دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه نظریهپردازی بخشنامهای نیست، گفت: نمیتوان انتظار داشت که مدیران بخشنامه کنند و نظریهپردازی انجام شود ولی نظریهپردازی حکمرانیپذیر است و میتوان الگوی حکمرانی برای آن در نظر گرفت.

به گزارش ایکنا به نقل از مرکز رسانه و روابط عمومی شورای عالی انقلاب فرهنگی، حجتالاسلام و المسلمین عبدالحسین خسروپناه، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در همایش نقد، مناظره و نظریهپردازی که در دانشگاه امام حسین(ع) برگزار شد، اظهار کرد: ۲۱۴ مقاله به این همایش ارسال شده است که برخی نوآوریهای ارزنده داشتند.
وی با بیان اینکه نظریهپردازی یکی از ضروریترین امور است، ادامه داد: به اندازه رشد کمی و کیفی در دانشگاهها، نظریهپردازی رشد نکرده است. همه رشتههای پزشکی، عمده رشتههای علوم پایه، مهندسی و علوم انسانی را در کشور داریم و استادان زیادی در کشور وجود دارد ولی خلأ نظریهپردازی داریم.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه رتبه تولید مقاله کشور 16 جهان است، اما در نظریهپردازی رتبه خوبی نداریم، ادامه داد: انتظار نداریم که همه استادان نظریهپرداز باشند اما با رشد علمی، مقالات و رشد دانشجو باید رشد در نظریهپردازی میداشتیم اما این اتفاق نیفتاده است.
خسروپناه بیان کرد: مشکلات جوامع بشری به ضعف نظریهپردازی برمیگردد. هر جا استکبار جهانی میخواهد کاری کند و آسیبی بزند، اول نظریهپردازان را وارد میدان میکند، مثلاً وقتی اوباما میخواست درباره تحریم ایران تصمیم بگیرد، دانشگاهیان آمریکا تحقیقات خود را شروع کردند تا بر اساس آن تصمیمگیری شود.
وی در پاسخ به اینکه آیا تصمیمهای ما تصمیمهای حکمرانی است؟ اضافه کرد: در برخی موضوعات نظیر موضوعات امنیتی و دفاعی تصمیمهای حکیمانه گرفته میشود و عقبه تئوریک و نظریه دارد، مثلاً در ساخت موشک، ماهواره، سلولهای بنیادی و سرطان این عقبه تئوریک وجود دارد اما در علوم انسانی نظیر اقتصاد و فرهنگ چندان موفق نبودیم.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: نقشه مهندسی فرهنگی را در کشور داریم اما نظریه فرهنگی جمهوری اسلامی را نداریم، الگوی حکمرانی فرهنگی نداریم، هنوز مجمع تشخیص مصلحت نظام روی سیاستهای کلان فرهنگی کار نکرده است یا نظریه و الگوی حکمرانی اقتصادی نداریم.
وی با بیان اینکه نظریهپردازی بخشنامهای نیست، گفت: نمیتوان انتظار داشت که مدیران بخشنامه کنند و نظریهپردازی انجام شود ولی نظریهپردازی حکمرانیپذیر است و میتوان الگوی حکمرانی برای آن در نظر گرفت.
خسروپناه با تشریح نظریه و عناصر آن بیان کرد: باید چارچوب نظریه را مشخص کنیم. راهبرد آن نیز باید مشخص شود، روشهای تحقیق ذیل نظریه و تکنیکهای آنها نیز باید تعیین شود.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: یکی از بحثهای جدی در نظریهپردازی تمایز علوم طبیعی و علوم انسانی است. از طرفی هر جامعهای که در علوم انسانی و اجتماعی نظریه داشته، حتماً پیشفرضهای فلسفی خودش را پاسخ داده است چراکه هر نظریه مجموعه گزارههاست و باید گزارهها هماهنگ و روشمند و مبتنی بر مبانی فلسفی باشند.
وی با اشاره به روششناسی اضافه کرد: اگر بخواهیم مبتنی بر حکمت اسلامی روشی را پیشنهاد دهیم، باید روش حکمی اجتهادی را پیشنهاد دهیم، این رویکرد انسان مطلوب، انسان محقق و تغییر انسان محقق به انسان مطلوب را توصیف میکند.
خسروپناه ادامه داد: بنابراین نظریهپردازی حکمرانیبردار از سیاستگذاری تا تنظیمگری و تصدیگری است. اگر بخواهیم نظریهپردازی داشته باشیم باید به مبانی فلسفی، روششناسی، توجه شود، در نظریهها دنبال حل مسئلههای واقعی باشیم و مسئلههای واقعی را شناسایی کنیم. این ظرفیت در دانشگاهها وجود دارد بنابراین باید فرآیندی درست شود تا نظریهپردازی شکل گیرد.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی درباره تأثیر آییننامه ارتقای مرتبه علمی اعضای هیئت علمی در نظریهپردازی، بیان کرد: به تازگی بازنگری آییننامه ارتقا آغاز و ۱۰ اصل حاکم در شورا مصوب شده است؛ بر این اساس به سمت نیازمحوری و حل مسئله میرویم و اینگونه میتوان به حکمرانی نظریهپردازی کشور کمک کرد.
انتهای پیام