
به گزارش ایکنا به نقل از روابط عمومی فرهنگسرای عطار نیشابوری، در این دیدار، فرامرز فلفلیان، محمدرضا جمالی، مدیر فرهنگی هنری منطقه 10، به همراه امیر قاسمی، معاون اجتماعی شهرداری منطقه، افسانه مهاجان، رئیس خانه موزه شهیدان اقبالی و کوروش ایلخانی، رئیس روابط عمومی فرهنگسرای عطار نیشابوری حضور داشتند.
در این دیدار مادر شهید فرامرز فلفلیان، در خصوص دوران کودکی شهید گفت: فرامرز ششم آبانماه 1339 در خانوادهای مذهبي و مؤمن بدنيا آمد. او بسیار ساده پوش بود و برای دیگران دلسوزی میکرد و اگر کسی را میدید که لباس مناسب برای پوشیدن ندارد، لباس خودش را به آن فرد هدیه میداد و اگر ميشنيد كسي بيمار است؛ سريعا به دیدنش ميرفت و هر كاری كه در توانش بود برای او انجام ميداد. خلاصه اینکه همیشه سعی داشت تا به اهالی محل و مردم كمك کند. فرامرز بسیار خانواده دوست هم بود. به يادم است آن روزها كه پدرش بيمار بود؛ فرامرز برای کمک خرج خانه در طول روزکار میکرد و شبها برای تحصيل به مدرسه شبانه میرفت.

مادر درباره فعالیتهای سیاسی دوران نوجوانی فرزند شهیدش گفت: فرامرز برای مقابله با رژیم شاه خیلی فعال بود و در این مورد کتابهای عقیدتی و سیاسی، فرهنگی را مطالعه میکرد. او بیدلیل و بدون مطالعه درباره آنچه در ذهن داشت اقدامی نمیکرد و با مطالعه کتابهای سیاسی و دینی پی به مسائل سیاسی و اجتماعی رژیم برده بود. از طرفی اعلامیههای امام خمینی(ره) را میخواند و دقیق گوش میداد. نوارهایی سخنرانیهای امام خمینی(ره) که دستش میرسید موجب شده بود تا نقطه روشنی در زندگی او شکل بگیرد و تصمیم به مبارزه علیه رژیم شاه گرفت و در راه و هدف بسیار جدی و خستگیناپذیر بود. او در مبارزه با دشمنان سرسخت بود و سری نترس داشت و هرگز از مأموران حکومتی نترسید و تا آخرین لحظه با شجاعت در مقابل آنها ایستاد.
مادر شهید فلفلیان درباره نحوه شهادت فرزندش برایمان گفت: یادآوری شهادت فرزندم سخت است، اما با اين حال میگویم. فرامرز درست روز 21بهمن ماه1357 شهید شد. آن روز موضوعی فکرم را سخت به خودش مشغول كرده بود. وقتی كه میخواست از خانه بيرون برود، دلشوره عجيبي داشتم. به او گفتم، پسرم درگیری خیابانها خیلی شدید شده و همه جا حکومت نظامیه. بهتره امروز از خانه بیرون نروی، ولی او در جوابم گفت "مادر جان، ما راهمان را انتخاب کردهایم و از شما هم میخواهم که اگر شهید شدم، برایم اشک نریزی، چون این کار باعث خوشحالی دشمنان ما میشود.
مادر ادامه داد: آن روز فرامرز برای مبارزه با مأموران شاه با گروهی از دوستانش به سمت پادگان جی تهران حرکت کردند و ارتشیها با دیدن آنها مهمات پادگان را آتش زدند تا مهمات به دست نیروهای مردمی نیفتد. پس از آن به سمت پادگان باغشاه سابق حرکت کردند. گاردیها با ديدن مردم به نشانه تسليم پرچم سفيد به دست گرفتند و زمانی که مردم خواستند وارد پادگان شوند، آنها رو به گلوله بستند. كه البته فرامرز من هم آنجا به شهادت رسید و پيكر پاك فرامرز روز22 بهمن 1357 در زمره اولين لالههای انقلاب اسلامی در قطعه 21 گلزار شهدای بهشت زهرا(س) به خاك سپرده شد. من هم برای زنده نگهداشتن یاد شهیدان انقلاب اسلامی، کتابهای فرزندم را به خانه پدری در شهرمان کاشان انتقال دادهام تا مردم به ویژه جوانان با مطالعه این کتابها با افکار بیدار و آرمانهای روشن شهدا بیشتر آشنا شوند.

در پایان این دیدار محمدرضا جمالی در کنار امیر قاسمی و همراهان با اهدای لوح سپاس و نشان برنامه از این مادر قهرمان تجلیل کردند.
یادآور میشود؛ گرامیداشت یاد و خاطره شهدای والامقام منطقه 10 به همراه پاسداشت فرهنگ ایثار، شهادت و مقاومت در قالب دیدار و تکریم خانواده معظم شهدا؛ براساس فرموده مقام معظم رهبری به «تلطف و احوالپرسی از خانواده شهدا» از اهداف برنامه ستارگان پر فروغ است که هر هفته، سه شنبه ها به همت خانه موزه شهیدان اقبالی برگزار میشود.
انتهای پیام