ارائه اثری درباره اثبات تجرد و بقای نفس در نمایشگاه کتاب تهران
گروه ادب ــ کتاب «جاودانگی روان» «شرح بقاء النفس بعد فناء الجسد» در سی و دومین نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران ارائه میشود.
به گزارش خبرنگار ایکنا؛ کتاب «جاودانگی روان» اثری درباره اثبات تجرد و بقای نفس ناطقه بعد از فنای جسد بر اساس اسلوب حکمای اسلام به همت انتشارات «آیت اشراق» روانه بازار نشر شده و در سی و دومین نمایشگاه کتاب تهران ارائه میشود.
این کتاب شرحی مبسوطی بوده و در سال ۱۳۴۰ هجری قمری به سرانجام رسیده است و اصل آن از آثار فیلسوف و متکلم برجسته، خواجه نصیرالدین طوسی است که در موضوع مهم «بقاء النفس بعد فناءالجسد» به نگارش درآمده است.
شرح این رساله به قلم عالم بزرگ، شیخ عبدالله زنجانی، صاحب کتاب «تاریخ القرآن» است که در آن مقاصد خواجه نصیر را توضیح داده و مقدمهای مبسوط بر آن نگاشته که در بردارنده تاریخ دیدگاههای نحلههای فلسفی درباره ماده و نفس است. در این نوشتار او با توجه به نظرگاه خود به شرح میپردازد.
در مقدمه این کتاب آمده است؛ جاودانگی، یگانه پرسشی است که از بامداد فکر بشری تا کنون محل نزاع و البته نگرانی پنهان و آشکار آدمی بوده که خود را در برابر جهانی به غایت رازناک یافته است. این مسئله را میتوان فصل مشترک میان اندیشمندان تمامی ادوار دانست، مسئلهای که بشر کوشیده پاسخی قطعی برای آن بیابد.
در ادامه میخوانیم: در هیچ دورهای نیست که دانشمندان و فلاسفه به این مهم توجه نکرده و ماحصل اندیشه خود را در قالب نوشتهای ارائه نکرده باشند؛ حال خواه آن نوشتار در فضایی آکنده به روایح دینی ـ الهیاتی شکل گرفته باشد، و خواه فارغ از آنها، از فردیت آن اندیشمند بر آمده باشد، که البته این اخیر بس نایاب است. بسیاری آثار ادبی و الهیاتی و فلسفی و عرفانی حول این محور به تکاپو پرداختهاند و همگی تصویری از سرانجام انسان و پیش از آن چیستی او ارائه کردهاند.
سهم فرهنگ ما در پاسخ به این پرسش همیشگی چه بوده و آیا ما به عنوان وارثین این فرهنگ توانستهایم از دستاورد نیاکانمان بهرهبرداری کنیم؟ و آیا آنقدر آثار برجامانده را کاویدهایم که بتوانیم به راحتی اندیشههایی را که در زمان کنونی تولید میشوند، درک و هضم کنیم؟
کتاب حاضر که برگردان رسالهای از خواجه نصیرالدین و نیز ترجمه شرح آن به قلم ابراهیم رنجبر است، بر سر این پرسش شکل گرفته و میکوشد پاسخی ارائه دهد و میکوشد تا شاید بتواند راهی برای اندیشندگی فرهنگیمان بگشاید و گامی در احیای آثاری بردارد که چونان گوهرهایی سفته از روان نیکمردانیاند که عمر خود را بر سر اندیشهورزی صرف کرده و آثاری بسیار بر آوردهاند.
انتهای پیام
