آرامسازی روانی جامعه باعث کاهش رنجها میشود
یک استاد روانشناسی گفت: با روشنگری، آرامسازی روانی جامعه و گسترش فهم متقابل، میتوانیم رنجها را کاهش دهیم و مسیر تفاهم و رشد را هموار سازیم.
به گزارش خبرنگار ایکنا از قزوین، مسعود جانبزرگی، استاد روانشناسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در وبینار آموزشی ویژه ماه مبارک رمضان که شب گذشته، 22 اسفندماه به همت دپارتمان درمان معنوی مرکز طلیعه سلامت و مرکز دانشبنیان گسترش و آزمایش روانشناسی معنوی جانبزرگی برگزار شد، گفت: وقتی خداوند را با خودِ خدا بشناسیم، با زمانی که او را با ذهن خود یا با زبان دیگران بشناسیم تفاوت دارد چون ذهن ما در هر کنش و تصمیمی میگوید باید مختصات درستی داشته باشیم و در جایگاه مناسبی بایستیم تا گیرنده واقعیت باشیم.
بیشتر بخوانید:
وی افزود: اگر ذهن به پندارهها و ساختههای ذهنی آلوده باشد، نمیتواند حقیقت را بهدرستی دریافت کند. مهمترین و خطرناکترین این ساختهها، تصویری است که از خداوند در ذهن خود میسازیم؛ تصویری که در مبدأ عمل مینشیند و رفتار ما را هدایت میکند.
این استاد روانشناسی تصریح کرد: نخستین پیامد این آلودگی، فاصله گرفتن از واقعیت است. هرچه این فاصله بیشتر شود، «اجبار» جای «اختیار» را پر میکند. وقتی تصور میکنیم کاری که انجام میدهیم از دید خودمان درست است، بر تکرار آن پافشاری داریم و کمتر آن را با واقعیت میسنجیم. در نتیجه، رفتار ما از مسیر طبیعی و آگاهانه خارج میشود.
وی بیان کرد: نکته دوم، فاصله بین عمل و نتیجه است. وقتی نقشه ذهنی ما از واقعیت نادرست باشد، عمل، خودبهخود از واقعیت فاصله میگیرد. در چنین موقعیتی نه مبدأ عمل پاک بوده و نه مسیرش هدایتشده است. عملی که از معرفت حقیقی خدا آغاز نشده باشد، با واقعیت و با نتیجهاش همفاز نمیشود، یعنی در جای درست نمیایستیم.
جانبزرگی تصریح کرد: امروز نیز در سطح اجتماعی، درگیر جنگی نابرابر هستیم که بر کشور تحمیل شده است؛ جنگی که آغازگرش ما نبودیم. مسئولان، در ابتدا کوشیدند وارد درگیری نشوند، اما دشمن با اهدافی دیگر این مسیر را به ما تحمیل کرد و هم خود گرفتار شد و هم ملت ما آسیب دید.
وی ادامه داد: از منظر روانشناسی، در چنین شرایطی دو نکته اساسی اهمیت دارد؛ نخست، عدهای از مردم آسیبپذیرترند و این آسیب فقط به دوران جنگ محدود نیست؛ زیرا آن دوران هیجان ویژهای دارد و افراد، اخبار را از کانالهای گوناگون دنبال میکنند که خود موجب افزایش اضطراب میشود. در این وضعیت، بسیاری حتی تمایل یا توان مراجعه فردی به روانشناس را ندارند.
این استاد روانشناسی مطرح کرد: برای کاستن از فشار روانی در افراد، میتوان گروههای گفتوگو و همدلی تشکیل داد تا افراد تحت نظر متخصص، تجربهها و نگرانیهای خود را بیان کنند. در روانشناسی، به این کار «حساسیتزدایی گروهی» گفته میشود؛ گروههایی که با مشاوره جمعی از بروز آسیبهای بعدی پیشگیری میکنند.
وی تشریح کرد: جامعه ما به دلایل مختلف گرفتار نوعی دوقطبیسازی شده است؛ آسیبی که گاه از خود جنگ خطرناکتر است. برخی از جوانان بهاشتباه گمان میکنند باید از دشمن کمک خواست؛ پندارهای که با واقعیت فاصله دارد. تجربه نشان میدهد کشورهایی که به قدرتهای بیگانه تکیه کردهاند، نه استقلال یافتهاند و نه آرامش. کشورهای عربی که با صرف هزینههای هنگفت پایگاههای آمریکایی در سرزمین خود ایجاد کردند، در نهایت شاهد بودند که آمریکا منافع خود را بر خیر آنها ترجیح داد و تنها هدفش نجات ملتها نبود بلکه نجات سربازان خودش بود.
جانبزرگی تأکید کرد: ما باید امروز به جوانان خود کمک کنیم تا واقعیت را آنگونه که هست ببینند، نه آنگونه که رسانهها میسازند. اگر عده محدود جوانان در این فضا بمانند و قطب مقابلشان غالب شود، دچار حس شکست و ناامیدی خواهند شد. آنان فرزندان ما هستند؛ گاه اطلاعات ناقصی دارند و هیجانی قضاوت میکنند که باید با صبر و گفتگو و تشکیل حلقههای فکری، به آنان امکان صحبت، پرسش و درک دقیق بدهیم.
وی اشاره کرد: در گفتوگوهای اخیر دیدیم بسیاری از جوانان پس از توضیح و تبیین درست، متوجه شدند برداشتهایشان نادرست بوده است و مواضع قبلی را اصلاح کردند. اکنون بیش از هر زمان نیازمند انسجام ملی هستیم؛ لازم است همه ما ایران و تمامیت ارضی آن را ارزش بنیادین بدانیم.
این استاد روانشناسی اظهار کرد: با روشنگری، آرامسازی روانی جامعه و گسترش فهم متقابل، میتوانیم رنجها را کاهش دهیم و مسیر تفاهم و رشد را هموار سازیم. در چنین شرایطی بهعنوان روانشناس، از هیچ کمکی به مردم دریغ نخواهیم کرد.
انتهای پیام
