بزرگان حوزه در طول تاریخ به شعر اهتمام داشته‌اند

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از قم، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در آئین اختتامیه چهارمین جشنواره بین المللی شعر اشراق که شب گذشته 4 بهمن برگزار شد گفت: هیچ پدیده هنری مانند شعر در این تمدن هنر ساز ندرخشیده است. در حوزه های علمیه هم هنر غالب و هنری که در طول 1400 سال حوزه های علمیه شیعه دیده می شود شعر است . اگر تاریخ حوزه را بررسی کنیم در تاریخ فقاهت شیعی، شعر بیش از هر هنر دیگری دیده می شود .
وی با اشاره به اینکه شخصیت های درجه اول اجتهاد و فقاهت شیعه نیز با ویژگی شعر شناخته می شوند گفت: مرحوم سید مرتضی دیوان شعر قابل توجهی داشته است، همچنین سید رضی برادر ایشان که از ده سالگی شعر می سروده است و با شعرای بزرگ زمان خود هم آورد بوده است. محقق حلی از شعرای بزرگ عرب زبان به حساب می آید. مرحوم صاحب ریاض العلما وقتی می خواهد از علامه حلی یاد کند در کنار ستایش به علم و عمل و فضل، از او به عنوان شاعری ماهر یاد می کند. عالم عامل، فاضل کامل، شاعر ماهر. مرحوم شیخ بهایی که با این که در 13 سالگی به ایران آمد و زبان مادری او فارسی نبود، اما بر انواع شعر فارسی و عربی تسلط می یابد. علامه بحرالعلوم منظومه ای در فقه به نام الدرّه النجفیه دارند و علاوه بر آن دیوانی در شعرداشتند و این سلسله بزرگان فقاهت شیعه از سید مرتضی تا شخصیت کم نظیر و بی نظیر تاریخ فقاهت شیعه و تاثیرگذار در جهان تشییع، حضرت امام خمینی، که بین فقاهت، سیاست و لطافت روح او ادبیات شاعرانه پیوند داده بود اهل شعر بودند.
صالحی عنوان کرد: علاوه بر بزرگان فقاهت، بزرگان فلسفه و حکمت هم در تاریخ حوزه های شیعی توجه بسیاری به شعر و شاعری داشته اند. از ابن سینا که قصاید بسیار زیبای ادبی دارد همچون قصیده نفس و هم اشعار فارسی، شیخ اشراق سهروردی اشعار فارسی و عربی، خواجه نصیر طوسی که 700 بیت شعر و علاوه بر آن نقد های بسیاری در شعر دارد. میرداماد، ملاصدرا که دیوان او به چاپ رسیده، فیض کاشانی داماد ملاصدرا  که دیوان بسیار معروفی در قصاید، غزلیات و مثنوی دارد، دیگر داماد ملاصدرا مرحوم فیاض لاهیجی، حاج ملاهادی سبزورای که یکی از معروفترین منظومه های حکمت و فلسفه را داشتند، حکیم جلوه و حیکم الهی قمشه ای، و تا به  شخصیت بزرگ و بی مانند حکمت و فلسفه علام طباطبایی می رسیم.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی اظهار کرد: شعر با حوزه و روحانیت در طول تاریخ 1400 ساله در رگ و پی حوزه های علمیه وجود داشته است. حجم قابل توجهی از تاریخ شعر تمدن اسلامی به زبان های مختلف در پایگاه و خواستگاه حوزه های علمیه اتفاق است.
وی با بیان این سوال که چرا که شعر زبان بزرگان دین می شود و این بزرگان بخشی از خلوت و جلوت خود را به شعر اختصاص می دهند گفت: این سوال مهمی است و پاسخ آن کمک کننده به این است که چرا هنوز حوزه های علمیه هنوز باید به شعر به عنوان یک مسیر جدی بپردازند.
وزیر ارشاد در ادامه گفت: حوزه یک نهاد علمی و زبان شعر کمک کننده به زبان علم و فلسفه هست، زبان شعر بر خلاف بسیاری از هنر ها کمک کننده ی علم و فلسفه است چون مفاهیم انتزاعی را محسوس می کند و معارف را در حوزه ی علمی و حکمی به مخاطب نزدیک تر می کند.

صالحی با اشاره به نزدیکی زبان شعر و دین گفت: حوزه نهاد دینی است و زبان شعر و زبان دین قرابت های زیادی دارد همانطور که دین زبانش صرفا توصیفی نیست بلکه زبان تحریکی است و تجربه سازی وجودی می کند لذا مناسبات دین و شعر قابل توجه است و حوزه به عنوان یک نهاد است دینی باید توجه کند. 
وی در پایان به چهار ضلع نهاد حوزه های علمیه اشاره کرد و گفت: حوزه نهاد تربیتی و اخلاق ساز اجتماعی است و زبان شعر هم ادبیات تعلیمی دارد که به این نهاد تربیتی کمک می کند چون زبان شهر زبان عاطفی و زبان همدلی است، همچنین حوزه نهاد اجتماعی است و تعهد اجتماعی دارد.

وی افزود: یکی از زبان های بیانگر تعهد اجتماعی اش زبان شعر است؛ چون بیان رسای ابراز تعهدات اجتماعی است. این چهار عنوان بیانگر آن است که چرا بزرگان فقه و فلسفه و حکمت و خطابه و وعظ انقدر به شعر توجه داشتند. اگر حوزه یک نهاد چهار ضلعی اینگونه است زبان شعر، زبان گویایی است که می تواند حوزه و روحانیت را وفادار به این اضلاع نگه دارد.