انتشار موضع اخیر مشاری العفاسی، قاری کویتی، درباره جنگ تحمیلی سوم و ادعاهای مربوط به تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران طی روزهای اخیر بازتاب گستردهای در میان فعالان و اهالی قرآن کریم داشته است؛ موضوعی که واکنش برخی قاریان، مبتهلان و فعالان قرآنی کشور را نیز در پی داشت.
در همین راستا، سیدکریم موسوی، فعال قرآنی و از مبتهلین برتر کشور با انتشار اثری در فضای مجازی نسبت به این اظهارات واکنش نشان داده و تأکید کرده که «قرآن صرفاً صوت و لحن نیست، بلکه نور هدایت، معیار تشخیص حق از باطل و نقشه راه انسان در میدان فتنهها است.»
موسوی معتقد است اگر حقیقت قرآن در جان انسان نفوذ کند، دیگر نمیتوان در برابر ظلم، جنایت و جریانهای استکباری سکوت یا در زمین رسانهای دشمن بازی کرد. او همچنین بر نقش مهم جامعه قرآنی در میدان جهاد تبیین و جنگ رسانهای تأکید میکند و معتقد است فعالان قرآنی باید امروز بیش از هر زمان دیگری، از ابزار هنر و رسانه برای رساندن پیام حق بهره بگیرند.
پاسخ مبتهل ایرانی: «یا أیها العفاسی مدحت للشیطان خدمت للطغیان» + فیلم
ایکنا در گفتوگو با این فعال قرآنی به بررسی ریشههای چنین مواضعی و همچنین مسئولیت جامعه قرآنی در شرایط فعلی پرداخته است که در ادامه مشروح آن را میخوانیم؛
وقتی انسانی با حقیقت قرآن کریم که سرچشمه نور، هدایت و بصیرت است، ارتباط حقیقی داشته باشد، طبیعتاً انتظار میرود بتواند حق را از باطل تشخیص دهد. قرآن فقط مجموعهای از الفاظ، نغمات و الحان نیست؛ قرآن کتاب هدایت است. خداوند میفرماید: «وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ»؛ قرآن برای مؤمنان، شفا و رحمت است. اگر این شفا و نور در جان انسان اثر بگذارد، طبیعتاً نگاه، رفتار، موضعگیری و حتی نوع مواجهه او با مسائل اجتماعی و سیاسی نیز رنگ الهی میگیرد.
ما در روایات اهلبیت(ع) نیز داریم که برخی تنها با ظواهر قرآن و الفاظ آن مأنوساند، اما حقیقت قرآن در قلب و زندگی آنان جاری نشده است.
ریشه این اتفاقات هم همین است؛ یعنی گاهی فردی صدای زیبا، تلاوت تأثیرگذار یا شهرت قرآنی دارد، اما هنوز نور قرآن در وجود او رسوخ نکرده است. اگر کسی حقیقتاً با قرآن و مکتب اهلبیت(ع) پیوند خورده باشد، نمیتواند در برابر ظلم و استکبار سکوت کند یا در جبهه باطل قرار گیرد. امروز حق و باطل آنقدر روشن شده که حتی نوجوانان و جوانان هم بهراحتی میتوانند تشخیص دهند کدام جبهه، جبهه ظلم و کدام جبهه، جبهه مقاومت و دفاع از مظلوم است.
به همین دلیل وقتی فردی که عنوان قاری و چهره قرآنی را با خود دارد، سخنانی در حمایت از جریانهای باطل و استکباری یا علیه ملت ایران مطرح میکند، طبیعی است که جامعه قرآنی و مردم متعجب شوند. البته من شخصاً خیلی متعجب نشدم؛ چون معتقدم صرف داشتن صوت زیبا یا تلاوت خوب، دلیل بر حقمداری انسان نیست. حقمداری زمانی اتفاق میافتد که نور قرآن در عمل و اندیشه انسان متجلی شود. به همین خاطر احساس کردم باید واکنشی از جنس هنر و فضای قرآنی ارائه شود. ما نیز با امکانات محدود و در زمانی کوتاه، اثری تولید کردیم تا نشان دهیم جامعه قرآنی ایران نسبت به این مسائل بیتفاوت نیست و در برابر تحریف حقیقت سکوت نمیکند.
یکی از مهمترین عوامل، غلبه منافع مادی، نگاه اقتصادی و تعلقات دنیوی بر حقیقت دین است. امروز شیطان فقط در قالب وسوسههای فردی ظاهر نمیشود؛ بلکه شبکههای رسانهای، لابیهای سیاسی، جریانهای اقتصادی و قدرتهای استکباری نیز ابزارهایی برای انحراف انسانها هستند.
قرآن کریم درباره خطر پیروی از هواهای نفسانی هشدار داده است و میفرماید: «فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلَالُ»؛ یعنی بعد از حق، چیزی جز گمراهی نیست. وقتی انسان از محور حق فاصله گرفت، آرامآرام گرفتار ظلمت میشود؛ حتی اگر ظاهرش قرآنی باشد.
یکی از مشکلات جدی در برخی جریانهای قرآنی منطقه این است که قرآن را از اهلبیت(ع) جدا کردهاند. وقتی نگاههای تکفیری، انحصارطلبانه و متعصبانه جایگزین فهم رحمانی قرآن شود، نتیجهاش همین میشود که انسان در تشخیص حق و باطل دچار خطا میشود.
متأسفانه بعضی افراد تنها به شهرت، تعداد دنبالکنندهها در فضای مجازی، درآمدها و جایگاه رسانهای خود فکر میکنند. فضای مجازی هم این مسئله را تشدید کرده است. امروز برخی چهرهها عملاً تبدیل به «برند رسانهای» شدهاند و طبیعی است که در چنین فضایی، وسوسههای اقتصادی و سیاسی بیشتر اثر بگذارد.
قرآن چیز دیگری از انسان میخواهد. قرآن میخواهد انسان اهل بصیرت، عدالت و دفاع از مظلوم باشد. اگر کسی حقیقتاً با قرآن زندگی کند، نمیتواند نسبت به خون کودکان مظلوم، ظلم آشکار یا جنایات استکبار بیتفاوت باشد.
ما نمونه حقیقی این پیوند را در شخصیت رهبران الهی، شهدا و بزرگان انقلاب میبینیم؛ انسانهایی که قرآن را نه فقط با زبان، بلکه با جانشان تلاوت کردند. همین شد که خداوند نور آنان را در دل ملتها قرار داد. وقتی انسان برای خدا حرکت کند، اثرش جهانی میشود و دلها را تحت تأثیر قرار میدهد.
موافق نیستم. قرآن اساساً کتاب زندگی است، نه فقط کتاب تلاوت. قرآن آمده تا انسان را در تمام ابعاد هدایت کند؛ از مسائل فردی گرفته تا مسائل اجتماعی، سیاسی و اخلاقی. اصلاً مگر میشود انسان با قرآن مأنوس باشد، اما نسبت به ظلم و جنایت بیتفاوت بماند؟ مگر نه اینکه قرآن بارها مؤمنان را به دفاع از حق و ایستادگی در برابر ظالم دعوت کرده است؟
جامعه قرآنی اگر از مسائل اجتماعی و امت اسلامی فاصله گیرد، در واقع بخشی از رسالت خود را فراموش کرده است. البته این ورود باید حکیمانه، اخلاقمدار و براساس منطق قرآنی باشد، نه از روی هیجان یا تعصب کور.
فعال قرآنی فقط کسی نیست که خوب بخواند؛ بلکه کسی است که بتواند پیام قرآن را در جامعه جاری کند. امروز یکی از مهمترین میدانهای تحقق این رسالت، رسانه و فضای مجازی است.
امروز رسانه، یکی از مهمترین میدانهای نبرد است. شاید در گذشته جنگ تنها با سلاح نظامی معنا میشد، اما اکنون بخش مهمی از جنگ، جنگ روایتها و تولید محتواست. دشمن با استفاده از رسانه، تصویرسازی و تولید محتوای حرفهای تلاش میکند باطل را حق جلوه دهد و افکار عمومی را مدیریت کند.
در چنین شرایطی، رسالت فعالان قرآنی این است که حقیقت را با زبانی هنرمندانه، اثرگذار و متناسب با فضای امروز به مردم منتقل کنند. اگر ما تولید محتوای فاخر و مؤثر نداشته باشیم، جریان باطل میدان را در دست میگیرد و ذهن مردم را تحت تأثیر قرار میدهد.
فعالان قرآنی، قاریان، مبتهلان، مداحان و هنرمندان متعهد باید از ظرفیت هنر، صدا، تصویر، موسیقی حلال، رسانه و فضای مجازی برای تبیین حقیقت استفاده کنند. امروز دیگر صرف برگزاری یک محفل یا جلسه سنتی کافی نیست. باید به زبان نسل جدید و در قالبهای جذاب رسانهای با مخاطب سخن گفت.
این مسئله نیازمند حمایت جدی نهادهای فرهنگی و رسانهای است. تولید آثار حرفهای، بهویژه در سطح بینالمللی و به زبانهای مختلف، هزینه و برنامهریزی میخواهد. امروز مخاطب ما فقط داخل کشور نیست؛ ملتهای منطقه و جهان نیز تشنه شنیدن حقیقتاند.
در منطقه، ملتهایی داریم که دل در گرو حقیقت و مقاومت دارند، اما تحت تأثیر روایتهای رسانهای دشمن قرار گرفتهاند. بنابر این باید با تولید آثار فاخر، هنرمندانه و چندزبانه، پیام حق را به آنان رساند.
امروز مسئولیت نهادهای فرهنگی و رسانهای بسیار سنگین است. این نهادها باید ظرفیتهای مردمی و هنری را شناسایی و حمایت کنند. خیلی از بچههای قرآنی، هنری و رسانهای ظرفیتهای بزرگی دارند، اما امکانات و حمایت لازم را در اختیار ندارند.
در نهایت، هر نعمتی که خدا به انسان داده، مسئولیتآور است. اگر کسی صدایی، هنری، قلمی یا توان رسانهای دارد، باید آن را در مسیر دفاع از حقیقت و تبیین معارف الهی به کار گیرد. امیدوارم همه ما بتوانیم در این میدان، با اخلاص، بصیرت و همدلی، سرباز قرآن و جبهه حق باشیم.
انتهای پیام