ماه رخسار کولیوند، خواهر شهید یحیی کولیوند، در گفتوگو با ایکنا از همدان، اظهار کرد: برادرم یحیی در سال 1335 در روستای ابودردا از توابع شهرستان تویسرکان به دنیا آمد. تحصیلاتش تا مقطع دیپلم بود، زیرا با وجود سختیهای معیشتی نتوانست به ادامه تحصیل بپردازد.
کولیوند بیان کرد: حس انساندوستانه و ایمان یحیی او را همیشه از باقی خانواده متمایز میساخت. یحیی برای خدا بود و برای خدا زندگی میکرد. از ویژگیهای بارز شخصیتیاش میتوان به ایمان خالص او اشاره کرد، چراکه در تمامی مراحل زندگی ایمان به خدا را سرلوحه قرار داده بود. همچنین فردی بسیار شجاع، شوخطبع، انقلابی، مردمی و غیرتمند بود و پس از خدمت سربازی به ارتش پیوست و در آنجا مشغول به کار شد و به عنوان بیسیمچی فعال بود.
غلامرضا کولیوند برادر شهید با اشاره به اینکه هیچیک از اعضای خانواده به جز یحیی تحصیل نکردهاند، بیان کرد: وظیفه انسانی یحیی حکم میکرد که با دشمنان اسلام بجنگد و پشتیبان جمهوری اسلامی و ولایت فقیه باشد، تمام خصوصیاتش با باقی خانواده فرق داشت. یحیی برای شهادت به دنیا آمده بود و برای شهادت زندگی میکرد. او اوقات فراغتش را هم در جبههها بود، بیآنکه ما خبر داشته باشیم.
این برادر شهید اظهار کرد: بدن یحیی ترکشهایی داشت که در عملیاتها و درگیریهای مختلف به او اصابت کرده بود. گاهی از او سؤال میکردم برای چه و چگونه درد این ترکشها را تحمل میکند؟ او فقط یک جواب میداد که برادر واژه درد را به کار نبر. این ترکشها به من زندگی میدهد. او میگفت ترکش برای مرد است.
سرفههایم یادگاری است از یحیی
وی ادامه داد: آخرین باری که به جبهه رفت اواخر جنگ بود و برای تسویهحساب به اهواز و محل خدمتش رفته بود که پس از سه ماه خبر شهادتش از سوی همکارانش به ما رسید. در این سه ماه کاملاً از او بیخبر بودیم. یحیی همراه چند تن از همرزمانش در شلمچه به دلیل عارضه شیمیایی در بدنش به ارباب شهیدش پیوست. یحیی صاحب 4 فرزند بود. هنگام وداع با پیکر برادرم در زمان بوسیدن صورت او دچار عارضه تنگی نفس شدم و اثر شیمیایی یحیی برای من به یادگار ماند.
وی با اشاره به اینکه هیچ وصیتنامهای از برادر شهیدش باقی نمانده است، گفت: تنها خواسته من از مردم این است که ادامهدهنده راه شهدا باشند و نگذارند خون شهیدان پایمال شود و از مسئولان میخواهم که مقبرهای برای شهیدان روستا بسازند.
انتهای پیام