کرونا و این روزهای مربی تیم ملی راگبی / قهرمانان واقعی را بشناسیم
روحالله مستوری، مربی تیم ملی راگبی كشورمان، در این روزها كه كرونا تمام زندگی ما را تحتالشعاع قرار داده و خسارات زیادی را به معیشت مردم وارد کرده، آستین همت بالا زده و به یاری نیازمندترین قشر هر جامعهای یعنی افراد كارتنخواب روی آورده است.
تاریخ زندگی بشر، مملو از انسانهای خیر و نیکاندیشی است كه همواره دیگران را بر خود ترجیح داده و حتی زندگیشان را وقف كمك به دیگران كردهاند و زمین هیچگاه از وجود چنین انسانهای فرشته صفتی خالی نبوده است. رأفت، مهربانی و گذشت از صفات بارز ذات باریتعالی است كه او نیز این صفات را در بندگانش قرار داده است تا از این طریق بتوانند راه رستگاری و رسیدن به او را طی كنند، اما تنها افراد خاص و محدودی هستند كه سراسر زندگی خود را وقف كمک به دیگران میكنند.
چند روز پیش از طریق سردار مجتبی میناییفرد، مدیر مؤسسه سیره شهدای فارس كه ید طولایی در انجام كارهای خیر و كمك به نیازمندان اعم از مناطق محروم شیراز یا حتی روستاهای اطراف دارد، از كمكرسانی یكی از افراد نیكاندیش بهصورت شبانه به كارتنخوابها در شیراز آن هم در شرایط شیوع كرونا مطلع شدیم.
روحالله مستوری، مربی تیم ملی راگبی كشورمان، در این روزها كه شیوع كرونا تمام زندگی را تحتالشعاع قرار داده و خسارات زیادی به بحث معیشت اكثر مردم وارد کرده است، آستین همت را بالا زده و به یاری نیازمندترین قشر هر جامعهای یعنی افراد كارتنخواب كه حتی سرپناهی برای دمی آسایش و آرامش ندارند، روی آورده است. او حتی آموزش راگبی به نوجوانان و جوانان قسمتهای كمتر برخوردار شهر را نه تنها بهصورت رایگان انجام میدهد بلكه كرایه ایاب و ذهاب را هم پرداخت میكند تا بتواند نوجوانان را جذب ورزش كند و از دام اعتیاد برهاند. گفتوگوی ایکنا فارس، با روحالله مستوری، مربی تیم ملی راگبی را در ادامه میخوانید:
در این قسمت ببینید:
ایكنا ـ مطلع شدیم كه شما در ایام شیوع كرونا به یاری كارتنخوابها میروید و شام توزیع میكنید، كمی در اینباره توضیح دهید.
من و برادر مرحومم كار توزیع شام میان افراد كارتنخواب را 10 سال بهصورت هر شب انجام میدادیم تا اینكه 2 سال پیش برادرم كه خود همواره دغدغه نیازمندان داشت و همیشه میگفت هیچ عبادتی بالاتر از خدمت به خلق نیست و هر آنچه كه در طول روز از طریق كارگری یا مشاغل آزاد دیگری به دست میآورد، در این راه خرج میكرد، به رحمت خدا رفت. در ماه رمضان 2 سال پیش بود كه با زبان روزه و بعد از زیارت حرم سیدعلاءالدین حسین(ع) به سمت هیئتی حركت كرد تا بتواند در مراسم دعا شركت كند، اما در راه با اتوبوس تصادف كرد. بعد از آن من دست تنها شدم و نتوانستم این كار را انجام دهم تا اینكه شرایط شیوع كرونا موجب شد دوباره به این كار روی آورم.
امسال هزینه برگزاری سالگرد برادر مرحومم را صرف این كار كردم و اكنون قریب 20 شب است كه با لطف خدا و همراهی خیران، توانستم هر شب قریب 400 تا 500 ساندویچ را میان افراد كارتنخواب شیراز توزیع كنم. این كار را با كمك پدر و مادرم و چند نفر از نوجوانان باشگاه راگبی پسران شیراز انجام میدهم. ابتدا در آشپزخانه منزلمان این غذاها را آماده میكردیم، اما مدتی است كه با همكاری هیئت محمدیه به سرپرستی خاقانی به حسینیه محمدیه آمدیم و در اینجا مشغول به آشپزی برای افراد كارتنخواب هستیم. وابسته به هیچ جای خاصی نیستیم، بلكه گروه جهادی خدا هستیم و تمام كارهای خود را با كمك خیران و مردم، انجام میدهیم.
ایكنا ـ انگیزه شما از كمك به افراد كارتنخواب چیست و اصلاً چرا كارتنخوابها را انتخاب كردید؟
چون واقعاً هیچكس نیست به كارتنخوابها رسیدگی كند. شاید در هفته یك بار كمكی به آنها شوند، اما هیچكس به این افراد بهایی نمیدهد. اماكنی هم که از سوی شهرداری انتخاب شده است، ظرفیت محدودی دارد و شاید شبی 100 نفر بتواند آنجا بماند.
نكتهای كه باید مدنظر داشته باشیم این است كه كارتنخوابها همه معتاد نیستند بلكه كارتنخواب و معتاد دو بخش جدا از هم هستند. كارتنخوابها كسانی هستند كه همه زندگیشان را از دست دادهاند و اكنون گوشه خیابان میخوابند، مسلماً این قشر بیشتر از هر كسی نیاز به رسیدگی دارند.
ایكنا ـ علاوه بر توزیع شام میان كارتنخوابها آیا كمكهایی به نیازمندان دیگر هم دارید؟
بله، ما 10 سال بود كه 200 خانوار بیبضاعت و نیازمند را تحت پوشش داشتیم و همیشه با همراهی خیران به آنان رسیدگی میكردیم، اما امسال 40 خانواده دیگر هم به این تعداد اضافه شده است كه این وعده غذایی را برای آنان هم میبریم.
برخی از این خانوارها واقعاً نیازمند هستند بهطوری كه حتی نان شب هم برای خوردن ندارند و گاهی اوقات مجبور میشوند از همسایه خود نان قرض بگیرند و زمانی كه این مسئله را شنیدم، برایم بسیار سنگین بود بهطوری كه حتی یك لحظه هم نتوانستم تحمل كنم و هر طور شده بود و با هر آنچه كه در اختیار داشتم، اقلام معیشتی را برای آنان تهیه كردم.
برای توزیع شام هر شب به همه نقاط شهر سر میزنم از پایین شهر و بالاشهر با موتور میروم و میآیم تا به نیازمندان و در راهماندگان كمك كنم اعم از محلات شرغان و تركان گرفته تا كتس بس و كرونی. همین چند شب پیش بود كه به محله قصردشت سر زدم و یك پیرمرد و پیرزن همراه با یك كودك دیدم كه در شبهای سرد بارانی بر روی گاری میخوابند و حتی پتویی نداشتند كه بر روی خود بكشند. این صحنه خیلی دردآور بود و اولین كاری كه كردم پتوی خود را برای آنان آوردم تا حداقل شب را در سرما نگذرانند.
ایكنا ـ تا چه زمانی میخواهید هر شب به كارتنخوابها شام بدهید؟
تا هر زمان كه خدا به من عمر دهد این كار را انجام میدهم و به یاری محرومان میروم. البته اگر خیران كمك كنند خیلی خوب است زیرا میتوانیم این كار را بهتر انجام دهیم. هر خیر و نیكاندیشی میتواند كمكهای نقدی یا غیرنقدی خود را در این راه اهدا كند و حتی میتواند بیاید از نزدیك كارهای ما را ببیند و شماره همراه من 09173183801 آماده پاسخگویی به تمام سؤالات و همراهی خیران است. ضمن اينكه شماره حساب 5047061063470542 بانك شهر به نام خودم است و از طريق اين شماره حساب برای نيازمندان و كارتنخوابها مايحتاج و غذا تهيه میكنم.
گاهی اوقات به خصوص در شبهای بارانی كه كسی از خانه بیرون نمیآید، افراد كارتنخواب واقعاً بیپناه و گرسنه میمانند و شاید كسی بیاید نهایت 30 دست غذا توزیع كند، اما بقیه گرسنه میمانند بههمین دلیل حتی در شبهای بارانی با موتور به سراغ افراد كارتنخواب میروم و میان آنها شام توزیع میكنم و گاهی اوقات این كار تا ساعت 5 صبح هم طول میكشد.
ایكنا ـ آیا تا به حال سراغ خیران یا موقوفاتی كه نیات آنها اطعام نیازمندان است، رفتهاید؟
خیر؛ چون برخی از افراد با لحن خوبی صحبت نمیكنند و بیاحترامی میكنند كه انسان خجالتزده میشود البته برخیها هم افراد بسیار خوبی هستند كه خودشان بهصورت خودجوش كمك میكنند. بهعنوان مثال سردار میناییفرد، كسی است كه همه جوره ما را حمایت میكند و از هیچ كمك و حمایتی در انجام كارها دریغ نمیكند، حتی او مرا تشویق كرد تا دوباره اطعام شبانه كارتنخوابها را بعد از وقفه دو ساله شروع كنم و همواره میگوید، برای خدا كار كن نه خلق، خدا كمك میكند و ما هم این كار را دوباره شروع كردیم و خدا كمك میكند و امیدواریم بتوانیم این راه را ادامه دهیم.
البته میثم علیشاهی نیز همواره در كنار من به خصوص در بحث تهیه غذا در آشپزخانه كمك میكند و خیلی هم اصرار دارد كه جایی نام او را نیاورم زیرا میخواهد كارش تنها برای خدا محفوظ بماند.
ایكنا ـ آیا صحبتی به خیران یا مسئولان در این زمینه دارید؟
از مردم نیكاندیش و خیر میخواهم كه كمك كنند تا این كار رها نشود. برخیها هستند میگویند ما به نیازمندان اطعام میكنیم و میآیند مثلاً یك هزار پرس غذا را دروازه كازرون میگذارند و میروند. در صورتی كه من همه مناطق محروم شیراز را برای یافتن نیازمند و فقیر میگردم تا غذا را به دست او برسانم. اگر خیر و بانی باشد كه بتواند ما را همراهی كند، میتوانیم این كار را هر شب ادامه دهیم و دل فقرا را شاد كنیم و به این دل خوش كنیم كه امشب در این شهر كارتنخوابی گرسنه سر بر زمین نمیگذارد.
ایكنا ـ كمی از فعالیتهای ورزشی خود سخن بگویید؛ شنیدهایم كه به نوجوانان مناطق محروم بهصورت رایگان آموزش میدهید.
بچه جنوب شهرم و افراد خیری بودند كه از سن 8 سالگی مرا به سمت ورزش كشاندند تا از آسیبها محفوظ بمانم، بنابراین اكنون خودم هم این كار را بهصورت رایگان برای نوجوانان مناطق محروم انجام میدهم تا بتوانم آنها را برابر آسیبهایی نظیر اعتیاد مصون بدارم.
بسیاری از نوجوانان مناطق جنوب شهر كه به باشگاه راگبی میآیند، حتی هزینه ایاب و ذهاب هم ندارند كه هزینه آن را تقبل میكنم تا فقط این نوجوان و جوان سالم بماند. برخی از آنها والدینشان هر دو معتاد هستند و تنها این بچه مانده است پس باید او را دریابیم تا بتواند هم ورزش كند، هم درس بخواند و به جایی برسد. حتی موردی بوده است كه یك نوجوان در یك خانواده معتاد بوده و خودش هم معتاد شد. او را به كمپ ترك اعتیاد بردم و ترك کرد و سپس به باشگاه آمد تا ورزش را ادامه دهد و در آینده فرد مفیدی برای جامعه شود.
ایكنا ـ سخن آخر؟
از مردم و نیكاندیشان میخواهم كمك كنند تا این حلقه و زنجیره جدا نشود و بتوانیم كمك به نیازمندان و فقرا را به هر طریقی كه امكان دارد، ادامه دهیم.
انتهای پیام
