حديثی از رسول اكرم(ص) مأثور است كه در آن فرق بين پيروى از منطق و پيروى از احساسات بیان میشود. 
حديثی از رسول اكرم(ص) مأثور است كه در آن داستان فرق بين پيروى از منطق و پيروى از احساسات ديده مىشود.
مردى از اعراب به خدمت رسول اكرم(ص) آمد و از او نصيحتى خواست. رسول اكرم(ص) در جواب او يك جمله كوتاه فرمود و آن اينكه: «لا تَغْضَبْ» يعنى خشم نگير، آن مرد هم به همين مقدار قناعت كرد و به قبيله خود برگشت.
تصادفاً وقتى رسيد كه در اثر حادثهاى بين قبيله او و يك قبيله ديگر نزاع رخ داده بود و دو طرف صفآرايى كرده و آماده حمله به يكديگر بودند.
آن مرد روى خوى و عادت قديم و تعصب قومى تهييج شد و براى حمايت از قوم خود سلاح به تن كرد و در صف قوم خود ايستاد. در همين حال گفتار رسول اكرم(ص) به يادش آمد كه نبايد خشم و غضب را در خود راه بدهد. خشم خود را فرو خورد و به انديشه فرو رفت. تكانى خورد و منطقش بيدار شد. با خود فكر كرد چرا بىجهت بايد دو دسته از افراد بشر به روى يكديگر شمشير بكشند؟
خود را به صف دشمن نزديك كرد و حاضر شد آنچه آنها به عنوان ديه و غرامت مىخواهند از مال خود بدهد، آنها نيز كه چنين فتوّت و مردانگى از او ديدند، از دعاوى خود چشم پوشيدند. غائله ختم شد و آتشى كه از غليان احساسات افروخته شده بود، با آب عقل و منطق خاموش گشت.
منبع: مجموعه آثار استاد شهيد مطهرى (عقل و دل(بيست گفتار))، جلد 23، صفحه: 780، با ویرایش جزئی.
انتهای پیام