
محمدحسین سعیدیان، قاری و داور بینالمللی قرآن و عضو هیئت علمی مؤسسه کشوری مهد قرآن، در گفت و گو اختصاصی با خبرنگار ایکنای سمنان درباره نقش این کتاب آسمانی در حل مسائل جامعه و راهکارهای جذب نسل جدید گفت که در ادامه میخوانیم.
قرآن کریم به عنوان مهیمن بر تمام علوم بشری، پوشش کاملی بر زوایای مختلف زندگی انسان دارد. آنچه که بشر را به یک انسان تراز بعثت پیامبر اکرم(ص) تبدیل میکند، در قرآن تعریف شده است. خداوند میفرماید: «لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَیُزَکِّیهِمْ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ»؛ یعنی تعلیم علم و حکمت و همچنین تزکیه نفس و پاک زیستن را قرآن کریم به ما میآموزد. در سایه تلاوت، تدبر و خوب اندیشیدن در آیات است که میتوانیم پاسخ مسائل حوزههای مختلف از اجتماع و سیاست گرفته تا اقتصاد را دریافت کنیم. قرآن کریم مطالب کلی و عمده را در این حوزهها بیان کرده است.
باید مفاهیم قرآن از ترجمه گرفته تا معارف عمیق آن با جغرافیای انسانی و نیازهای جامعه هدف، بومیسازی شود. ما باید این مفاهیم را متناسب با جامعه مخاطب، آسانسازی و قابل فهم کنیم. به عنوان مثال در بحث داستانهای قرآن، باید متناسب با نیازهای نوجوان و نونهال ما، اجزای نهفته آن استخراج و پرورش داده شود.
ما نیازمند ترجمههایی هستیم که متناسب با نیاز جامعه نوجوان و نونهال ما نوشته شود. این ترجمهها باید همراه با تصویرسازیهای مناسب، تذهیبکاریهای جذاب و بهرهگیری از هنرهای تجسمی، تئاتر و فیلم ارائه شوند. باید با هنر امروز جامعه، مفاهیم و معارف قرآن را در اختیار نسل جدید قرار دهیم. خوشبختانه در این حوزه کارهایی شروع شده اما تا نقطه مطلوب فاصله زیادی داریم.
مؤسسه کشوری مهد قرآن همواره تلاش کرده است با بهرهگیری از اساتید برجسته و برنامهریزی منسجم، بستر مناسبی برای آموزش و تربیت قرآنی نوجوانان و جوانان فراهم کند. اما این مسیر نیازمند حمایت بیشتر نهادهای فرهنگی و حاکمیتی است. ما معتقدیم کار در حوزه کودک و نوجوان باید تخصصیتر و با بهرهگیری از روشهای نوین آموزشی دنبال شود.
ما نیازمند قرآنهای تبلیغی و ترویجی در فضاهای مختلف جامعه هستیم. از خانواده و جلسات خانگی گرفته تا جلسات محلمحور، سرای محلهها و فرهنگسراها باید به عنوان یک رکن اساسی به این موضوع توجه کنند. اگر مسئولین ذیربط اعم از بهزیستی، وزارت ارشاد، سازمان تبلیغات اسلامی و کانونهای امور مساجد در این زمینه نقشآفرینی نکنند، عملاً نمیتوانیم برای کودکان، نوجوانان و جوانان انگیزه کافی ایجاد کنیم. باید یک تدبیر جامع در این خصوص اندیشیده شود.
اگر جامعه ما به قرآن پناه ببرد و قرآن جزئی از زیستبوم فرهنگی ما شود، ناخودآگاه آسیبهای اجتماعی به حداقل میرسد و جامعه در مسیر رشد و تعالی قرار میگیرد. چون فرهنگ، معارف و مبانی قرآن منطبق با فطرت انسان است. وقتی این انطباق حاصل شود، جوان و نوجوان ما در بستر رشد و پیشرفت قرار میگیرد و در ریل صحیح برای رسیدن به اهداف بلند نظام فرهنگی و قرآنی حرکت میکند.
قطعاً برگزاری چنین نمایشگاههایی بسیار موثر است، منتها باید بتوانیم برای کودکانی که همراه خانوادهها میآیند، برنامه ویژه تدارک ببینیم. شبها که خانوادهها با کودکانشان به نمایشگاه میآیند، باید برنامهای برای جذب بچهها داشته باشیم . اینجا یک نکته مهم وجود دارد؛ یک خانواده میآید و بچههایش باید در اینجا انگیزه پیدا کنند.
نیازمند برنامههایی هستیم که بچهها را به نمایشگاه پیوند بزند تا سال بعد، خودِ کودکان خانواده را به بازدید از نمایشگاه ترغیب کنند. ایجاد این جذابیت وظیفه ماست.
توصیه من این است که نگاه ما به قرآن فقط تلاوت صرف نباشد؛ بلکه تلاوت باید مقدمهای برای تدبر و عمل به قرآن باشد. باید بتوانیم مفاهیم قرآنی را به زبان روز و متناسب با نیاز مخاطبان ارائه دهیم. همچنین لازم است از ظرفیتهای هنر مدرن و رسانههای نوین برای انتقال پیام قرآن به نسل جوان بهره بگیریم. داوران و قاریان بینالمللی نیز میتوانند با الگوسازی مناسب، مسیر را برای نوجوانان و جوانان مستعد هموار کنند.
انتهای پیام