همسایگی معلم و دانشآموزش در قطعه شهدا
در گلزار شهدای جنگ تحمیلی سوم و در فضای بهت و ناباوری آن خفتگان بیادعای همیشه زنده، این خاطرات و یاد شهیدان است که خانوادهها و بازماندگان با روایت آنها تسکین پیدا میکنند، اما بعضی روایتها چنان عمیق و پرمفهوم است که در باور آدمی جا نمیگیرند، مثل همسایگی معلم و دانشآموز شهیدش در قطعه شهدا!.
به گزارش خبرنگار ایکنا از آذربایجانشرقی، این استان در جنگ نابرابر تحمیلی سوم که از نهم اسفند ۱۴۰۴ شروع شد و خانوادههای زیادی را با ادعای کمک به مردم ایران، داغدار کرد که شهادت ۱۵ دانشآموز و سه معلم هم بخشی از «great help» شان بود!
این اولین باری نبود که معلمان و دانشآموزان هر دو پای یک مکتب مینشستند و پیش از این، در مورد هدف قرار گرفتن مدرسه زینبیه و ثارالله میانه هم این اتفاق معلم و شاگرد را در یک مکتب جمع کرده بود و دو حمله مرگبار به مدرسه میناب در اولین لحظات جنگ تحمیلی سوم هم تکراری بر معلمانهای بود که جز از ایران و ایرانی برنمیآید.
اما روایتی از معلم شهید تبریزی، ندا امینیآذر و دانشآموزش نشان داد معلم، پای دانشآموزش میایستد، حتی اگر با هم شهید نشده باشند و فاصله شهادتشان ۱۲ روز و در مکان و زمانی جدا باشد. این معلم شهید به هنگام عبور از محل اصابت موشک به ساختمان فرماندهی سپاه عاشورا دچار جراحت شده و پس از تحمل یک هفتهای جراحات، به شهادت رسید.
معلمی که جز خوبی کسی چیز دیگری از او به یاد ندارد و فیلمها و صوتهای باقی مانده از او هم همین را روایت میکنند و چنان فیلمهایی در سه سال دوره تدریسش ضبط کرده که جز برای خداحافظی و به یادگار گذاشتن بعد از شهادت، نیست، مثل فیلم حلالیت خواستنش از کلاس اولیها که تحت عنوان «بچهها حلالم کنید» در شبکههای مجازی، وایرال شد.
این معلم در قطعهای به آغوش خاک سپرده شده که درست سه مزار با «فاطمه» فاصله دارد. «فاطمه نامی»، دانشآموز کلاس دوم ابتدایی مدرسه مکتبالزهرا(س) میثاق که در چهارم فروردین ۱۴۰۵ به همراه تمامی اعضای خانوادهاش در حملهای ناجوانمردانه شهید و پیکر او بعد از ۱۴ ساعت تلاش امدادگران تفحص شد.
فاطمه در سال اول کارآموزی شهیده ندا امینیآذر که دانشآموخته دانشگاه فرهنگیان بود، دانشآموز این معلم شهید در دبستانی واقع در پاستور تبریز و ریشههای این پیوند به قدری عمیق بود که در خانه ابدی هم ریشه دواند و حالا خانم معلم با خانواده نامی و فاطمه کلاس دومی، همسایه است، این معلم و دانشآموز هر چند نتوانستند الفبای آموختن را تمام کنند، اما با سرودن عاشقانهای در آغوش خاک، درسی بالاتر از هر کتاب به همه دادند.
انتهای پیام
