خودبیمار انگاری و کرونا

اشتغال ذهنی فرد و اعتقاد مبنی بر ابتلا به یک بیماری را خودبیمار انگاری می‌گویند. متأسفانه در پی شیوع کرونا ویروس این اختلال شیوع بیشتری پیدا کرده است و افراد مبتلا به این اختلال، احساسات جسمی خود را تشدید و تقویت می‌کنند و معتقدند به کرونا مبتلا شده‌اند. این افراد بر احساسات بدنی خود تمرکز و آن‌ها را سوء‌تعبیر می‌کنند. ۸۰ درصد افراد مبتلا به خود بیمارانگاری، از افسردگی رنج می‌برند.

در شرایط فعلی، افراد ممکن است علائمی مثل خستگی، بدن درد و کاهش انرژی را به‌عنوان ابتلای قطعی به کرونا تصور کنند و با وجود نتایج منفی آزمایش‌ها و اطمینان‌بخشی از سوی پزشکان باز هم اشتغال ذهنی با ابتلا به کووید ۱۹ داشته باشند.

سیر این اختلال اغلب دوره‌ای است و ممکن است فرد در طول چند روز یا هفته این احساس را داشته باشد که به بیماری مبتلا شده و ارتباط آشکاری بین شدت این علائم و عواملی استرس‌زای روانی را می‌توان در این افراد مشاهده کرد. برای این افراد باید معاینه‌های جسمی منظم و برنامه‌ریزی شده در نظر گرفت تا اطمینان حاصل کنند پزشک آن‌ها را رها نکرده است.

تشویق ذهنی افراد مبتلا به خودبیمار انگاری باعث مراجعه بیش از حد آن‌ها به مراکز درمانی در طی اپیدمی  covid۱۹ می‌شود و ریسک ابتلا به کرونا در آن‌ها افزایش می‌یابد. این افراد متأسفانه برای مراجعه به روان‌پزشک مقاومت می‌کنند، گرچه برخی از آن‌ها از روش‌های کاهش اضطراب و آموزش مدارا با بیماری مزمن را قبول می‌کنند.

در صورت مراجعه مکرر این افراد بهتر است پزشک فرد را به روان‌پزشک ارجاع دهد تا با درمان این بیماری، ریسک ابتلا به covid۱۹به علت مراجعه مکرر کاهش یابد.

لیلا رازقیان، روان‌پزشک و رئیس بیمارستان اعصاب و روان استاد محرری شیراز