حجتالاسلام والمسلمین سعید صلحمیرزایی، عضو مجلس خبرگان رهبری و عضو شورای سياستگذاری مرکز مطالعات و پاسخگويی به شبهات حوزه علميه قم در گفتوگو با ایکنا از قم، درباره چگونگی انتخاب مقام معظم رهبری در شرایط سخت جنگی اظهار کرد: هدایت دلها از سوی خداوند رقم خورد و پیش از شهادت امام خامنهای(ره)، حدود 20 سال هجمههای سنگین دشمن متوجه حضرت
آیتالله سیدمجتبی خامنهای بود، درواقع دشمنان در اندیشکدههای خود به این نتیجه رسیده بودند که ادامه
مسیر انقلاب با ایشان میتواند برای جبهه کفر بسیار خطرناک باشد.
وی افزود: با وجود چند فرزند عالم برای امام شهید، بیشترین حجم حملات به ایشان صورت گرفته بود، برخی رسانهها مطرح کردند که
رهبر شهید نام فرزندانشان را در کمیسیون تحقیق خبرگان نهی کردند، اما ایشان در اینباره سکوت اختیار کرده بودند؛ نه منع و نه توصیهای، زیرا اگر منع میکردند، جامعه با انسداد مواجه میشد و همان سکوت ایشان، موضوع را مسکوت گذاشت.
صلحمیرزایی بیان کرد: از روز شهادت امام خامنهای(ره) تا 17 اسفندماه، مردم آرامآرام احساس کردند تنها کسی که میتواند راه قائد شهید را بدون تغییر ادامه دهد، آیتالله سیدمجتبی خامنهای است و خبرگان نیز وظیفه داشت شرایط رهبری را بررسی کند که علمیت، مدیریت، شجاعت، سلامت مالی و زهد آیتالله سیدمجتبی خامنهای احراز شده بود. پرونده ایشان از قبل در کمیسیون تحقیق وجود داشت و آخرین دیدار ما با امام شهید، 12 آبانماه ۱۴۰۳ بود که ایشان بر برخی ویژگیهای جانشین تأکید کردند.
عضو مجلس خبرگان رهبری در پاسخ به اینکه شرایط جلسات حضوری اعضای خبرگان به چه شکل تنظیم میشد، گفت: پس از اعلام شهادت قائد امت، هر بار قرار بود جلسه حضوری تشکیل شود، محل یا ساختمان خبرگان هدف حمله قرار میگرفت. سهشنبه، 12 اسفندماه، ساختمان دبیرخانه خبرگان در قم مورد اصابت قرار گرفت و ۱۳ نفر شهید شدند، از جمله سه کارمند دبیرخانه، چند پاسدار و دو کارگر ساختمانی و این سومین اخطار بود. یکشنبه، 17 اسفندماه، ساعت 4:30 صبح، یک دفتر قدیمی دیگر خبرگان مورد هدف قرار گرفت و این چهارمین اخطار بود. با این حال، همه اعضا و نیروهای حفاظت با روحیه استشهادی تصمیم گرفتند جلسه را برگزار کنند. چهرهها هیچ ترسی نداشتند؛ فقط نگرانی این بود که پیش از پایان جلسه، ضربهای وارد نشود.
وی ادامه داد: جلسه با رعایت کامل آییننامه و بهصورت حضوری برگزار شد و با رأی بیش از ۹۱ درصد حاضران که حد نصاب دو سوم بود؛ حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای بهعنوان رهبر جمهوری انقلاب اسلامی ایران انتخاب شدند و به محض اعلام، همه اعضا تکبیر گفتند. مردم نیز با وجود حزن شدید از شهادت، با شنیدن خبر آرامش یافتند و تکبیر سر دادند.
اشراف آیتالله سیدمجتبی خامنهای به مسائل متفاوت نظام اسلامی
صلحمیرزایی در پاسخ به اینکه حال و هوای اعضای خبرگان با تأیید آیتالله سیدمجتبی خامنهای بهعنوان رهبر امت چگونه بود، ادامه داد: ما دو بار اقدام به برگزاری جلسه کردیم و هر بار تهدید شدیم، حفظ جان اعضا مجلس خبرگان ضروری بود که به لطف خدا هیچ گزندی به افراد حاضر در جلسه نرسید؛ روز یکشنبه، 17 اسفندماه، آرای مکتوب همه اعضا جمعآوری شد تا اگر در مسیر حادثهای رخ داد، دست مسئولان نظام خالی نباشد و در خود جلسه، رأیگیری مکتوب انجام شد و فیلمبرداری مستند صورت گرفت.
وی افزود: به محض شمارش آرا، همه نمایندگان قیام کردند و فضایی کاملاً حماسی بر جلسه غالب شد. شبیه میدان و خیابان، همه اعضا تکبیر گفتند و بعد از هفت تا هشت روز نگرانی، این مسئولیت بزرگ با پایان جلسه به آسودگی تبدیل شد. در بازه زمانی تشکیل جلسات خبرگان، متون فقهی و اصولی ایشان توسط برخی آقایان برای دقت بیشتر مورد مطالعه قرار گرفت و اعضا شهادت دادند اشراف علمی ایشان از بقیه بزرگان و مراجع بالاتر نباشد، کمتر نیست.
صلحمیرزایی بیان کرد: علمیت مقام معظم رهبری در زمینه اجتهاد و مدیریت کاملاً آشکار است؛ ایشان سالها در کنار رهبری بودند و درواقع کارورزی مدیریتی در کنار امام شهید داشتند، گاهی امام شهید برخی از مأموریتها را به رهبر عزیزمان ارجاع میدادند و همچنین توصیفات امام شهید درباره آیتالله سیدمجتبی خامنهای از مدیریت، فعالیت و نظرات مترقی ایشان در زمینههای مختلف، باعث شده بود بسیاری از مسئولان نظامی و کشوری با ایشان مشورت کنند و مسئولان به اشراف بالای ایشان شهادت میدادند.
وی یادآور شد: پیش از اعلام رسمی خبر از صداوسیما به ایشان اطلاع داده نشده بود و جلسه حدود ساعت 23:15 تمام شد و 45 دقیقه بعد خبر از صداوسیما پخش شد. رفتار دشمن همانند تهدیدهای ترامپ بود، ابتدا لاف میزد و سپس با دیدن ایستادگی ملت، عقبنشینی میکرد.
عضو مجلس خبرگان رهبری یادآور شد: انتخاب رهبری کاملاً کارشناسی و متقن بود، مقام معظم رهبری آیتالله سیدمجتبی خامنهای همواره در ابتدا از پذیرش این جایگاه امتناع میکردند، اما پس از اجماع خبرگان و تمام شدن حجت، تمکین کردند. برخی از پیامهای ایشان چنان بلند و عمیق بود که اشک را به چشمان افراد میآورد.
انتهای پیام