بازتعریف اربعین؛ از میدان نبرد تا کلاس درس و بازار

حجت‌الاسلام والمسلمین محمد قطبی، مدیر عامل مرکز نوآوری و رشد اشراق و رئیس ستاد راهبری کار و اشتغال حوزه‌های علمیه در یادداشتی که در اختیار ایکنای قم قرار داد، نوشت: اجتماعات مردمی به روش‌های ایستگاهی، رهروی و حرکت خودرویی یکی از بارزترین روشهای تولید قدرت اجتماعی در یک ماه گذشته بود، روشی که برگرفته از مکتب اربعین حسینی(ع) است و در اینجا هویت حماسی و فاعی به خود گرفت، روشی برای مواجهه با دشمن و برای صیانت از جمهوری اسلامی ایران در برابر جنگ تمام عیار.

اگر روزی گفته می‌شد که مکتب اربعین می‌تواند امتداد سیاسی و دفاعی داشته باشد و قامت مبارزه مستقیم با جنگ محسوب شود شاید کمتر باور میشد ولی اینک ملت ایران اسلامی این بعثت را به سرانجام رساندند و بعد سیاسی و دفاعی مکتب حسینی اربعین را در کوچه و خیابان‌ها رقم زدند.

اربعین یک ظرفیت بلند دامنه‌ای است که جنبه‌های دیگری را نیز می‌تواند پوشش بدهد. اینک باید کوشید و باتوجه به فرصت‌های دیگری که بر پایه اربعین می‌توان به آن روح حماسی و دینی بخشید اندیشید و الگوها و مدل‌های بروز و تجلی این مکتب را در آن عرصه‌ها را رقم زد.

میدان‌گاه‌هایی مثل تعلیم و تربیت (مدرسه و دانشگاه)، گردشگری و بازار می‌تواند در برگیرنده نمادها و نشانه‌های مکتب حسینی اربعین باشد و امتداد حماسه حضور مردمی را در آینده تضمین کند.

تسرّی و اشراب نمادهای مکتب اربعین در مدارس و نمونهسازی موکب‌ها، رَهروی و رَهخوانی‌ها و همآوردی‌های مکتب حسینی در بین دانش‌آموزان و دانشجویان یک عرصه مغفول است که باید به‌طور جدی به آن پرداخت.

همچنین عرصه گردشگری که جریان تردد و تبادل انسانی بالایی را رقم میزند یک ظرفیت بزرگ و مناسبی است که نشانه‌هایی از مکتب اربعین را در آن اشراب کنیم و روح حماسی و دینی را در آن بدمیم و این حماسه حضور را امتداد ببخشیم.

بازار نیز یکی از این میدان‌گاه‌های آماده برای پذیرش روح اربعین است. باید کوشید و با طراحی الگوها و روش‌های خلاقانه، اجتماع‌ساز و تکرار پذیر به تولید قدرت اجتماعی مبتنی بر مکتب اربعین پرداخت.

این روش‌ها و الگوها می‌تواند روح حماسی و دفاعی این روزهای ملت ایران که به تولید قدرت اجتماعی منجر شد را در عرصه‌ها و زمینه‌های مختلف بدمد و امتداد ببخشد تا در ابعاد و اضلاع مختلف جامعه تسری داشته و به الگوی مانا و اثربخش تبدیل شود.

این رسالت طراحان و برنامه‌ریزان فرهنگی و اجتماعی است که باید بیندیشند و روش‌های متوازن و متنوع را برای تعمیم و تسری این روحیه در عرصه‌ها و زمینه‌های دیگر اجتماعی را مد نظر داشته و برای آنها روش‌های خلاقانه طراحی کنند.