به گزارش ایکنا از اصفهان، مجموعههای مسکونی که اولین خوابگاه کارخانه ذوب آهن بهشمار میآمدند، امروز همچنان محل سکونت شهروندان فولادشهری است.
خانههایی پیشساخته که صرفاً به عنوان خوابگاه قشر کارگر و تا حدی کارمندهای تازه کار ساخته شد و روح زندگی و کودک و بازی، در ساختار متراکم و سرد آن دمیده نشد، حالا با دیوارهها و پلهها و جانپناههایی خطرناک و پر از دیوار نوشتههای شخصیت دهنده و تنها با یک فضای بازی حدود صد متر مربعی، مطمعناً فضای مناسبی برای رشد کودکانی که دنیای فردایمان نیازمند ذهن خلاقشان است، نخواهد بود.
از طرفی دیگر و از نگاه ظاهری به این ساختمانها، مشخصا لوله کشیهای قدیمی و زنگ زده و پر از رسوبات، نبود عایق درز تایلهای بتنی دیوارهها، نداشتن جانپناههای مستحکم برای بالکنها و راه پلهها، زنگ زدگی و خرابی بسیاری از بازشوها و نظافت ساختمانها تنها چند مورد از مواردی هست که جلوه و سیمای این منطفه مسکونی را نامنظم کرده است.
نباید دیوارها را خراب کرد یا رنگ سفیدی زد و با چندین لیتر رنگ روی همه اتفاقات و خرابیها را پوشاند، بلکه باید به این محلهها زندگی بخشید، باید به فکر بازیها و نفسهای کودکان اینگونه مجموعههای مسکونی بود. حاشیههای شهر هم به اندازه مرکز شهر و استان و کشور مهم هستند.
* مدولار به یک نوع سری سازی در احداث ساحتمانها گفته میشود.


















انتهای پیام