آرامش خانواده را مدیون حفظ قرآن هستیم

به گزارش ایکنا از همدان، شاید تصور کنیم حافظ کل قرآن شدن یک امر خارق‌العاده است، اما وقتی هم‌نشین صحبت‌های این افراد می‌شویم درمی‌یابیم آن‌ها هم انسان‌هایی مثل ما هستند با همان استعداد و توانایی، اما اراده‌ای مصمم دارند.

شرط اول قدم در این راه آن است که عاشق باشی، عاشق که باشی تمام سختی‌های این راه را به جان می‌خری، چه خوب است که پدر و مادری برای چنین رشد معنوی فرزندانشان تلاش کنند و در نهایت در دوران نوجوانی با خاطری آسوده نظاره‌گر رشد فرزندانشان باشد که آن‌ها کنترل‌گر آسیب‌های اجتماعی جامعه بیرونی خود هستند و هیچ حسی زیباتر از این نیست.

این بار خبرگزاری ایکنا هم‌صحبت با یک خانواده قرآنی شده است؛ پدر و مادری که خود را وقف فرزندانشان کرده‌اند. 

لطفاً خودتان را معرفی کنید.

فاطمه احسانی هستم، 16 ساله، اهل و ساکن همدان، از پنج سالگی مادرم مرا برای گذراندن کلاس‌های اشاره، روخوانی و روان‌خوانی در جامعةالقرآن ثبت نام کرد، در این مدت توانستم جزء 30 قرآن را هم حفظ کنم، اما با فوت دختر عمویم که هم‌بازی بچگی‌هایم بود انگیزه‌ام را از دست دادم و دیگر نتوانستم کلاس‌های حفظ را ادامه دهم.

چه امری باعث شد که دوباره وارد جامعةالقرآن شدید؟

پس از گذشت مدتی مربیان جامعةالقرآن مدام با من تماس می‌گرفتند و از من می‌خواستند دوباره کلاس‌های حفظ را ادامه دهم، از 10 سالگی به‌صورت جدی حفظ قرآن را شروع کردم و در مدت پنج سال و در سال گذشته همزمان با مبعث پیامبر(ص) موفق به حفظ کامل قرآن شدم. از شرایط قرنطینه خانگی در دوران کرونا هم نهایت استفاده را کردم.

چرا حفظ قرآن را انتخاب کردید؟

در دوران کودکی‌ پدربزرگ و مادربزرگم بسیار مرا به حفظ قرآن تشویق می‌کردند از طرفی هم پدر و مادرم به من انگیزه می‌دادند البته خودم هم علاقه‌مند بودم و چون عاشق این کار بودم خداوند در پی این علاقه استعدادش را هم در وجودم نهاده بود.

آیا حفظ قرآن یک کار خارق‌العاده است؟

نه اصلاً این‌طور نیست، همه حافظ‌های قرآن آدم‌هایی عادی هستند با استعدادهایی کاملاً عادی تنها تفاوت این آدم‌ها با بقیه این است که علاقه‌مند به حفظ قرآن هستند کسی که علاقه داشته باشد حتماً در پی آن استعداد هم خواهد داشت.

در زمینه تحصیلی خود نیز احساس می‌کنم آمادگی ذهنی بسیار بالایی نسبت به هم‌سن و سال‌هایم دارم و این را از برکت حفظ قرآن می‌دانم.

قرآن چه تأثیری بر اخلاق شما داشته است؟

از زمانی‌که شروع به حفظ قرآن کردم آرامش خاصی دارم، وقتی از موضوعی بسیار ناراحت هستم و قرآن می‌خوانم انرژی می‌گیرم قرآن مایه آرامش قلبی، روحی و روانی من است.

با کدام آیه از قرآن انس دارید؟

آیه 28 سوره رعد که خداوند در این آیه می‌فرماید تنها با یاد خداست که دل‌ها آرام می‌گیرد.

از آرزوهایتان برایمان بگویید.

آرزو دارم روزی علاوه بر حفظ کل قرآن و تثبیت آن، عامل به قرآن باشم و روزی به درجه‌ای برسم که یک مربی قرآنی مفید برای جامعه باشم علاوه بر اینکه در حوزه تحصیلی در رشته مهندسی مکانیک در دانشگاه پذیرفته شوم و در آینده در هر جایگاهی که قرار گرفتم به کشور و مردمم خدمت کنم.

آیا نقش والدینتان در حفظ قرآن تأثیرگذار بود؟

پدر و مادرم همراه همیشگی من در این مسیر بودند، همواره تشویقم می‌کردند، روحیه می‌دادند، برای تحویل درس‌هایم همیشه وقت می‌گذاشتند، در مجموع موفقیت در این مسیر را مدیون پدر و مادرم هستم.

اگر روزی معلم قرآن شدید چه شیوه‌های آموزشی را برای متربیان پیش خواهید گرفت؟

سعی خواهم کرد در زمان ارائه دروس حتماً از معانی آیات هم استفاده کنم و آن را برای شاگردانم تفسیر کنم و سعی کنم درس‌های اخلاقی قرآن را به آن‌ها در حین ارائه دروس یادآور شوم چراکه با این کار برای همیشه در ذهن کودکان حک می‌شود.

آیا تجربه حضور در مسابقات قرآن را داشته‌اید؟

بله، در مسابقات استانی بسیاری شرکت کرده‌ام و در همه موارد حائز رتبه برتر بودم، اما هنوز به‌صورت جدی وارد مسابقات کشوری نشده‌ام و امیدوارم با گذشت زمان بتوانم مرحله تثبیت قرآن را به اتمام برسانم و حضور فعالی در مسابقات سراسری داشته باشم.

در بخش دیگری از این گفت‌وگو پای صحبت‌های مادر فاطمه احسانی می‌نشینیم.

آرزو کریمی گفت: خانه‌دار هستم و همسرم کارمند اتحادیه فرهنگیان، ساکن شهرک الوند هستیم و صاحب دو فرزند فاطمه(16 ساله) و مریم(13 ساله) هستم.

وی با بیان اینکه دخترانش فاطمه حافظ کل قرآن و مریم هم حافظ 8 جزء قرآن است، اضافه کرد: تمام تلاش ما این بوده که شرایط کاملاً یکسانی برای فرزندانمان ایجاد کنیم که در این مسیر گام بردارند اما فاطمه بیشترین استفاده را کرد و مریم پس از شیوع کرونا و تعطیل شدن کلاس‌های حضوری شرایط لازم را برای ادامه این کار نداشت.

مادر این حافظ قرآنی با تأکید بر اینکه هیچ‌گاه به فرزندانم اصرار نکردم که وارد این حوزه شوند، افزود: فرزندانم در کنار کلاس حفظ قرآن، هم کلاس زبان می‌رفتند و هم ‌کلاس‌های مختلف ورزشی، قرآن برکت خاصی به زندگی و وقت ما بخشیده است.

کریمی اظهار کرد: تمام ‌وقتم را صرف رشد فرزندانم کردم حتی گاهی همسرم وقتی از سر کار می‌رسید غذایش را آماده می‌کردم که در مسیر رساندن فاطمه به جامعةالقرآن صرف کند.

وی تأکید کرد: گرچه در دوران کودکی فرزندانم واقعاً خودم و وقتم را هزینه کردم و همه جوره به آن‌ها خدمات دادم اما اکنون که وارد نوجوانی شده‌اند خیال آسوده‌ای دارم که وقتشان را مانند سایر نوجوانان بیهوده تلف نمی‌کنند و یا خودشان می‌توانند آسیب‌های اجتماعی که متوجه آنان شده را کنترل کنند.

کریمی اضافه کرد: در بین دوستان و آشنایان می‌بینم که فرزندانشان چگونه در دوران بلوغ پرخاشگر و در مواردی آداب اخلاقی را رعایت نمی‎کنند، اما خوشبختانه این ویژگی‌ها اصلاً در فرزندان من نیست و این آرامش را مدیون حفظ قرآن هستیم.