مرحوم رنجبر از مسائل فرهنگی و قرآنی کسب درآمد نمی‌کرد

به گزارش ایکنا از قم، حجت‌الاسلام والمسلمین سیدی، امام جمعه موقت و یکی از روحانیان متنفذ و محبوب شهرستان کهک قم، دوست و همراه دوران جوانی امام موسی صدر است که با ما هم‌کلام شد ولی این بار سخن از مرحوم عباس رنجبر، پیشکسوت قرآنی استان و کشور است.

سیدی، روحانی آرام و متبسمی است که گرد پیری بر محاسنش نشسته بود ولی اثری از کهولت و سستی بر چهره و جسم ندارد؛ او سخنانش را با ماجرای کوچ هم‌ولایتی‌ها به تهران آغاز کرد و گفت: مرحوم رنجبر از دورانی که از روستای فردو به تهران کوچ کرد مثل مردم دیگر روستا به‌دنبال نان حلال از تنورهای داغ پایتخت بود.

سیدی این گونه سخنش را ادامه داد که مرحوم رنجبر به همراه دو برادر بزرگتر به تهران رفتند ولی علاوه بر کار اقتصادی در نانوایی در جلسات قرآن مرحوم سرهنگ بیلگری حضور پیدا کردند و در این عرصه نیز به توانایی‌ و مهارت‌های خاص در تجوید و قرائت و... رسیدند.

وی افزود: وقتی ایشان به چنین هنری دست یافت و با قرآن آشنا شد، احساس مسئولیت عجیبی کرد که باید این هنر را به دیگران نیز برساند؛ به همین دلیل در این روستا کار خود را آغاز کرد و خوشبختانه امروز در این روستا قاریان به نام و بسیار خوبی حضور دارند که همگی از شاگردان مرحوم رنجبر هستند.

سیدی ادامه داد: نکته اصلی اینجاست که وقتی مرحوم رنجبر به تهران رفت وقت خود را بیهوده در این شهر هدر نداد؛ از همان ابتدا روی مسائل قرآنی فعالیت و تمرکز کرد؛ ایشان پس از حضور در قم در مسجد محمدیه جلسات فاخری را برگزار کرد و این جلسات با شکوه در فردو نیز تشکیل می‌شد.

اصرار استاد رنجبر بر منور کردن فضای جامعه به نور قرآن
وی افزود: مرحوم رنجبر به اصل آموزش و منور کردن فضای جامعه به نور قرآن اصرار داشت؛ ایشان علاوه بر مسائل فنی قرآن همیشه سعی می‌کرد در عرصه معرفتی و مفاهیم تفسیر قرآن نیز مطالب آموزنده را به مردم بیاموزد. مرحوم رنجبر انسان بسیار خوش‌نامی بود؛ البته از نظر خانوادگی نیز بسیار خوش‌نام بود؛ وقتی این سه برادر با قرآن مانوس شدند درجات کمالی را به خوبی طی کردند.

سیدی از سادگی و بی‌آلایشی رنجبر گفت و افزود: ایشان اصلاً دنبال چهره‌سازی برای خود نبود؛ بنده در جلسات تجویدی ایشان حضور می‌یافتم و از کلاس‌های ایشان استفاده بسیاری بردم؛ به خصوص در بحث اختلاف قرائات تخصص خاصی داشت و کتب این بخش را به همراه داشت و مطالعه می‌کرد به گونه‌ای که روستای فردو تحت شعاع برنامه‌های تفسیری و تعلیمی ایشان قرار گرفتند؛ نام ایشان هیچ گاه محو نمی‌شود و هرجا سخنی از قرآنیان به میان می‌آید نام حاج عباس رنجبر نیز به میان می‌آید.

مطلب دیگری که حجت‌الاسلام سیدی به خاطرش آمد و گفت آن بود که ایشان هیچ‌گاه با مردم برخورد از بالا به پایینی نداشت و بسیار مردم دار بود؛ وی محیط اطراف و مردم خود را به خوبی می‌شناخت و می‌دانست که چگونه باید با مردم رفتار کند؛ نکته دیگر این ست که مرحوم رنجبر همیشه از دسترنج خود استفاده می‌کرد و هیچ وقت سعی نمی‌کرد خود را با وصل کردن به افراد و موقعیت‌ها و هم‌چنین مسائل فرهنگی و قرآنی کسب درآمد کند.

وی گفت: ممکن است برخی از افرادی که به نام قاری مطرح می‌شوند تصور کنند که به‌دلیل این‌که این هنر را پیدا کرده‌اند باید از منافع مادی نیز بهره ببرند و دیگران همیشه در حال تکریم، تعظیم و تقدیر از آن‌ها باشند ولی ایشان اصلا در این مسائل پای نگذاشت و انسانی بود که همیشه از دسترنج خود زندگی را تامین می‌کرد.

انتهای پیام