هیچ کس پشت خط خداوند نمیماند
رئیس پژوهشکده اخلاق و روانشناسی اسلامی پژوهشگاه قرآن و حدیث گفت: راه ارتباط با خداوند متعال شاهراه و راه وسیع است که رفتن در آن تنگنا نیست بنابراین هیچ کس پشت خط خداوند نمیماند و همه میتوانند با خدا ارتباط برقرار کنند.
به گزارش ایکنا از قزوین، حجتالاسلاموالمسلمین عباس پسندیده، رئیس پژوهشکده اخلاق و روانشناسی اسلامی پژوهشگاه قرآن و حدیث در تحلیل روانشناختی در وبینار آموزشی ویژه ماه مبارک رمضان که چهارشنبه شب، 20 اسفندماه، به همت دپارتمان درمان معنوی مرکز طلیعه سلامت و مرکز دانشبنیان گسترش و آزمایش روانشناسی معنوی جانبزرگی برگزار شد، اظهار کرد: امام سجاد(ع) در فراز سوم دعای ابوحمزه ثمالی راههای ارتباط با خداوند متعال را مطرح کردند و میفرمایند «اللَّهُمَّ إِنِّي أَجِدُ سُبُلَ الْمَطَالِبِ إِلَيْكَ مُشْرَعَةً؛ اى خدا من راه حوائج خلق را بسوى تو باز مىبينم».
بیشتر بخوانید:
رئیس پژوهشکده اخلاق و روانشناسی اسلامی پژوهشگاه قرآن و حدیث تأکید کرد: ریشه مطالبههای ما فقر ذاتی است برای همین آفریدهها به مبدا وابسته است.
وی درباره راههای ارتباطی با خداوند تشریح کرد: با توجه به کلمه «مُشْرَعَةً» باید بگوییم که راه نهر باریک اما شریعه پهن و گسترده است. در وجود ما ثبت شده است که راهها به مانند یک اتوبان باز است و این نوع نگاه راه ارتباط با خداوند متعال شاهراه و راه وسیع است که رفتن در آن تنگنا نیست بنابراین هیچ کس پشت خط خداوند نمیماند و همه میتوانند با خدا ارتباط برقرار کنند.
حجتالاسلام پسندیده به بخش دیگری از دعا اشاره کرد: در دعای ابوحمزه ثمالی آمده است «وَ مَنَاهِلَ الرَّجَاءِ إِلَيْكَ (لَدَيْكَ) مُتْرَعَةً؛ و چشمهاى اميد بندگان را به درگاهت پر آب مىيابم» در این بخش از دعا از ادبیات آب استفاده شده که نکته خوبی است و آن آب حیات است.
وی اضافه کرد: اگر کسی میخواهد با خدا ارتباط برقرار کند باید امید داشته باشد ناامیدی یعنی راه بسته است و ما ورودیها را بستهایم و ارتباط برقرار نمیشود. در مورد خداوند، پاسخدهی و اجابتگری خداوند به شریعهای مملو تشبیه شده است و این باورهاست که لطف خداوند را ایجاد میکند.
رئیس پژوهشکده اخلاق و روانشناسی اسلامی پژوهشگاه قرآن و حدیث تصریح کرد: امام سجاد(ع) در ادامه این دعا آورده است «وَ الاِسْتِعَانَةَ بِفَضْلِكَ لِمَنْ أَمَّلَكَ مُبَاحَةً؛ و يارى جستن به فضل و كرمت بر هر كس به تو آرزومند است مباح و آسان است» در این بخش از دعا استعانت یا همان کمکخواهی مطرح میشود و بنده میتواند از فضل خداوند استعانت بجوید که نوعی روحیه است. اینجا هیچ نژادپرستی و طبقهبندی وجود ندارد و همه میتوانند طلب کنند به شرط اینکه به خود خدا امید داشته باشند. استعانت به فضل خداوند آزاد است اما ما باید از خدا بخواهیم؛ در اینجا آرزو نقطه امید و اتکاست.
وی گفت: در ادامه دعای ابوحمزه آمده است «وَ أَبْوَابَ الدُّعَاءِ إِلَيْكَ لِلصَّارِخِينَ مَفْتُوحَةً؛ و درهاى دعاى فرياد خواهان بسوى تو باز است» هیچ گاه درب رابطه با خداوند متعال بسته نیست. «صَّارِخِين» به معنی کسانی است که از روی استیصال ناله و فریاد دارند و انسان در این مرحله با تمام وجود مییابد که هیچ راهی جز خدا ندارد؛ بنابراین وقتی انسانها تحت فشار قرار میگیرند برایشان فقط خدا باقی میماند و اینجاست که باب دعا باز میشود.
حجتالاسلام پسندیده اظهار کرد: امام سجاد(ع) در ادامه این فراز آورده است «وَ أَعْلَمُ أَنَّكَ لِلرَّاجِي (لِلرَّاجِينَ) بِمَوْضِعِ إِجَابَةٍ وَ لِلْمَلْهُوفِينَ (لِلْمَلْهُوفِ) بِمَرْصَدِ إِغَاثَةٍ؛ و محققاً مىدانم كه تو آمادهاى براى حاجت اميدواران و مراقب حال پريشان خاطران» ما انسانها وقتی دشمن داشته باشیم کمین میکنیم که ضربه نهایی را بزنیم اما خدا برای کمک به انسان کمین میکند. انسانها به طرف مقابل بخل میورزند اما وقتی بنده بهجای انسانهای بخلورز به خدا استغاثه میکنند و راضی به قضای خداوند میشوند گشایش اتفاق میافتد.
انتهای پیام مطالب مرتبط
