پیامبر اعظم(ص)؛ نمونه‌ای کامل از اخلاق نیک

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، اخلاق نیک و روش خداپسندانه و وجدان‌پسند و مهر و محبت به مردم، یکی‌از راه‌های مؤثر برای نفوذ در دیگران است، چه‌بسا یک سخن تلخ خلاف اخلاق، انسانی را تا ابد از انسان دیگر دور کند و به عکس یک سخن مهرآمیز و لطیف، بزرگ‌ترین دشمن را رام و تسلیم نماید.
راه و روش معاشرت اسلامی، بخش مهمی از اسلام و دستورهای اسلام را تشکیل می دهد که به‌راستی اگر رعایت گردد، جهان به گلستان زندگی، تبدیل می‌شود.بیشتر نزاع‌ها، ستیزها، حسادت‌ها، جنایات و خونریزی‎ها بر اثر بداخلاقی است.
یکی‎از عوامل گسترش و حفظ اسلام و رهبر اسلام، حُسن خُلق و روش مهرآمیز پیامبر(ص) بود.بسیار دیده شده که افرادی، در برابر عظمت اخلاق پیامبر(ص) آن‌چنان عوض می‎شدند که تمام تعصبات و عادات چنیدین ساله جاهلیت را کنار گذاشته و در خط پیامبر(ص) قرار گرفتند.
امام علی(ع) در وصف پیامبراکرم(ص) فرموده است: از پیامبر پاک و نازنین(ص) پیروی کن، او لقمه دنیا را به اطراف می‎خورد(نه این‌‌که دهانش را پُر کند) و دنیا را به گوشه چشم(دقیق) نمی‎نگریست، از جهت پهلو، لاغر و از جهت شکم گرسنه‌ترین اهل دنیا بود، مانند بردگان سیاه بر روی زمین می‎نشست و کفش خود را با دست خود اصلاح می‎کرد و لباس خود را با دست خود می‎دوخت، احیاناً بر الاغ برهنه سوار می‎شد و از شدت تواضع و فروتنی دیگری را هم‌ردیف خود سوار می‎کرد، یکی‌از همسرانش روزی پرده‌ای نسبتاً زیبا و دارای نقش و نگار بر در خانه آویخته بود، به ان بانو فرمود: «بی‌درنگ پرده رنگارنگ را از در خانه بردار، چراکه من با نگاه به این پرده، به یاد دنیا و زینت‌های آن می‎افتم ...».
روایت شده که پیامبراکرم(ص) لباسش را خودش می‎دوخت و کفشش را خودش وصله می‎کرد و گوسفندش را خودش می‎دوشید، با بردگان غذا می‎خورد، روی زمین می‎نشست و سوار بر الاغ می‎شد و کسی را هم‌ردیف خود قرار می‎داد و شرم آن نداشت که خودش به بازار برود و نیازهای خانه را خریداری کرده و حمل کند، با همه افراد دست می‎داد و تا می‎شد هر چند به خرمای خشک، دعوت را رد نمی‎نمود، کم‌خرج و بزرگ طبع و خوش برخورد بود، چهره‌اش گشوده و خندان بود، اندوهش آمیخته با خشم نبود، در تواضعش ذلت نبود، اسراف در بخشش نداشت، قلبی مهربان داشت، به همه مسلمانان مهربان بود، هرگز سر سفره‌ای سیر برنخاست و هرگز دست طمع به چیزی دراز نکرد.
یونس شیبانی گوید: امام صادق(ع) به من فرمود: «آیا شما با همدیگر مزاح می‎کنید؟» گفتم: «آری اندکی مزاح می‎کنیم» فرمود: «چرا اندک؟ مزاح نشانه حُسن خُلق است و تو به‌وسیله آن، برادرت را شاد می‎کنی، رسول اکرم(ص) با افراد می‎کرد و هدفش شادکردن آنها بود».
از شیوه‌های پیامبر(ص) این‌که: وقتی‌که سه روز برادران مسلمان را نمی‌دید، جویای حال آنها می‎شد، اگر آن برادران در مسافرت بودند، برای آنها دعا می‎کرد و اگر در مسافرت نبودند به دیدار آنها می‎رفت و اگر بیمار بودند، از آنها عیادت می‎نمود.
روزی بچه‌ای را به حضورش آوردند تا برایش دعا یا نام‌گذاری کند، او را به آغوش گرفت، آن بچه ادرار کرد، حاضران ناراحت شدند و خواستند بچه را رد کنند، فرمود: کاری به او نداشته باشید تا ادرار خود را تمام کند، سپس لباس خود را شست.
پیامبر(ص) اوقات خود را با اصحابش تقسیم کرده و به‌طور مساوی به آنها می‎نگریست، هرگز پاهایش را نزد اصحابش نگشود، وقتی دست می‎داد، تا طرف دست خود را رها نمی‎ساخت، هرگز پاهایش را نزد اصحابش نگشود، وقتی دست می‎داد، تا طرف دست خود را رها نمی‎ساخت، او رها نمی‎کرد و چون مسلمانان این صفت اخلاقی را از آن حضرت می‎دانستند، اشاره می‎کردند، آن‌گاه حضرت دستش را رها می‎کرد.
پیامبراکرم(ص) پاکیزگی و بهداشت و نظافت را بسیار رعایت می‎کرد.او هر شب سه بار مسواک می‎زد، همیشه خود را با عطر خوشبو می‎کرد و می‎فرمود: «من از دنیا سه چیز را دوست دارم؛ عطر، همسر شایسته و نور چشمم در نماز است». و نیز می‎فرمود: خداوند، بنده کثیف و ناپاک را دشمن دارد، هر قدر عطر استعمال کنید، اسراف نشده است و اگر گُلی خوشبوی دیدید آن‌را ببوئید و به چشم بکشید.آن بزرگوار در شجاعت نیز بی‎نظیر بود.حتی امام علی(ع) می‎فرماید: «ما در جنگ بدر هر وقت در فشار سخت دشمن قرار می‎گرفتیم به پیامبر(ص) پناهنده می‎شدیم».
ابوایوب می‎گوید: هر وقت پشت سر پیامبر(ص) نماز خواندم، بعد از نماز این دعا را می‎خواند: «خدایا! همه خطاها و گناهانم را بیامرز، خدایا! به من نعمت ببخش و مرا زنده بدار و به من روزی بده و مرا برای کارهای شایسته و اخلاق نیک هدایت کن، چراکه جز تو کسی هدایت به کارهای شایسته نکند و جز تو کسی انسان را از کارهای بد بازندارد» به این ترتیب، شیوه دعا کردن را که بیشتر مربوط به پاکی و کمالات معنوی است، به ما آموخت.
10 حدیث از پیامبراکرم(ص)
رسول خدا(ص) فرموده است: «شراب‎خوار مانند بت‌پرست است»، «خشم؛ ایمان را تباه می‎سازد همان‌گونه که سرکه، عسل را فاسد می‎نماید»، «کسی‎که حمایت بی‌جا از فامیل و دوست و ...) کند، و یا برای او تعصب و حمایت بی‎جا شود(واو به آن راضی باشد) رشته ایمان را از گردن خود، کنده است».
«ثروت شایسته برای انسان شایسته، بسیار نیک است و ثروت یاور نیکی بر تقوای الهی است»، «مومن از یک سوراخ، دو بار گزیده نمی‎شود(یعنی هوشیار است و در یک مورد، دو بار گول نمی‎خورد)».«کسی‎که علم و دانش بیاموزد، ولی به آن عمل نکند، خداوند در قیامت، او را کور محشور نماید».
«نبود زمانی‎که جبرئیل نزد من بیاید مگر این‌که می‎گفت: ای محمد! از کینه و دشمنی مردم بپرهیز(موجب کینه و دشمنی آنها نشو)».
«از نشانه‌های اعتقاد یقینی است که: خشنودی مردم را بر خشم خدا مقدم ندارید، و مردم را به‌خاطر رزقی که خدا به شما داده نستائید و از آن‌چه خداوند آن‌را بر شما بازداشته، نکوهش نکنید».
«صله‌رحم کنید، گرچه با یک سلام کردن باشد».«اگر انسانی با نیت درست بر خدا توکل کند، امیران و سران و پایین‌تر از آنها، به او نیازمند می‎شوند، در این‌صورت چگونه او محتاج گردد، در حالی‎که مولای او(خدا) بی‌نیاز ستوده شده است؟».

حجت‌الاسلام سید اسماعیل حسینی، از کارشناسان مذهبی لرستان در گفت‌وگو با ایکنا لرستان، با بیان اینک‌ه در بحث وحدت شیعه و سنی از سه جریان می‌توان نام برد، اظهار کرد: شعبه اول جریان اول یک نوع گفتمان غلط تکفیری و برائتی است که منتسب به افراطی‌های سنی، وهابی و داعشی است و آنها اعتقادی به وحدت ندارند و می‌گویند هر کسی عقیده ما را ندارد حق حیات نداشته و باید از بین برود.

وی افزود: شعبه دوم این جریان شیعه افراطی(لندنی) است که آنها نیز اعتقادی به وحدت شیعه و سنی ندارد و هفته وحدت را هفته برائت نام نهادند البته منظور آنها برائت از دشمنان نیست بلکه منظورشان برائت از سنی‌هاست و می‌گویند هر کاری که سنی‌ها را عصبانی می‌کند انجام دهیم که البته کارهای غلط آنها خلاف وحدت شیعه و سنی است.

حسینی اضافه کرد: این افراد اهانت علنی و آشکار به مقدسات سنی‌ها و همسران پیامبر دارند و متأسفانه اینها هم در شیعه و هم در سنی پایگاه دارند در حالی‌که تفکر و مشی ائمه(ع) نسبت به شیعه و سنی وحدت‌گرا و وحدت‌آفرین بود.

مسئول دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه لرستان خاطرنشان کرد: مراجع بزرگی همچون آیت‌الله‌العظمی بروجردی که افتخار شیعه و لرستانی‌ها است نامه به شیخ محمود شلتوت( شیخ‌الازهر مصر) می‌نوشت و این شیخ در مقابل فتوای مهمی درباره مذهب شیعه صادر کرد و گفت شیعه یکی از مذاهب اسلامی است و شما سنی‌ها هم می‌توانید از فقه جعفری تبعیت کنید و این‌ها بزرگان شیعه و سنی بودند که فکر تقریبی داشتند و تأکید کردند شیعه و سنی روی نکات مشترک تکیه و وحدت داشته باشند.

وی اظهار کرد: مشی ائمه اطهار(ع) آیت‌الله بروجردی(ره)، سید رضی، امام خمینی(ره) و آیت‌الله خامنه‌ای وحدت‌گراست و برخلاف این مشی جریانی وجود دارد که به طبل اختلاف می‌کوبند و به وحدت اعتقاد ندارند و با رفتار خود سنی‌ها را ناراحت کرده و بهانه به دست وهابی‌ها و داعشی‌ها می‌دهند.

حسینی با بیان این‌که جریان غلطی دیگر وجود دارد که به خاطر خوشایند مذاهب دیگر از اعتقادات خود دست می‌کشند به عنوان مثال یک استاد دانشگاه سر کلاس از افرادی تمجید می‌کند که ظلم و ستم بر ائمه و اهل بیت(ع) داشته‌اند در حالی‌که ما به آنانی که به ائمه(ع) ظلم کردند انتقاد داریم، اضافه کرد: منظور از وحدت این نیست که شیعه، سنی و سنی، شیعه شود و نباید قدمی از اعتقادات خود برداریم و راه آن دعوا، فحش و لعن نیست بلکه باید با گفتگویی عقلی و منطقی با سایر مذاهب برخورد شود و با این گفتمان حق معلوم شود.

وی گفت: در حین وحدت باید باورهای خود را حفظ کنیم و یکی از باورهای ما ستمگرانی که در مقابل حقیقت ستم کردند موضع آشکار و انتقاد داریم.

حسینی با بیان این‌که گفتمان تقریب و کامل می‌گوید در عین تکیه بر وحدت شیعه و سنی، انتقادات خود را نسبت به خلفا بیان کنید اما مراقب باشید ادبیات ما حمل بر فحش نباشد، تاکید کرد: مصلحت امروز مسلمانان شیعه و سنی این است که دشمنان اصلی(استکبار و صهیونیسم) را تشخیص دهند و موضعی یکپارچه و همصدا داشته باشند چراکه شیعه و سنی دشمن هم نیستند بلکه مسلمانند و دشمن می‌خواهد ما سرگرم هم باشیم چراکه دشمن مستکبر منافع خود را در تفرقه و جدایی بین شیعه و سنی و در به استیلا کشاندن آنها می‌دانند.