کد خبر: 4006303
تاریخ انتشار: ۲۹ مهر ۱۴۰۰ - ۱۰:۱۹
پیام‌آور مهر / 4
خداوند فرموده است: قبل از اینکه شما با هم باشید و یکدیگر را عاشقانه دوست بدارید بر لبه گودال آتش تفرقه و درگیری بودید و خداوند با این محبتی که به خرج داد و دل‌های شما را به هم نزدیک کرد شما را از خطر بزرگ که تفرقه و اختلاف بود نجات داد. این نشانه امتی است که در عمل به پیامبر خدا ایمان آورده است.
به گزارش ایکنا، هفته وحدت و میلاد رسول مکرم اسلام(ص)، فرصتی است تا مسلمانان بیشتر درباره ایشان بخوانند و بشنوند و سیره و سنت آن «پیام‌آور مهر» را مرور کنند.
 
به همین جهت به سراغ دکتر محسن اسماعیلی، عضو مجلس خبرگان رهبری و استاد دانشگاه تهران رفتیم تا از او بشنویم که چرا پیامبر اسلام را «رحمت برای همه» معرفی کرده‌اند و از طرفی وظیفه ما به عنوان مسلمان در تبعیت از ایشان چیست.
 
بخش‌ چهارم این درس‌گفتار به شرح ذیل است:
 
قرآن کریم در یک جمله بسیار کوتاه، هم ما را امر و هم نهی کرده است. امر کرده که در خوب بودن با هم باشیم و نهی کرده از اینکه از هم جدا شویم. قرآن کریم فرموده است: «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا؛ و همگی به رشته (دین) خدا چنگ زده و به راه‌های متفرّق نروید» (آل عمران/ 103) کسانی‌که دل در گرو قرآن دارند نباید این امر و نهی را فراموش کنند اما نکته فقط همین نیست.
 
نکته زیبا این است که بعد از امر به یکدیگر را دوست داشتن و با یکدیگر بودن، سخن از نعمت بزرگتری به نام «الفت» به میان می‌آورد. خداوند بلافاصله می‌فرماید: «وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنْتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ؛ و به یاد آرید این نعمت بزرگ خدا را که شما با هم دشمن بودید، خدا در دل‌های شما الفت و مهربانی انداخت و به لطف و نعمت خدا همه برادر دینی یکدیگر شدید، و در پرتگاه آتش بودید، خدا شما را نجات داد. بدین‌گونه خدا آیاتش را برای (راهنمایی) شما بیان می‌کند، باشد که هدایت شوید» یعنی یادتان نرود آن نعمت بی‌همتای الهی که به شما داد. اما این نعمت چه بود؟ شما نه تنها با هم هستید بلکه به لطف خدا یکدیگر را هم دوست می‌دارید.
 
جامعه پیامبرانه آن جامعه‌ای است که اعضای آن نه تنها با یکدیگر هستند و از هم فاصله نمی‌گیرند و کدورت قلبی ندارند بلکه به یکدیگر عشق می‌ورزند. الفت به معنای در هم پیچیده بودن و آن با هم بودنی است که از روی رغبت و اراده باشد.
 
خداوند در ادامه فرموده است: وَكُنْتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْهَا، قبل از اینکه شما با هم باشید و یکدیگر را عاشقانه دوست بدارید بر لبه گودال آتش تفرقه و درگیری بودید و خداوند با این محبتی که به خرج داد و دل‌های شما را به هم نزدیک کرد شما را از خطر بزرگ که تفرقه و اختلاف بود نجات داد. این نشانه امتی است که در عمل به پیامبر(ص) خدا ایمان آورده است.
 
انتهای پیام
نام:
ایمیل:
* نظر:
* captcha: