف اسلام ناب با این سن کم موجب تعجب همگان شده بود.
پاسخ علمی، مستدل امام جواد(ع) به شبهات و سؤالهای آن دوران موجب اطمینان خاطر شیعیان و حیرت دشمنان شده بود که از آن امام همام بیش از 250 حدیث توسط راویان و اصحاب بزرگوارش نقل شده است.
امام جواد(ع) بیشاز 110 راوی داشته است که از جمله آنها میتوان از علی بن مهزیار، احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی، زکریا بن آدم، محمد بن اسماعیل بن بزیع، حسین بن سعید اهوازی، احمد بن محمد بن خالد برقی بهعنوان راویان و اصحاب برجسته آن امام بزرگوار یاد کرد.
امام جواد(ع) همانند پدر و اجداد پاکش، قبل از هر چیز بنده خدا بود و آثار بندگی در تمام رفتار و کردارش دیده میشد، عبادت خدا و راز و نیاز به درگاه الهی، برنامه همیشگیاش بود، اخلاص در عبادت و اعمال را بهطور کامل رعایت میکرد و از هر چیزی که بوی شرک میداد، پرهیز مینمود.
امام جواد(ع)، در اخلاق کریمه، صفات پسندیده، علم، معرفت، زهد و تقوا، وارث اجداد بزرگوار خویش و در عظمت و جلالت، زبانزد خاصّ و عام بودند و شخصیّتهای بزرگ علمی و دینی در برابر آن حضرت خاضع و فروتن بودند.
حضرت جواد(ع) با عمر کوتاه خود و در دورهای که فرقههای مختلف اسلامی و غیر اسلامی در میدان رشد و نمو یافته بودند و دانشمندان بزرگی در این دوران، زندگی میکردند و علوم و فنون سایر ملتها پیشرفت کرده و کتابهای زیادی به زبان عربی ترجمه و در دسترس قرار گرفته بود با کم سن وارد بحثهای علمی شد و با سرمایه خدایی امامت که از سرچشمه ولایت مطلقه و الهام ربانی مایه گرفته بود، احکام اسلامی را مانند پدران و اجداد بزرگوارش گسترش داد و به تعلیم و ارشاد پرداخت و به مسائل بسیاری پاسخ گفت.
دوران عمر آن امام بزرگوار 25 سال و دوره امامتش 17 سال بوده است و سرانجام این همام در 29 ذیالقعده سال 220 هجری به شهادت رسید. قبر مطهرش در کاظمیه یا کاظمین عقب قبر منور جدش حضرت موسی بن جعفر(ع) زیارتگاه شیعیان و دوستداران است.
فرزندان آن حضرت را 4 پسر و 4 دختر به نامهای حضرت ابوالحسن امام علی النقی(ع)، ابواحمد موسی مبرقع، ابواحمد حسین، ابوموسی عمران، فاطمه، خدیجه، ام کلثوم و حکیمه بودهاند.
حجتالاسلام مهدوی، مدیرکل تبلیغات اسلامی لرستان در گفتوگو با خبرگزاری ایکنا با تسلیت شهادت حضرت جواد الائمه(ع)، گفت: امام جواد(ع) بهدلیل قابلیت و لیاقت و بهرهمندی از موهبت الهی از جایگاهی رفیع در پیشگاه خداوند، پیامبر اکرم(ص)، پدر بزرگوارش و تمام کسانیکه بهرهای از شناخت امام دارند برخوردار است.
وی افزود: اگرچه دشمنان دین و حاکمان معاصر امامان معصوم(ع) همواره در مقام توطئه و سرکوب و تحقیر آنان بودهاند، اما حقانیت و صداقت و نورانیت امامان شیعه پیوسته نقشههای دشمنان را خنثی و بیتأثیر میساخته
است و در برخی موارد، حتی دشمنان تحتتاثیر وجود پُربرکت آنان قرار میگرفتهاند.
مهدوی اظهارکرد: سخنان به یادگار مانده از حضرت جواد(ع) در موضوعات مختلف هر یک بهصورت مشعلی فروزان تا ابدیت فراسوی راه انسانها میدرخشد و در بزرگراه کمال و سعادت، حق را روشنی میبخشد.
