پیام نماینده آیتالله العظمی سیستانی در اروپا در آستانه ماه رمضان
نماینده آیتالله العظمی سیستانی در اروپا، در آستانه فرارسیدن ماه رمضان، حلول این ماه را به جهان اسلام تبریک گفت و اظهار کرد: این ماه کریم مهمانی گذرا نیست، بلکه فرصتی دوباره و طرح اصلاح جامعی است که تنها با جز با استقبال نیکو، همراه با آگاهی، توبه، نظم و عمل، به موفقیت نمیرسد.
به گزارش ایکنا؛ حجتالاسلام والمسلمین سیدمرتضی کشمیری افزود: هر کس با چنین روحیهای به استقبال ماه رمضان برود، از آن خارج میشود در حالی که قلبش دگرگون شده، روحش تعالی یافته و اولویتهایش تغییر کرده است.
وی با اشاره به اینکه چگونه باید به استقبال این ماه مبارک برویم، گفت: با امور زیر به استقبال این ماه مبارک برویم:
نخست: استقبال معرفت شناسانه و ایمانی از ماه مبارک رمضان
ومعنای چنین موضوعی، درک شناخت این ماه و جایگاه آن در نزد خداوند متعال و شناخت درست ماهی است که خداوند آن را برای نزول کتاب جاودانهاش برگزید. همان طوری که در قرآن کریم و حدیث شریف نیز به آن اشاره شده است: «شهر رمضان الذي انزل فيه القرآن هدى للناس وبينات من الهدى والفرقان» در احادیث شریف از پیامبر اکرم(ص) روایت شده است که فرمودند:«ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوی شما روی آورده است.» پس ماه رمضان، ماه خداست و نسبت دادن آن به خدای متعال، بزرگترین تکریم است که بر خصوصیت و قداست آن دلالت دارد. از این رو، آمده است که لفظ «رمضان» بدون افزودن کلمه «ماه» به کار نرود، زیرا آن از نامهای خدای متعال شمرده شده است.
دوم: یادآوری هدف روزهداری
روزه تنها برای امساک جسمانی تجویز نشده، بلکه برای تحقق تقواست: «يا ايها الذين امنوا كتب عليكم الصيام كما كتب على الذين من قبلكم لعلكم تتقون.»
بنابراین، استقبال ایمانی از این ماه اقتضا میکند که مؤمن از خود بپرسد: در این ماه چه چیزی را میخواهم در خود تغییر دهم؟ و به کدام درجه از تقوا آرزو دارم برسم؟
سوم: آمادگی روحی و روانی
توبه خالصانه و پاکسازی و تطهیر قلب از مهمترین راههای استقبال از ماه رمضان است.؛ زیرا دلی که با گناهان سنگین شده باشد، نمیتواند از انوار این ماه بهره ببرد. از امام علی (ع) روایت شده است:«خوشا به حال کسی که عبادت و دعای خود را برای خدا خالص گرداند.»
بنابراین شایسته است مؤمن با دلی پاک، عاری از هرگونه کینه، پشیمان از گذشته و مصمم بر اصلاح، وارد ماه رمضان شود.
چهارم: آمادگی روانی و ترک عادتهای منفی
آمادگی روانی یعنی مهیا ساختن روح و روان برای پذیرش طاعت، کاهش دلبستگی به مادیات، تمرین کنترل زبان، کاهش اشتغال به لهو و لعب و عادت دادن نفس به اذکار و ادعیه پیش از فرارسیدن ماه رمضان.
زیرا کسی که ماه رمضان بر او وارد شود در حالی که اسیر عادتهای خود است، همانگونه که وارد شده خارج میشود؛ و مصداق این حدیث خواهد بود: «چه بسا روزهداری که از روزهاش جز گرسنگی و تشنگی بهرهای ندارد و چه بسا شب زندهداری که از نمازش جز بیخوابی و سختی سودی نمیبرد.»
پنجم: استقبال عملی و عبادی
این امر با تنظیم یک برنامه عبادی متوازن و متعادل تحقق مییابد. عاقلانه است که مؤمن با برنامهای روشن به استقبال ماه رمضان رود که شامل قرائت روزانه قرآن ـ ولو یک صفحه با تدبر ـ محافظت بر نمازها در وقت خود، اختصاص زمانی برای دعا و مناجات، بهویژه دعاهای اهلبیت (ع)، و فراوانی استغفار و صلوات بر محمد و آل محمد باشد.
از امام صادق (ع) نقل شده است: «هر چیزی بهاری دارد، و بهار قرآن، ماه رمضان است.»
ششم: انس با قرآن کریم
ماه رمضان، ماه قرآن است و استقبال صحیح از آن، با قرار دادن قرآن به عنوان محور زندگی روزانه، در خواندن، فهمیدن و عمل کردن تحقق مییابد؛ زیرا قرآن صرفا خواننده نمیخواهد، بلکه انسانی قرآنی میخواهد که ارزشهایی را که این کتاب الهی حامل آن است، در وجود خود مجسم سازد؛ آنگونه که خداوند فرموده است: «كتاب انزلناه اليك لتخرج الناس من الظلمات الى النور باذن ربهم الى صراط العزيز الحميد» و نیز «هو الذي بعث في الاميين رسولا منهم يتلو عليهم اياته ويزكيهم ويعلمهم الكتاب والحكمة وان كانوا من قبل لفي ضلال مبين».
هفتم: استقبال اجتماعی و اخلاقی
از جلوههای استقبال ماه رمضان، نیکی به دیگران، صله رحم، یاری بیوهزنان و یتیمان و گسترش دایره خیر برای شاد کردن دل مؤمنان نیازمند است. رسول خدا (ص) فرمودند: «به فقرا و نیازمندان خود صدقه دهید، بزرگان خود را تکریم کنید، به خردسالان خود رحم نمایید، صله رحم را بجا آورید، زبانهای خود را حفظ کنید و دیدگان خود را از آنچه نگاه به آن حلال نیست فرو بندید… ای مردم! هر کس در این ماه، روزهدار مؤمنی را افطار دهد، نزد خدا پاداش آزاد کردن بندهای و آمرزش گناهان گذشتهاش را خواهد داشت.»
گفته شده است: ای رسول خدا! همه ما توان این کار را نداریم. فرمود: «از آتش بپرهیزید، هرچند با نیم دانه خرما؛ از آتش بپرهیزید، هرچند با جرعهای آب.»
هشتم: تهذیب اخلاق و کنترل رفتار
روزه حقیقی، روزه اعضا و جوارح است: روزه زبان از غیبت و دروغ، روزه چشم از حرام، روزه دل از حسد و تکبر. و در حدیث آمده است: «چون روزه گرفتی، باید گوش و چشم و زبانت نیز روزه بگیرد.»
بنابرین، این فرصت گرانبها را برای تعمیق آگاهی نسبت به ارزشهای اصیل اسلامی، تقویت فرهنگ حقوق و وظایف، و ارتقای اخلاق و رفتار خود غنیمت شماریم، تا حقیقتاً از پرهیزگارانی باشیم که در نهان و آشکار از خدا میترسند و با مردم آنگونه رفتار میکنند که خدا میپسندد و خشنود میشود؛ و بدینسان، هدف والای روزه را محقق میسازیم: «لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ.»
بارالها! ماه رمضان فرا رسیده، در حالی که روزه آن را بر ما واجب کردهای و قرآن را در آن نازل فرمودهای، تا هدایتگر مردم و نشانههای روشن هدایت و فرقان باشد. بارالها! بر محمد و خاندانش درود فرست، ما را بر روزه این ماه یاری ده، آن را از ما بپذیر، ما را در آن سالم بدار و آن را از ما سالم تحویل بگیر، در آسانی و عافیتی از سوی تو؛ که تو بر هر چیز توانایی، ای مهربانترین مهربانان.
جواد پارسامهر
انتهای پیام مطالب مرتبط
