ای حسین(ع) به فریاد ما برس
علامه محمدرضا حکیمی یکی از فریادخواهان عدالت و آزادی در عصر ماست که در «الحیات» برای حیات قرآنی جامعه انسانی نکات فراوانی را به یادگار گذاشته است. همزمان با عاشورای حسینی برشی کوتاه از یکی از این نکات با عنوان «ای حسین(ع) به فریاد ما برس» تقدیم میشود.
شیعه از اسلام محمد(ص) و علی(ع) پیروی میکردند و میکنند، نه اسلام آلوده به انواع جهل، انحراف، تحریف، ارتجاع و... یا سازش با کسانی که میخواهند عدالت را به فراموشی سپارند. از این رو در برابر ستمگران میایستادند و با استکبار و مستکبران سیاسی و اقتصادی و فرهنگی به مبارزه بر میخاستند و در مقابل متکاثران و مترفان و فرعونهای مسرف سر فرود نمیآوردند و خود را به قبول تکاثر و ستم و استضعاف اقتصادی تسلیم نمیکردند و به پرخوری ستمگران مالی و گرسنه ماندن ستمدیدگان رضا نمیدادند و نمیپذیرفتند که اموال، وسیلهای در دست توانگران و ثروتمندان باشد.
یک نمونه از آنچه گفته شد؛ ایستار صحابی علوی بزرگوار، حبیب بن مظاهر اسدی- شهید عاشورایی معروف- و صحابی بزرگوار جنگنده در رکاب علی(ع) در دو جنگ جمل و صفین - و شهید تواب در خونخواهی عاشورا- سلیمان بن صرد خزاعی است. هنگامی که آن دو به حضرت سیدالشهدا (ع) نامه نوشتند و خواستار آمدن امام از حجاز به عراق (کوفه) شدند تا با زمامداری او حق و عدل را استقرار بخشند و باطل و ظلم را از جامعه اسلامی برانند، در آن نامه از سیطره متکاثران بر مردم و بلعیدن اموال مستضعفان درد گزاری فراوان کرده آن را مینکوهند...
این دو بزرگمرد مجاهد، از جمله در نامه خود - خطاب به امام حسین (ع) چنین مینویسند:
«.. وجعل مال الله دوله بین جبابرتها و أغنیائها... یزید، مال خدا (اموال عمومی) را در اختیار سرمایهداران جبار و توانگران... قرار داده است» (بحار ج ۴۴، ص۳۳۳)
آری مال خدا چیزی جز مال طبقات مختلف اجتماعی و مستضعفان نیست و این ایستار قاطع، به نوبه خود، نشان میدهد که پیشینیان انقلابی شیعه در آن اهتمام داشتند که عدالت اقتصادی و معیشتی را اجرا کنند...
برگرفته از الحیات، جلد ۶، صفحه ۴۰۳
انتهای پیام
