نگاه خودبرتربینی آفت مراکز علمی جامعه است

حجت الاسلام اکبر رضایی دهقان استاد حوزه علمیه همدان با حضور در دفتر ایکنا در گفت و گو با خبرگزاری بین المللی قرآن (ایکنا) از همدان، اشاره‌ای به وجود اختلافات بین حوزه و دانشگاه کرد و گفت: نگاه خودبرتربینی یکی بر دیگری در حوزه و دانشگاه وجود دارد و دشمن همیشه می‌خواهد بین این دو نهاد با شبهات موجود، اختلاف ایجاد کند، شبهاتی که موجب عقب ماندگی در جامعه می‌شود.
وی «در طلب علم بودن» را یکی از ویژگی های مثبت در حوزه و دانشگاه دانست که این ویژگی می تواند از عوامل ایجاد وحدت بین این دو نهاد باشد و افزود: جهل انسان همواره بیشتر از علمش بوده است، اساتید حوزه علمیه و دانشگاه به مسائلی علم و به مسائلی نیز جهل دارند، این دید که به دنبال رفع جهل خود باشیم قدمی برای ایجاد وحدت است.
دهقان وظیفه‌ی هر نهاد علمی را شکوفایی علم دانست و خاطرنشان کرد: یکی دیگر از دلیل ایجاد فاصله بین دانشگاه و حوزه را غفلت از وظایف صحیح هر نهاد است، اما متاسفانه این دو نهاد به مسائل جزئی بیشتر وابسته شده و از فلسفه‌ی تشکیل خود دور شده اند، آنقدر که این دونهاد به مسائل سیاسی پرداخته و افکار سیاسی خودرا دنبال می‌کنند جایگاه علمی و معنوی خود را فراموش کرده‌اند.
این کارشناس مذهبی در ادامه بیان کرد: عدم پویایی جامعه نیز به فاصله‌ی این دو نهاد دامن زده و تنها راه نجات، همفکری و استفاده از راهکارهای روشنفکران هر دو نهاد است.
وی با بیان اینکه حوزه و دانشگاه می توانند به نیاز های یکدیگر پاسخ دهند و یکدیگر را یاری کنند، افزود: روانشناسی در دانشگاه می‌تواند به حوزه کمک کند از طرفی نیازهای روانی و معنوی دانشگاهیان را حوزه می‌تواند پوشش دهد، طبیعتا جامعه‌ای که از توانایی‌های دیگران برای رشد خود استفاده نکند به پویایی نخواهد رسید.
دهقان در پایان خاطرنشان کرد: امروزه نباید فرقی بین طالبان علم باشد، الگوهای درخشانی همچون شهید چمران در دانشگاه‌ برای حوزویان و طلبه شهید میثمی اصفهان برای دانشگاهیان وجود دارد، زمانی این فاصله‌ها کم می‌شود که این شعارها به وهله‌ی عمل رسد.

وحدت بین حوزه و دانشگاه دشمنان را مایوس می‌کند
این کارشناس مذهبی بیان کرد: جامعه‌ی سالم به هر دو نهاد احتیاج دارد و آنها باید این را بدانند و برای کامل کردن قوت علمی یکدیگر تلاش کنند.
وی افزود: خداوند متعال در قرآن کریم مسلمانان را به وحدت دعوت می‌کند و می‌فرماید« اِعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّه جَمِیعاً وَلاَ تَفَرَّقُوا همگی به ریسمان الهی چنگ زنید تا پراکنده نشوید» (آل عمران/103) پراکندگی جامعه‌ی اسلامی، سعادت واقعی که را ازبین می‌برد.
وی افزود: در روایات هم وحدت جایگاه خاصی دارد پيامبر خدا (ص) می‌فرماید « يدُ اللّه على الجَماعةِ ، فإذا اشْتَذَّالشّاذُّ مِنهُم اخْتَطَفَهُ الشّيطانُ كما يَخْتَطِفُ الذِّئبُ الشّاةَ الشّاذّةَ مِن الغَنَمِ » دست خدا بر سر جماعت است؛ هرگاه فردى از جماعت جدا شود شيطان او را مى ربايد، همچنان كه گرگ گوسفند جدا مانده از گله را ویا می‌فرمایند« ألجماعة رحمة و الفرقه عذاب؛ وحدت مایه‌ی رحمت و تفرقه موجب عذاب است» .
وی ادامه داد: امیرالمومنین علی (ع) در نهج‌البلاغه در خصوص وحدت مردم می‌فرماید« همانا شیطان راه‌های خود بر شما را آسان جلوه می‌دهد تا گره‌های محکم دین شما را یکی پس از دیگری بگشاید و به جای وحدت و هماهنگی به پراکندگی شما بیفزاید» امیرالمومنین علاوه بر اینکه مردم را در روایتی دعوت به وحدت میکند به مراقبت از وحدت نیز سفارش می‌کند یعنی به وحدت برسید و بعد این وحدت و یکپارچگی را حفظ کنید.