به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از قم، علی تقی زاده داوری دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه مفید ر یادداشتی در این باره آورده است: در این کنفرانس با اهمیت بین الملللی مسائل، چالش ها و پیشرفت های گوناگون جامعه جهانی در عرصه های مختلف اقتصاد، سیاست، امنیت و تروریسم، فرهنگ، بهداشت، تکنولوژی و آب و هوا و ... (که امروزه همگی در پیوند تنگاتنگی با یکدیگر قرار دارند) مورد بحث و بررسی مقامات رسمی و نخبگان علمی کشورهای مختلف قرار می گیرد.
عدم حضور نخبگان مذهبی ایران (که امسال غیبت مقامات و نخبگان سیاسی دولتی و غیردولتی نیز بدان افزوده شد) در حالیست که نمایندگان ادیان مختلف معمولا حضور پررنگی دارند و به تشریح مسائل جهانی از منظر مذهب و دین خود می پردازند.
با مرور سوابق برگزاری این اجلاس در طول همه سال های گذشته، تنها حضور معدودی از علمای شیعه به چشم می آید که تنها یک مورد را به حوزه علمیه قم می توان نسبت داد. حضور حجج اسلام سیدمحمد خاتمی و حسن روحانی که هر دو به عنوان شخصیت حقوقی و مسولیت حکومتی خود شرکت جسته اند و در این میان حضور حجت الاسلام والمسلمین هادوی تهرانی در سال 1386 را می توان تنها مشارکت حوزه علمیه قم برشمرد.
از حوزه علمیه قم و سازمان روحانیت شیعه در ایران که بگذریم، حوزه علمیه نجف نیز وضع چندان بهتری ندارد: حضور چند سال قبل حجت الاسلام سید عمار حکیم (در هنگام ریاست مجلس اعلای اسلامی عراق) و حضور سال گذشته و امسال حجت الاسلام سید صالح الحکیم (رییس مرکز الحکمه عراق) شاخص ترین آن به شمار می رود. در این میان تنها یک استثنا وجود دارد و آنهم حجت الاسلام دکتر احمد ایروانی (استاد دانشگاه واشنگتن دی سی آمریکا است که در طول سالهای اخیر همواره حضوری مستمر در این اجلاس داشته که طبیعتا وی به عنوان نماینده حوزه علمیه قم شناخته نمی شود.
اینکه چرا حوزه علمیه قم و نخبگان و اندیشمندان حوزوی آن (به عنوان مهمترین کانون فکری شیعیان جهان که برخی آن را حتی مهمترین مرکز تولید علم و فکر در جهان اسلام نیز برمی شمارند) برای شرکت در این اجلاس با اهمیت بین المللی و تشریح دیدگاه های خود اهتمامی نشان نمی دهند، دلایل مختلفی دارد که برخی از آن می تواند خودخواسته باشد و ذکر آن شاید وقتی دیگر! و البته بهتر است از زبان متولیان امر بیان شود.