نقش تدریجی والدین در شکلگیری تربیت قرآنی فرزندان
عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه گفت: تربیت قرآنی تربیتی است که در آن انسان بهگونهای تربیت میشود که زندگی خود را براساس اصول قرآن ترسیم کند؛ در این راستا والدین باید به مرور و تدریجی زمینههای تربیت قرآنی را فراهم کنند.
سیدعلی حسینیزاده عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در پاسخ به اینکه چگونه میتوان کودکان را تربیت قرآنی کرد، اظهار کرد: باید خواندن و نوشتن را با الفبای قرآن به کودکان بیاموزیم و هر روز در ساعتی در منزل، قرآن را با صدای بلند بخوانیم، بهطوری که به گوش کودکمان ولو در خواب برسد. صوت قرآن را در خانه و در اتومبیل همواره داشته باشیم و گاهی آیات یا واژگان قرآن را برای کودکانمان معنا کنیم تا با معانی شگفتانگیز آن آشنا شوند.
وی با بیان اینکه آیات کوچک را به کودکان بیاموزیم و آنان را به حفظ آیات و سورهیها ترغیب کنیم، افزود: قرآنهای کوچک جیبی برای فرزندانمان تهیه کنیم تا همراه داشته باشند و در اوقات فراغت قرائت و یا حفظ کنند و برای قرائت قرآن، حفظ آن و یا فهم معنای قرآن کودکانمان را تشویق کلامی یا معنوی کنیم.
عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه بیان کرد: قرآن کتاب زندگی و تربیت است؛ باید براساس آموزههای قرآنی زندگی کنیم و فرزندانمان را نیز براساس آن تربیت کنیم. پس لازم است با آموزههای کلام وحی آشنا و مأنوس باشیم تا بتوانیم فرزندانی قرآنی تربیت کنیم.
حسینیزاده در پاسخ به اینکه مفهوم تربیت قرآنی چیست، تصریح کرد: تربیت قرآنی تربیتی است که در آن انسان بهگونهای تربیت میشود که زندگی خود را براساس اصول قرآن ترسیم کند. انسان با انس با قرآن، براساس دستورات قرآن در زندگی و ارتباط با خانواده و جامعه و طبیعت و دیگران عمل میکند.
عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه با تأکید بر آشنایی فرزندان با آموزههای قرآن از دوران کودکی گفت: برای اینکه فرزندان ما براساس اصول قرآن رفتار کنند، باید به مرور و تدریجی عمل و زمینههای آن را فراهم کرد، حتی قبل از تولد و در زمانی که کودک در رحم مادر است، با صوت و تلاوت قرآن آشنا میشود و البته افراد خانواده نیز باید همینگونه باشند و اگر معلم و مربی نیز با قرآن مانوس باشند، کودک نیز این گونه خواهد شد.
وی اضافه کرد: البته افراد از نظر استعدادها و علایق متفاوت هستند. پس باید همگام با کودک و علایق او عمل کرد و اگر علاقه ندارد انگیزه را در او ایجاد کرد، نه اینکه به زور و اجبار باشد. در زمینه تربیت قرآنی کودکان نباید دچار افراط و تفریط شد بلکه باید به تدریج و به مرور باشد و تشویق را فراموش نکرد و بهطور کلی انس با قرآن را نباید فراموش کرد.
انتهای پیام
