
به گزارش ایکنا از آذربایجانشرقی، بمباران شهرها و منطقههای مسکونی ایران و كشتار غیرنظامیان بهوسیله رژیم بعث در طول هشت سال جنگ تحمیلی از بزرگترین جنایتهای جنگی است كه هیچگاه از یاد و خاطره مردم ایران نخواهد رفت؛ در این میان وقوع فاجعه انسانی از طرف صدام در بمباران شیمیایی حلبچه و مرگ هزاران تن از مردمان مظلوم عراق رویداد تلخی بود كه چهره واقعی این رژیم را نشان داد زیرا آنها در برابر مردم سرزمین خود نیز از هیچ جنایتی فروگذاری نكردند. استفاده از سلاحهای شیمیایی از طرف رژیم بعث در دوره دفاع مقدس هنگامی شكل گرفت كه آنان رویای اشغال ایران در یک هفته را پوچ و واهی دانستند و به همین دلیل صدام به تولید و تكثیر تسلیحات شیمیایی روی آورد.
برپایه اطلاعات ثبت شده، این كشور در ۲۳ دی ۱۳۵۹ خورشیدی برای نخستینبار، سلاحهای شیمیایی را در جنگ با ایران بهكار برد. حزب بعث با سرمایهگذاریهای كلان و حمایتهای همهجانبه برخی كشورها موفق شد اطلاعات و امكانات بسیاری در زمینه تسلیحات شیمیایی، میكروبی و رادیواكتیو بهدست آورد و به پشتوانه این كمکها توانست گستردهترین حجم و سطح نامتعارف استفاده از تسلیحات شیمیایی را پس از جنگ جهانی اول انجام دهد.
كاربرد سلاحهای شیمیایی از طرف صدام در جنگ هشت ساله تنها به ایران محدود نشد و رژیم بعث حتی به شهروندان خویش نیز رحم نكرد و در ۲۵ اسفند ۱۳۶۶ خورشیدی در عملیاتی موسوم به «انفال» یكی از وسیعترین موارد استفاده و بهكارگیری از تسلیحات شیمیایی را در حلبچه عراق عملی کرد كه بر اثر آن دست كم پنج هزار تن از مردم كردنشین این كشور را به كام مرگ فرو برد و بیش از ۹ هزار تن را نیز مجروح كرد. بمباران شیمیایی حلبچه در شرایطی رخ داد كه پیروزی رزمندگان ایرانی در عملیات والفجر، آزادسازی بسیاری از منطقههای كردنشین از جمله حلبچه را به دنبال داشت. پس از ورود نیروهای ایرانی به این شهر، مردم شهرها و روستاهای اطراف به استقبال از آنان شتافتند. این مسئله چنان برای حزب بعث غیرقابل باور بود كه در یک اقدام غیرانسانی و به قصد انتقامگیری از این شكست، حلبچه و اطراف آن را هدف بمبهای شیمیایی قرار داد.