توتن‌های سیستان؛ چشم انتظار حیات دوباره هامون

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از سیستان وبلوچستان، به‌نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، «توتن» نام قایقی محلی است که از نی تهیه می‌شود؛ این نی در نیزار‌های حاشیه دریاچه هامون به میزان زیاد می‌روید.
توتن جزو صنایع دستی سیستان محسوب می‌شود و ۲ نوع دارد: یک نوع آن که ۵ متر طول دارد باری است و برای حمل دام مثل گاو، گوسفند و حتی شتر و وسایل مختلف از آن بهره می‌برند. نوع دیگر آن که تقریبا ۲ تا ۳ متر است برای شکار و تردد بر روی دریاچه استفاده می‌شود.
توتک (نی مخصوص ساخت توتن) بعد از خشک شدن، داخلش را هوا می‌گیرد و یک سطح چرمی روی آن را می‌پوشاند. همین مسئله باعث می‌شود تا آب به داخل نفوذ نکرده و بتواند روی آب بماند.
تا چند سال پیش که تالاب بین المللی هامون آب داشت و صید و صیادی، دامداری و شکار از رونق خاصی برخوردار بود، توتن نقش وسیله حمل و نقل مردم در این دریاچه آب شیرین و تختک‌های (شبه جزیره) داخل آن را ایفا می‌کرد بطوری که دامداران و صیادان بدون این وسیله امکان انتقال علوفه، جابحایی دام، فعالیت صیادی و شکار را نداشتند.

امروزه همچنان توتن به شکل محدود در رودخانه هیرمند و بخش‌های بسیار کوچکی از دریاچه هامون مورد استفاده قرار می‌گیرد و رقابت توتن سواری بین صیادان منطقه سیستان در مناسبت‌های مختلف برگزار می‌شود.
توتن سوار با پاروی بلندی که در گویش محلی به آن «پچو» می‌گویند و از چوب بلندی تشکیل شده، وسیله خود را به حرکت در می‌آورد.
سال‌هاست آب دریاچه هامون دیگر برای توتن‌سواری مناسب نیست و این قایق محلی چشم انتظار حیات دوباره آن است.