
مصطفی رخشندهخو متخصص حفاظت و مرمت آثار تاریخی در گفتوگو با ایکنا از فارس با اشاره به وضعیت ایوان تاریخی قدمگاه گفت: این بنا، بهعنوان یکی از ارزشمندترین یادگارهای تاریخی و فرهنگی استان فارس، سالهاست در شرایطی نامناسب بهسر میبرد و با وجود هشدارهای مکرر کارشناسان، دوستداران میراث فرهنگی و انتشار گزارشهای متعدد رسانهای، همچنان از رسیدگی شایسته و اقدامات حفاظتی مؤثر محروم مانده است.
وی افزود: آنچه امروز بیش از خود فرسایش بنا نگرانکننده به نظر میرسد، تداوم بیتوجهی مسئولانی است که براساس وظایف قانونی خود باید پاسدار میراث تاریخی کشور باشند. در سالهای اخیر بارها وضعیت نگرانکننده این اثر گزارش شده، اما تاکنون اقدام قابل توجهی برای رفع مشکلات موجود و اجرای برنامهای جامع جهت حفاظت و مرمت آن مشاهده نشده است.
رخشندهخو بیان کرد: این پرسش بهطور جدی مطرح است که چرا با وجود تأکیدهای فراوان بر اهمیت حفاظت از میراث فرهنگی، ایوان قدمگاه همچنان در فهرست اولویتهای اجرایی قرار نگرفته است؟ چرا وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و همچنین ادارهکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان فارس تاکنون نتوانستهاند پاسخ روشنی درباره برنامههای حفاظتی این اثر ارائه کنند؟
این متخصص حفاظت و مرمت آثار تاریخی بیان کرد: بیتردید وزیر میراث فرهنگی و مدیرکل میراث فرهنگی استان فارس بهعنوان عالیترین مسئولان این حوزه در سطح ملی و استانی، در قبال وضعیت آثار تاریخی تحت مدیریت خود مسئولیت دارند و افکار عمومی حق دارد بداند چه اقداماتی برای نجات این بنای ارزشمند انجام شده و چه برنامهای برای جلوگیری از ادامه روند تخریب آن وجود دارد.
وی بیان کرد: ایوان قدمگاه امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند توجه، تخصیص اعتبار و آغاز عملیات مرمتی اصولی است. ادامه این وضعیت نه تنها به تخریب تدریجی یک اثر تاریخی منجر میشود، بلکه نشانهای از فاصله میان شعارهای حفاظت از میراث فرهنگی و واقعیتهای موجود در میدان عمل خواهد بود.
رخشندهخو ابراز امیدواری کرد پیش از آنکه آسیبهای وارد شده به مرحلهای غیرقابل جبران برسد، مسئولان ذیربط با حضور میدانی، پاسخگویی شفاف و اقدام عملی، زمینه حفظ و احیای این میراث ارزشمند را فراهم آورند.
یادآور میشود، آنچه از وضعیت موجود ایوان تاریخی قدمگاه برمیآید، تداوم روند فرسایش یک اثر ارزشمند تاریخی در سایه کمتوجهی و نبود اقدام مؤثر و پایدار برای حفاظت و مرمت آن است؛ مسئلهای که با وجود طرحهای مقطعی و بازدیدهای انجامشده، همچنان بهصورت حلنشده باقی مانده و لزوم اقدام فوری، مستمر و نتیجهمحور از سوی متولیان میراث فرهنگی را برجسته میکند.
انتهای پیام