گروه جامعه ــ برای روز مباهله که مایه فخر و مباهات مسلمانان است در کتاب شریف مفاتیح الجنان اعمالی ذکر شده تا بتوان از فیوضات آن بهره بیشتری برد. 
به گزارش ایکنا؛ مباهله، درخواست لعن و نفرین الهی برای اثبات حقانیت است و بین دو طرفی رخ میدهد که هر کدام ادعای حقانیت دارند.
این واژه در تاریخ اسلام به ماجرایی اشاره دارد که طی آن، پیامبر اسلام(ص) پس از مناظره با مسیحیانِ نجران و ایمان نیاوردن آنان، پیشنهاد مباهله داد و آنان پذیرفتند. با این حال مسیحیان نجران، در روز موعود از این کار خودداری کردند.
بنابر اعتقادات شیعی، جریان مباهله پیامبر(ص) نه تنها نشانگر حقانیت اصل دعوت پیامبر(ص) است، بلکه بر فضیلت همراهان ایشان (امام علی(ع)، حضرت فاطمه(س) و حسنین) در این ماجرا دلالت میکند. شیعیان بر این اساس، معتقدند امام علی(ع) براساس آیه مباهله، به منزلۀ نَفْس و جان پیامبر است. واقعه مباهله در 24 ذیالحجه سال نهم هجری روی داد و آیه 61 سوره آل عمران به آن اشاره دارد.
همچنین در اين روز حضرت اميرالمؤمنين علی(ع) در حال ركوع انگشتر خود را به سائل داد، و آيه «انّما وليكم اللّه» در شأن آن حضرت نازل گشت.
برای این روز که مایه فخر و مباهات مسلمانان است در کتاب شریف مفاتیح الجنان اعمالی ذکر شده تا بتوان از فیوضات آن بهره بیشتری برد.
اعمال روز مباهله
اول: غسل، که نشانه پالایش ظاهر از هر آلودگی و آمادگی برای آرایش جان و صفای باطن است.
دوم: روزه، که سبب شادابی درون است.