چه افرادی در کنار حضرت علی(ع) قرار می‌گیرند

به گزارش ایکنا از قم، حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمحمدمهدی میرباقری، استاد سطوح عالی حوزه علمیه و عضو مجلس خبرگان رهبری، در سخنرانی شب بیست‌ویکم رمضان در جمع نمازگزاران و مجاوران مسجد مقدس جمکران اظهار کرد: شب‌ قدر، شبی است که باید حضرت صاحب الزمان(عج) را محور و مرکز توجهات خود قرار دهیم چرا که این شب‌ها، شب حقیقت و معرفت به امام زمان(عج) است.

رئیس فرهنگستان علوم اسلامی با اشاره به به دوران خلافت حضرت علی(ع)، ادامه داد: حضرت علی (ع) از سال۳۵ تا ۴۰هجری به مدت چهار سال و ۹ماه خلافت کردند که دو سال و دو ماه آن با سه جنگ بزرگ جمل، صفین و نهروان سپری شد و مابقی آن هم با توطئه‌های معاویه و جنگ‌هایی که رسمی نبود، سپری شد.

میرباقری ادامه داد: معاویه شبیخون‌ها، توطئه و ناامنی‌هایی در میان بلاد اسلامی به پا می‌کرد که به دوره غارات معروف است، این ایام، زمانی است که حضرت دعا کردند که از این دنیا بروند و گلایه‌های شدیدی از امت کردند. در این ایام بود که در برخی روایات تا ۷۰ هزار منبر لعن امیرالمؤمنین(ع) را می‌کردند و اگر امام جمعه‌ای فراموش می‌کرد، قضای آن را بجا می‌آورد.

عضو خبرگان رهبری در بخش دیگری از سخنان خود به بیان نکاتی پیرامون حضرت پرداخت و گفت: در کتب و آثار قدیمی بیش از ۱۰ اسم برای امام علی(ع) بیان شده است که این اسامی چراغ‌های هدایت هستند که خداوند متعال آن را در قرآن کریم بیان کرده‌اند.

اصحاب اعراف چه کسانی هستند؟

میرباقری ادامه داد: علی الاعراف یکی از مواقف قیامت است که بر روی پل صراط قرار دارد و همگان باید از این مقطع عبور کنند. اعراف منطقه‌ای است حد فاصل میان بهشت و دوزخ که در سوره مبارکه اعراف می‌فرماید: «و بینهما حجاب و علی الاعراف رجال یعرفون‌کلّاً بسیماهم» بین دو گروه جهنمی و بهشتی حجاب، و حائلی قرار دارد و این حجاب سرزمین مرتفعی است که میان بهشت و دوزخ فاصله انداخته و در واقع مکان خاصی است میان دو قطب سعادت و شقاوت یعنی بهشت و دوزخ؛ همانگونه که از آیات قرآن بر می‌آید این مکان، مشرف بر بهشت و دوزخ است و افرادی که در آن قرار دارند ناظر بر اعمال و حال بهشتیان و دوزخیان هستند.

عضو مجلس خبرگان رهبری بیان کرد: در خصوص اعراف روایات متعددی بیان شده است که در بعضی از روایات می‌خوانیم: هم اکرم الخلق علی الله تبارک و تعالی: (آنها گرامی‌ترین مردم در پیشگاه خدایند) و یا هم الشهداء علی الناس و النبیون شهدائهم: (آنها گواهان بر مردم‌اند و پیامبران گواهان آنها هستند) و روایات دیگر که حکایت دارد آنها پیامبران و امامان و صلحاء و بزرگان‌اند.

وی اضافه کرد: دسته دیگری از روایات می‌گوید: آنها واماندگانی هستند که بدی‌ها و نیکی‌هایشان مساوی بوده است یا گنهکارانی هستند که اعمال نیکی نیز داشته‌اند، مانند حدیثی که از امام صادق (ع) نقل شده که فرمودند:«هم قوم استوت حسناتهم و سیئاتهم فان ادخلهم النار فبذنوبهم و ان ادخلهم الجنه فبرحمته» آنها گروهی هستند که حسنات و سیئات‌شان مساوی است، اگر خداوند آنها رابه دوزخ بفرستد بخاطر گناهانشان است و اگر به بهشت بفرستد به برکت رحمت او است.

میرباقری ادامه داد: امام باقر(ع) درباره آیه «وَ عَلَی الْأَعْرافِ رِجالٌ…» فرمودند:«ما همان مردانیم، پیشوایانی که از ما اهل‌بیت هستند آن که داخل آتش می‌شود و آن که وارد بهشت می‌شود، را می‌شناسند؛ همان گونه که شما در قبائل خود افرادی را دارید که خوب و بد اعضای قبیله را تشخیص می‌دهند».

استاد حوزه علمیه به اسم «محسنین» که از اسامی امیرالمؤمنین(ع) است، اشاره کرد و یادآور شد: خداوند متعال می‌فرماید:« وَ الَّذِینَ جاهَدُوا فِینا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِینَ» در این آیه شریفه «جَاهَدُوا فِینَا» در واقع مراد هر گونه جهاد و تلاشی است که در راه خدا و برای رضایت او و به منظور خدمت به دین اسلام انجام پذیرد. «لَنَهْدِیَنَّهُمْ» یعنی ایشان را هدایت می‌دهیم و رهنمود می‌گردانیم و به خیر و حق می‌رسانیم. «سُبُلَنَا» یعنی راه‌های منتهی به خودمان. راه‌های حرکت و سیر به سوی خدا و وصول به رضایت‌الله است که مراد افزایش هدایت و توفیق در خیرات و حسنات است.

وی در پایان یادآور شد: کسی که می‌خواهد در کنار امیرالمؤمنین امام علی(ع) قرار گیرد باید اهل مجاهده باشد، افرادی که تنبلی و سُستی می‌کنند جایی در کنار حضرت ندارند.