
سیدمحمد حسینی، سردبیر مجله سینما و مدرس و منتقد سینما در گفتوگو با ایکنا از اصفهان، درباره موضوع خانواده در سینمای ایران اظهار کرد: اگر بخواهیم عناصر موضوع خانواده در سینمای ایران را برسی کنیم، سینمای ایران در این زمینه کارنامه قابل قبولی ندارد، زیرا معمولاً خانوادههایی که در سینما مورد توجه قرار گرفتهاند، بیشتر از هم پاشیده شده یا در آستانه درهم پاشیدگی با عناصری که کارکردشان تطبیق با واقعیت دینی اجتماع نداشتهاند، هستند.
شخصیت پدر در سینمای ایران مورد اهانت قرار میگیرد
وی افزود: مثلاً جایگاه «پدر» در سینمای ایران بیانگر یک موجود زندهای هست که احتمالاً زندگی پنهان دارد و دارای یک عشق در گذشته میباشد و با نسل جدید و پولدار هم مخالف است. تنها سینمایی که میتواند به ساحت پدر اینگونه توهین کند، سینمای ایران است و در دیگر سینماهای دنیا چنین چیزی وجود ندارد. در تمام سینماهای جهان، پدر شخصیت محترمی دارد، حتی در بعضی از قالبهای سینمایی جهان، مثل بالیوود و یا سینمای چین، پدر نه تنها موجودی محترم، بلکه در حد پرستش مقدس است، اما در سینمای ایران مثلاً اگر جشنوارهای برپا شود، مستقیما 5 فیلم شخصیت پدر را نشانه میگیرد.
سینمای ایران در مسیر از بین بردن ریشههای خانواده
سردبیر مجله سینما و مدرس و منتقد سینما بیان کرد: سینمای ایران نه تنها در راستای خانواده عمل نکرده است، بلکه در مسیر از بین بردن ریشههای خانواده عمل میکند، مثل موج خیانتسازی که مدتی در سینما متداول شد. فیلمهای فراوانی هستند که نه تنها باعث شکل گیری خانواده نمیشوند، بلکه باعث جنبه وحشتآفرینی برای خانواده میشوند. این موضوع نه تنها کمک نمیکند، بلکه باعث تشویش اذهان عمومی نیز میشود. این سینما یک فضای اشتباهی است که ما به سینمای اجتماعی نامگذاری کردهایم و مشکلات فراوانی در نوع نگاه ما به سینمای خانواده وجود دارد.
حسینی تصریح کرد: به اندازه کافی به خانوادههای ایرانی در سینما توهین شده است، ولی سینما کم کم به سمت تجربه کردن فضاهای جدید میرود و در دهه 90 به سمت تنوع میرویم و تعدادی از ژانرها در حال شکل گیری هستند، ولی با این حال یکی ار بزرگترین مشکل ما در سینما ایران، موضوع خانواده است.
سینما با مجامع فکری ارتباط ندارد
وی خاطرنشان کرد: اگر خانوادهی سالم ایرانی در مدت 6 ماه فقط محصولات سینمای ایران را تماشا کند سلامت خانوادگیاش از دست میرود. این گونه فیلمها سازگار با روح اجتماعی ایرانیان ندارد، مثلاً فیلمهای امروز مسئلهای را مطرح میکنند که در خانوادههای ایران مطرح نیست، ولی در کشورهای اروپایی رواج دارد، یعنی حتی دست پیدا کردن به مسئله اجتماعی ما کاملاً به خطا میرود و فقط واقعیتهای اجتماعی را بر کل جامعه ایرانی ارائه میدهد در حالی که واقعیتهای کوچک و جزیی جامعه تحت پوشش قرار نمیگیرد که این ناشی از عدم مطالعه در سینما و دیگری عدم ارتباط سینما با مجامع فکری مثل دانشگاهها است.
انتهای پیام