آیتالله العظمی امام خامنهای(ره)، رهبر شهید توجه ویژهای به قاریان قرآن، تلاوتها و محافل قرآنی داشتند، این توجه همراه با نگاه تخصصی، علمی و همراه با دقت و توجه بود، جزئیات تلاوتها، سبکها و کیفیت القای آیات و... را بهخوبی میشناختند و هنر تلاوت قرآن را جزو برترین هنرهای مقدس میدانستند. ایشان هر ساله به مناسبتهای مختلف با قاریان و فعالان قرآنی دیدارهایی داشتند که اغلب قاریان ممتاز همدانی نیز در این دیدارها حضور داشتند؛ محمدامین جهانآرا، قاری برجسته همدانی در گفتوگو با ایکنا از همدان به بیان خاطراتی از دیدار با امام شهید پرداخته است که مشروح آن را در زیر میخوانیم:
اولین دیدار بنده با رهبر شهید انقلاب مربوط به سفر استانی ایشان به همدان در سال 1383 بود، آن زمان تازه به سن جوانی رسیده بودم و با توجه به رتبههایی که در مسابقات کسب کرده بودم بهعنوان یک قاری جوان تا حدودی در همدان شناخته شده بودم. بنابراین در دیداری که رهبر معظم انقلاب با نخبگان و دانشگاهیان داشتند از سوی استانداری بهعنوان قاری آغازین مراسم انتخاب شدم.
در آن سفر حضرت آقا دیدارهای مختلفی داشتند که معمولاً پس از آغاز مراسم در جمع حاضر میشدند و این دیدار نخبگان تنها دیداری بود که از ابتدا حضور داشتند و تلاوت آغازین مراسم را نیز میشنیدند. این دیدار در سالن ابنسینا انجام شد؛ بعد از پایان تلاوت ایشان تشکر کردند و فرمودند: «به امید اینکه روز به روز شاهد قرائتهای قویتری از شما باشیم.»
در مجموع دو بار افتخار داشتم رهبر شهید را ببینم و در محضر ایشان به تلاوت بپردازم. این اولین باری بود که رهبر معظم انقلاب را از نزدیک دیدم و به تلاوت پرداختم، دیدار بعدی نیز آخرین دیدارم بود و در اصل آخرین دیدار قرآنیان کشور با ایشان نیز شد.
از سال 1403 در جلسات ارتقای سطح قاریان که تسط شورای عالی قرآن کشور برگزار میشود، شرکت داشتم، در این جلسات قرائت من مورد توجه اساتید مطرح و بینالمللی قرار گرفت و به من قول دادند که در دیدار پایان سال 1403 در دیدار قاریان قرآن به دیدار امام خامنهای(ره) مشرف شوم و تلاوت قرآن نیز داشته باشم. اما بنا به دلایلی از این دیدار جا ماندم و نام من برای حضور در این دیدار حذف شد.
اما حدود یک هفته قبل از آغاز ماه مبارک سال گذشته 1404 که در اصل یک هفته به دیدار قرآنیان با حضرت آقا بود با بنده تماس گرفتند و اطلاع دادند سال گذشته امکان حضور نشد و امسال توفیق پیدا کردید.
آرزوی هر قاری این است که نزد نائب امام زمان(عج) و رهبر عزیز تلاوت داشته باشد، خوشحال بودم، اما استرس هم داشتم. نگرانیام از این بابت بود که نزد اساتید مطرح و برجسته کشور و در بالاترین جایگاه قرآنیان کشور باید تلاوت داشته باشم، از طرفی هم بهعنوان نماینده استان باید جایگاه همدان را در تلاوت خود حفظ کرده و بالا میبردم. از همدان برای تلاوت فقط بنده انتخاب شده بودم که البته در جلسه دیدار شرایطی پیش آمد و آقای شیخالاسلامی هم تلاوت کرد.
دیدار آغاز شد، جو معنوی خیلی خوبی حاکم بود، هرچند بهدلیل شرایط امنیتی کشور و حوادث دیماه که پیش آمده بود این جلسه کمی متفاوت با سایر دیدار قرآنیان با ایشان بود؛ ابتدای جلسه گفتند ممکن است اصلا رهبر معظم انقلاب نیایند؛ اما خداروشکر ایشان آمدند، معمولاً در دیدار قرآنیان هر سال ایشان حدود 30، 40 دقیقه صحبت میکردند، اما در این دیدار این موقعیت ایجاد نشد، بعد از تلاوتها از قاریان تشکر کردند و در نهایت نیز دعا کردند و رفتند.
همسرم خیلی دوست داشت حضور داشته باشد و آرزویش این بود یک بار هم که شده ایشان را ببیند، اما شرایط نبود و بانوان در این دیدار حضور نداشتند، اما پدرم آقای قاسم جهانآرا را همراه خودم به این دیدار بردم و در قسمت افراد ویژه حضور داشت، پدرم نیز در این دیدار برای اولین بار حضور پیدا کرد.
سه قسمت از آیات مختلف، قبل از مراسم به بنده پیشنهاد شد، که اغلب این آیات معنا و مفهوم مشترک داشتند با محتوای نصرتی که خداوند به مسلمانان عطا میکند و بشارتی که خدا از ین نصرت به مؤمنان میدهد. من آیاتی از سوره مبارکه صف «نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِیبٌ» و «يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ» را تلاوت کردم که با حال و هوای کشور و اغتشاشات و جنگی که آمریکا و رژیم صهیونیستی در داخل ایران راه انداخته بودند، مرتبط بود، در مجمموع 11 دقیقه تلاوت در محضر ایشان داشتم. قاریان دیگری همچون آقایان شاهمرادی، شاکرنژاد و شیخالاسلامی نیز در این مراسم تلاوت کردند.
اگر بخواهم از احساسم بگویم باید گفت موقع تلاوت فقط اضطراب داشتم، با توجه به اینکه همه افرادی که حضور داشتند از جمله خود رهبر معظم انقلاب در زمینه تلاوت و قرآن اهل فن بودند و کار سختی بود. اما با دیدن خود حضرت آقا آرامش داشتم.
رهبر انقلاب به سبک تلاوت احمد شبیب از قاریان مصری علاقه داشتند و من هم از جمله افرادی هستم که این سبک را دو تا سه سالی است که انتخاب کردم و دنبال میکنم؛ دلیل انتخابم هم علاقه ایشان بود.
تأکید ایشان در دیدارهای قبلی این بود که از متقدمین قاریان مصر تقلید شود و قاریان از نتپردازی جلوگیری کنند و ایشان توصیه میکردند که قرآن بیشتر با تدبر خوانده شود تا از لحاظ معنوی مستمع را ترغیب کند که قرآن را گوش کند نه آهنگ آن را.
در این دیدار به ما قول دادند انگشتر تبرک حضرت آقا طی فرآیندی برایمان ارسال میشود که متأسفانه با شهادت رهبر عزیز این هدیه به ما نرسید و ما در حسرت تبرکی ایشان باقی ماندیم. چون این دیدار در اول ماه رمضان 1404 بود و هشت روز بعد آن اتفاق مورد حمله قرار دادن بیت و شهادت آقا پیش آمد.
بعد از بازگشت از دیدار همسرم میپرسید نظرت در مورد دیدار چه بود، آقا را دیدی چه حالی داشتی احساست چه بود خدا را بابت این دیدار شکر کردی که خدا به تو توفیق داد در محضر ایشان تلاوت داشته باشی؟ من خوشحال بودم، اما نمیدانستم هشت روز بعد رهبر عزیزمان شهید میشود و دیگر سعادت نداریم پیش ایشان تلاوتی داشته باشیم و برکت و حضور ایشان را در کشور دیگر نداریم.
اصالت در تلاوت قرآن همواره مورد توجه ایشان بود، وقاری که قاری قرآن باید داشته باشد از توصیههای رهبر شهید بود که برایم سرلوحه است. اینکه وقتی تلاوت انجام میشود مستمع دریابد این کلام خداست که از سوی قاری تلاوت میشود نه فقط آیاتی خوش آهنگ، توجه به همین مسئله یعنی انتقال کلام خدا موجب میشود قاری روی معنویت و اعتقادات خود بیشتر تلاش و کار کند و برای کار خود اهمیت بیشتری قائل باشد.
با توجه به اینکه یک هفته قبل در محضر ایشان تلاوت داشتم، شنیدن خبر شهادت خیلی برایم سخت بود خیلی منقلب شدم. بعد از شهادت ایشان نیت کردم ثواب همه تلاوتهایم را از این پس با توجه به اینکه در آخرین لحظات عمر شریفشان، حضرت آقا را دیده بودم به ایشان هدیه کنم.