چگونه یک دروغ تاریخی، آب را بر لبتشنگان کربلا بست
رسانههای فریبکار بنی امیه حقایق تاریخی را تحریف کردند و مردم ساده لوح و نادان تحت تاثیر این دروغها قرار گرفتند. در نتیجه آنها امام حسین(ع) و یارانش را از آب محروم کردند.
حماسهای جاودان و خونینی رقم خورد که نهتنها مسیر دینداری را دگرگون بلکه چراغ هدایت را برای همیشه در دل تاریکیها روشن کرد. واقعه عاشورا و شهادت امام حسین(ع) و یاران وفادارش حماسهای است که از یکسو، تجلی عظمت ایمان و ایثار بود و از سویی دیگر صحنه توطئهها و کتمانهای تاریخی را که دشمنان حق همواره کوشیدند آن را به فراموشی بسپارند یا تحریف کنند، برملا کرد.
امروز نیز پس از قرنها، اندیشههای آلوده و شبههافکنیهای هدفمند بهویژه در ایام محرم و صفر و عزاداری سیدالشهدا(ع)، از رسانههای مختلف تکرار میشود. از اینرو، خبرگزاری ایکنا برآن شده است تا در مجموعه یادداشتهایی به قلم آیتالله محمدجعفر مروجی طبسی، استاد درس خارج حوزه علمیه قم پاسخی مستدل، متقن و روشنگر به برخی از این شبهات بدهد. در ادامه متن چهارمین شبهه و پاسخ به آن با موضوع «آنها را از آب منع کنید، همانطور که آنان عثمان بن عفان را از آب منع کردند» تقدیم مخاطبان ایکنا میشود:
میدان جنگ و نبرد، تنها به شمشیر و نیزه محدود نمیشود، بلکه جنگهای روانی نیز نقش بزرگی در نبردهای جهان ایفا میکند.
بیشتر بخوانید:
- مستندات حضور برخی از صحابه پیامبر(ص) در سپاه عمر بن سعد
- پاسخ به شبههافکنی درباره «دست دادن امام حسین(ع) با یزید»
- آیه «تهلکه» بر قیام حسینی قابل تطبیق نیست
دشمن ستمگر و متجاوز، به این بهانه که شیعیان در محاصره عثمان، او را از آب محروم کردند، امام حسین(ع) و یارانش را از آب محروم ساخت. این در حالی است که قضیه کاملاً برعکس بوده است، همانطور که در ادامه خواهد آمد.
مرحوم شیخ مفید نقل کرده است که در پیامی، نامه ابن زیاد به عمر بن سعد رسید که: «میان امام حسین(ع) و یارانش و آب فاصله بینداز، تا قطرهای از آن ننوشند، همانگونه که با آن مرد پرهیزکار و پاک، عثمان بن عفان، رفتار شد.»
سپس عمر بن سعد بلافاصله، عمر بن حجاج را به همراه پانصد سوار فرستاد. آنها در کنار رود فرات مستقر شدند و میان امام حسین(ع) و یارانش و آب حائل گشتند، تا نتوانند حتی قطرهای از آن بنوشند. این اتفاق سه روز پیش از شهادت امام حسین(ع) رخ داد.
هر کس تاریخ صحیح را بررسی کند، در مییابد که ماجرا این گونه نبوده و حقیقت کاملاً برعکس است. در واقع، امیر مومنان، علی(ع) از جمله کسانی بودند که در روز محاصره عثمان، توسط امام حسن مجتبی(ع) برای او آب فرستادند، تا جایی که گفته میشود امام حسن(ع) در آن روز زخمی شدند.
رسانههای فریبکار بنیامیه با تحریف وقایع تاریخی مردم را فریب دادند
اما رسانههای فریبکار بنی امیه حقایق تاریخی را تحریف کردند و مردم ساده لوح و نادان تحت تاثیر این دروغها قرار گرفتند. در نتیجه آنها امام حسین(ع) و یارانش را از آب محروم کردند تا از تشنگی هلاک شوند.
تاریخ به ما میگوید که در روز محاصره عثمان، اولین کسی که در آن شرایط سخت برای او آب فرستاد، امام علی(ع) بودند. ابن اثیر نقل میکند: «مدت محاصره چهل روز بود. پس از گذشت هجده شب، سوارانی از شهرها آمدند و خبر آماده شدن سپاهیان را دادند و مردم را تشویق کردند. در این هنگام، مردم میان عثمان و آب حائل شدند و هر چیزی، حتی آب را از او منع کردند.»
سپس عثمان پنهانی قاصدی را نزد علی(ع)، طلحه، زبیر و همسران پیامبر(ص) فرستاد که: «آنها مرا از آب منع کردهاند، اگر میتوانید برای ما آب بفرستید، این کار را انجام دهید.»
امام علی(ع) اولین کسی بود که به درخواست عثمان پاسخ مثبت داد، آن حضرت همراه با حبیبه، همسر پیامبر اکرم(ص)، در تاریکی به محل محاصره آمد. امام علی(ع) فرمود: «ای مردم کاری که شما میکنید، نه به مومنان شبیه است و نه به کافران. آب و غذا را از این مرد قطع نکنید؛ زیرا رومیان و و ایرانیان نیز وقتی اسیری میگرفتند، به او آب و غذا میدادند.»
مردم در پاسخ، فریاد زدند: «نه، به خدا سوگند، چنین نخواهیم کرد.» امام علی(ع) نیز عمامه خود را به داخل خانه عثمان انداخت، به این معنی که دیگر کاری از دستش بر نمیآید و بازگشت.
مخالفت امام علی(ع) با بستن آب به روی عثمان
همچنین ابن اثیر میگوید: «وقتی آب از عثمان قطع شد، علی(ع) دیگر دست از کار خود نکشید و به طلحه فرمود: میخواهم مشکهای آب به او برسد. علی(ع) بسیار خشمگین شد تا زمانی که مشکهای آب به دست عثمان رسید.»
الراویه، مشکی است که به وسیله آب حمل میشود. همچنین به شتر، قاطر یا الاغی که با آن آب حمل میکنند، راویه میگویند. حتی به کسی که آب میکشد نیز راویه گفته میشود.
آنچه ابن اثیر، مورخ مشهور، درباره روز محاصره عثمان و موضع امام امیر مومنان(ع) در مورد رساندن آب به او نقل کرده است، قویترین دلیل بر دروغ بودن نامهای است که عبیدالله بن زیاد به عمر بن سعد نوشت و در آن ادعا کرد که آنها را از آب منع کنید، همانطور که آنان با عثمان رفتار کردند. متاسفانه این دروغها و رسانههای فریبکار، نقش مهمی در ذهن و روحیه سپاه عمر بن سعد در روز عاشورا ایفا کرد، به نظر میرسد آنها سخنان باطل را باور کرده و تسلیم آن دروغها شدند و به همین دلیل، آب را از امام و یارانش منع کردند.
انتهای پیام
