فرمانده مبتکر + فیلم
منصور ستاری، فرمانده نابغه نیروی هوایی ارتش بود که نقش مهمی در طراحی سیستم یکپارچه پدافندی سرزمین ایران داشت. پانزدهم دیماه سال ۱۳۷۳ هواپیمای «جت استار» نیروی هوایی ارتش که حامل سرلشگر شهید ستاری با نام مستعار «سورنا» و جمعی از فرماندهان و خدمه پرواز بود در ۶۴ کیلومتری فرودگاه در جاده نایین ـ یزد سقوط کرد و سرنشینان آن به شهادت رسیدند.
منصور ستاری در ۳۰ مرداد ۱۳۲۷ در روستای ولیآباد از توابع شهرستان ورامین دیده به جهان گشود. پدرش، حاج حسن، مردی فاضل، ادیب و شاعر بود که دیوانی از او بهنام «ماتمکده عشاق» به یادگار مانده است. وی دوران ابتدایی را در مدرسه ولیآباد ورامین و دوران متوسطه را در محله پویینک باقرآباد به پایان رسانید. در تمام این مقاطع ایشان یکی از شاگردان ممتاز کلاس بهشمار میرفت.
شهید ستاری پس از اخذ دیپلم متوسطه وارد دانشکده افسری شد و پس از پایان دوره دانشکده به درجه ستوان دومی نایل آمد و بعد به نیروی هوایی ارتش رفت. در نیروی هوایی پس از گذراندن دورههای مختص کنترل شکاری جهت افزایش دانستههای علمی و تجربی به آمریکا اعزام شد و در ۱۳۵۱ خورشیدی پس از طی دورههای تخصصی به ایران بازگشت و به ایستگاه رادار بابلسر منتقل شد. بعد از بازگشت به ایران و در ۱۳۵۴ خورشیدی در کنکور سراسری شرکت کرد و در رشته برق و الکترونیک پذیرفته شد اما با پیروزی انقلاب اسلامی و شروع جنگ تحمیلی تحصیل را کنار گذاشت و به پاسداری از دستاوردهای انقلاب پرداخت. از آن شهید بزرگوار چهار فرزند به یادگار مانده است که همگی آنها دارای تحصیلات عالیه هستند.
پیش از پیروزی انقلاب، نیروهای ضداطلاعات ارتش حکومت دستنشانده پهلوی، شماری از کارکنان پدافند هوایی، همچون سروان منصور ستاری را زیر نظر داشتند. حضور در دستههای مذهبی، سخنرانیهای انقلابی و پخش اعلامیههای امام(ره) میان کارکنان نیروی هوایی، هراسی در دل رژیم پهلوی ایجاد کرده بود.
این فرمانده ایثارگر و کاردان پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تجاوز نیروهای بعثی به مرزهای ایران در مأموریتهای مختلف نظامی به دفاع از کشور و آرمانهای نظام اسلامی مشغول شد. خدمت در ایستگاههای رادار پدافندهوایی سوباشی همدان، دزفول، آبدانان، سربندر سبب افزایش تجربیاتش در حوزه تخصصی او شد. همچنین خدمت در دایره زمین به هوا مدیریت عملیات پدافند هوایی نیروی هوایی ارتش به افزایش معلومات و تجربیات وی در خصوص جنگ افزارهای زمین به هوا منجر شد. همچنین وی علاقهمند به فراگیری دانشهای نوین بود و همین امر باعث شد تا وی در عملیات خیبر و در عملیاتهای پس از آن بهویژه در زمینه کنترل هواپیماهای جنگنده لیاقت و استعداد خود بروز دهد.
در دوران جنگ تحمیلی و در ۱۳۶۲ خورشیدی، این فرمانده مبتکر به علت فعالیتهای بیش از حدی که در اجرای طرحهای جنگی از خود نشان داد بهعنوان معاون عملیات فرماندهی پدافند نیروی هوایی منصوب شد. در حقیقت مقطع زمانی فرماندهی شهید ستاری بر نیروی هوایی از آغاز تا فرجام، مقطعی سرنوشتساز و حساس بود. واکاوی شرایط آن زمان، تدابیر شهید ستاری و ثمرات آن نشاندهنده احیا و کارآمد شدن نیروی هوایی با تدابیر وی است.
این فرمانده نامدار با لیاقت، کاردانی و شایستگی که از خود نشان داد در بهمن ۱۳۶۵ خورشیدی با درجه سرهنگی بهعنوان فرماندهی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران منصوب شد و تا هنگام شهادت عهده دار این مسئولیت بود.
سرانجام این نابغه نظامی در ۱۵ دی ۱۳۷۳ خورشیدی به همراه چند تَن از مسئولان نیروی هوایی پس از شرکت در مراسم فارغالتحصیلی گروهی از دانشجویان دوره خلبانی در پایگاه هوایی شهید بابایی اصفهان در راه بازگشت به تهران دچار سانحه هوایی شدند و هواپیمایشان سقوط کرد. در این حادثه، ۶ تَن از سرداران نیروی هوایی ارتش به همراه تیمسار ستاری و ۶ تن از خدمه پروازی به درجه رفیع شهادت رسیدند.
