وظیفه انسان آزاده در شناخت و رفتار با ظالم و مظلوم
در بخشی از وصیتنامه شهید عباس بهرامی صدر آمده است: باید يک ندای ملکوتی انسان را فرا خواند و روش بهتر زندگی کردن را در پيش راه او قرار دهد و از تاريکی و ظلمت برهاند و با نور و روشنائی آشنائی گرداند، باطل را بشناساند و حق را، همچنين روش و سيرهای را که آيندهای داشته باشد آيندهای بسی اميدوار و متين و در صورتی ديگر بس تاريک و ناپسنديده، پس ای انسان آزاده، بشتاب تا از اين غافله نور جانمانی و با پيوستن به آن راحت را انتخاب کن.
به گزارش ایکنا از همدان، شهید عباس بهرامی صدر، 30 شهریور ماه سال ۱۳۴۸ در شهرستان همدان و در خانوادهای مذهبی و سادهزیست به دنیا آمد. پدرش اسمعلی نام داشت.
او در سال ۱۳۵۵ وارد دبستان شد و تحصیلات خود را آغاز کرد و تا سال سوم مقطع متوسطه در رشته علوم انسانی ادامه تحصیل داد.
نه ساله بود که پدرش را از دست داد و طعم تلخ یتیمی را با تمام وجود احساس کرد و از آن پس مسئولیت او در قبال مادر و دیگر اعضای خانوادهاش بیشتر شد.
در سالهای انقلاب در کنار دیگر جوانان و نوجوانان انقلابی شهرستان همدان در راهپیماییها و مبارزات انقلابی شرکت کرد و در راه پیروزی قیام بزرگ ملت ایران گام برداشت و در این راه از هیچ کمک و اقدامی فروگذار نبود.
پس از پیروزی انقلاب به نهاد نوپای بسیج مستضعفین پیوست و مشغول خدمت به خانواده محرومان و مستضعفان جامعه شد.
با آغاز جنگ تحمیلی در سالهای دفاع مقدس احساس تکلیف دوباره کرد و لباس رزم پوشید و راهی جبهههای نبرد حق علیه باطل شد تا از مرزهای ایران در برابر تهاجم وحشیانه رژیم بعث عراق دفاع نماید.
در مناطق مختلف عملیاتی حضور یافت و همراه با دیگر همرزمان خود حماسهها بر جا گذاشت، سرانجام پس از ماهها مجاهدت در راه خدا در بیست و هفتم تیرماه سال ۱۳۶۶ در منطقه عملیاتی بانه به شهادت رسید و به کاروان عظیم شهدا پیوست. پیکر پاک و مطهرش را در گلزار شهدای باغ بهشت زادگاهش به خاک سپردند تا زیارتگاه عاشقان و دلدادگان باشد.
وصیتنامه شهید عباس بهرامی صدر
بسماللهالرحمنالرحيم
اناللهوانااليه راجعون
ستايش و حمد مخصوص خداوندی است که راه بهتر زيستن را در جلو پای بنده خويش قرار داد و او را راهنمائی کرد و از ذلت و خواری رهانيد و با نور و روشنايی آشنائی داد، قيامتی را بر پای داشت تا در جامعه اسلامی خويش عدل و داد را حاکم سازد و قلبهای انسانها را با يکديگر صاف و بي هيچ کينهای بنيان گذاشت.
ممکن است مواردی را هم شاهد بود که خصومت در بين جامعه رواج پيدا کند، از بدو ايجاد انسان در روی اين زمين پهناور هميشه يا ظالمی وجود داشته و يا مظلومی، يا تاريکی وجود داشته و يا روشنائی، به هرحال ممکن است يکی از اينها بر ديگری غلبه کند و در آخر يا اول از بين ببرد و بر آن چيره گردد و يا در برابر آن سر تسليم فرود آورد.
پس در اين صورت ايجاب میکند که يک ندای ملکوتی انسان را فرا خواند و روش بهتر زندگی کردن را در پيش راه او قرار دهد و از تاريکی و ظلمت برهاند و با نور و روشنائی آشنائی گرداند، باطل را بشناساند و حق را، همچنين روش و سيرهای را که آيندهای داشته باشد آيندهای بسی اميدوار و متين و در صورتی ديگر بس تاريک و ناپسنديده، پس ای انسان آزاده، بشتاب تا از اين غافله نور جانمانی و با پيوستن به آن راحت را انتخاب کن.
